mały|Grób Władysława Sidorowicza na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Władysław Sidorowicz (ur. 17 września 1945 w Wilnie, zm. 24 lipca 2014 we Wrocławiu) – polski lekarz psychiatra, polityk i samorządowiec, minister zdrowia i opieki społecznej (1991), senator VI i VII kadencji.
Życiorys W 1963 ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu, następnie do 1968 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1968 został objęty dwuletnim zakazem studiów za udział w wydarzeniach marcowych. W rezultacie studia mógł ukończyć w 1971 w Akademii Medycznej w Łodzi. Uzyskiwał następnie specjalizację pierwszego i drugiego stopnia z psychiatrii.
Jako lekarz pracował we wrocławskich placówkach – Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej im. Ludwika Hirszfelda, Szpitalu im. Ludwika Rydygiera, Zakładzie Opieki Zdrowotnej Śródmieście i Zespole Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej. Był również pracownikiem Akademii Medycznej, został w 1975 zwolniony z powodów politycznych. W latach 1979–1999 był zatrudniony w Zespole Opieki Zdrowotnej dla Szkół Wyższych, od 1981 na stanowisku kierownika Poradni Zdrowia Psychicznego i ordynatora Oddziału Dziennego Psychiatrycznego.
Od 1963 do 1968 był członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich, a od 1965 do 1968 Związku Młodzieży Wiejskiej. W latach 1981–1999 należał do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Był m.in. delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów w Gdańsku oraz wiceprzewodniczącym Krajowej Komisji Koordynacyjnej związku. W stanie wojennym został internowany na okres od grudnia 1981 do czerwca 1982. Od 1982 do 1987 zasiadał we władzach krajowych Solidarności Walczącej. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu w zespole ds. zdrowia.
Po przemianach politycznych współtworzył samorząd lekarski, przewodniczył Dolnośląskiej Izbie Lekarskiej. W 1991 pełnił funkcję ministra zdrowia i opieki społecznej w rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego. W latach 1994–2005 pracował we wrocławskim urzędzie miejskim jako lekarz miejski, dyrektor wydziału i departamentu. Zasiadał w sejmiku dolnośląskim od 1998 do 2005 (z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność, a następnie koalicji Platforma Obywatelska – Prawo i Sprawiedliwość, wstępując w międzyczasie do Platformy Obywatelskiej).
W wyborach parlamentarnych w 2005 z ramienia Platformy Obywatelskiej został wybrany na senatora VI kadencji w okręgu wrocławskim. W wyborach w 2007 po raz drugi uzyskał mandat senatorski, otrzymując 201 555 głosów. W 2011 bez powodzenia kandydował do Sejmu.
Został pochowany na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu (w Alei Zasłużonych: pole 79, grób 869).
Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2012
Życie prywatne Władysław Sidorowicz był żonaty, miał sześcioro dzieci. Był bratem psychiatry Sławomira Sidorowicza.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Akademii Medycznej w Łodzi Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Studentów Polskich Kategoria:Delegaci na I Krajowy Zjazd Delegatów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Działacze Związku Młodzieży Wiejskiej Kategoria:Działacze Solidarności Walczącej Kategoria:Internowani w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1981–1982 Kategoria:Ludzie związani z IX Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu Kategoria:Ministrowie zdrowia III Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Platformy Obywatelskiej Kategoria:Polscy psychiatrzy Kategoria:Senatorowie z województwa dolnośląskiego (od 2001) Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Marca 1968 Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 2014 Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona solidarnościowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Radni sejmiku województwa dolnośląskiego I kadencji Kategoria:Radni sejmiku województwa dolnośląskiego II kadencji Kategoria:Senatorowie VI kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Senatorowie VII kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej