Głos wolny wolność ubezpieczający (oryg. Głos wolny wolność ubespieczaiący) – traktat polityczny, wydany przypuszczalnie w 1743 roku, ogłoszony przez Stanisława Leszczyńskiego, a napisany przez kogoś z kręgu jego zwolenników. Emanuel Rostworowski wskazuje na Mateusza Białłozora, litewskiego szlachcica, który miał napisać go po polsku w 1733Emanuel Rostworowski, Czy Stanisław Leszczyński jest autorem "Głosu wolnego"? [w:] Emanuel Rostworowski, Legendy i fakty XVIII w., Warszawa 1963, s. 125-144..
W traktacie tym wytyczono drogę reform, jaką powinna pójść Rzeczpospolita. Wskazuje się tam, że niezbędne są zmiany w położeniu chłopów, których nędza ciąży nad polskim rolnictwem. Postuluje się obdarzenie chłopów wolnością osobistą i ich oczynszowanie. Wskazuje na nieodzowną potrzebę poprawy sytuacji miast, handlu i przemysłu. Autor proponuje utrzymać sejm, wolną elekcję, a nawet liberum veto. Chce jednak ograniczyć i uporządkować ich stosowanieWładysław Konopczyński, Liberum Veto s. 396n.. Usprawniona władza centralna, w takich dziedzinach jak wojsko, skarb, policja i sądownictwo miała opierać się na kolegialnych, fachowych radach ministerialnych. Armia miała liczyć 100 tysięcy żołnierzy. Sprawę opodatkowania szlachty traktat pomija milczeniem.
Przypisy
Linki zewnętrzne Legendy i fakty XVIII w., recenzja W sprawie autorstwa „Głosu Wolnego” wydanie oryginalne książka dostępna w wersji cyfrowej w serwisie "books.google.pl" wydanie z 1858, Kraków wydanie z 1903, Warszawa
Kategoria:Historia Polski 1697–1763 Kategoria:Polska literatura polityczna (I Rzeczpospolita) Kategoria:Utwory literackie z 1743 Kategoria:Literatura z zakresu filozofii społecznej i politycznej Kategoria:Literatura filozoficzna w języku polskim Kategoria:Literatura filozoficzna XVIII wieku