thumb|Lokalizacja migdałków podniebiennych Migdałki podniebienne () – w anatomii człowieka elipsoidalne skupienia tkanki limfatycznej mające ok. 2 cm długości i ok. 1 cm szerokości, skierowane długą osią ku tyłowi i dołowi. Spoczywają we wgłębieniu gardzieli z prawej i lewej strony między oboma łukami podniebiennymi. Wraz z migdałkiem językowym wchodzą w skład tzw. pierścienia gardłowego Waldeyera, tworząc wzdłuż cieśni gardzieli dolne półkole wokół drogi pokarmowej.
Funkcja Funkcją migdałków podniebiennych jest wykrywanie patogenów w spożywanym pokarmie i wdychanym powietrzu. W przypadku wykrycia czynników chorobotwórczych powiększają się i nabrzmiewają od napływających komórek odpornościowych. W wypadku przesadzonej reakcji układu immunologicznego może wystąpić obrzęk migdałków, w skrajnym przypadku prowadzący do konieczności ich chirurgicznego usunięcia.
Unaczynienie Unaczynienie migdałków podniebiennych pochodzi z pięciu gałęzi: od tętnicy językowej przez gałęzie grzbietowe języka od tętnicy twarzowej przez tętnicę podniebienną wstępującą od tętnicy twarzowej przez gałęzie migdałkowe od tętnicy gardłowej wstępującej od tętnicy szczękowej przez tętnicę podniebienną zstępującą przez tętnicę podniebienną mniejszą
Unerwienie Migdałek podniebienny otrzymuje gałęzie czuciowe i wydzielnicze pochodzące od nerwu językowo-gardłowego.
Przypisy
Kategoria:Układ limfatyczny człowieka Kategoria:Trzewia głowy i szyi