Anders Bardal (wym. []; ur. 24 sierpnia 1982 w Steinkjer) – norweski skoczek narciarski, reprezentant Steinkjer Skiklubb, zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012, drugi zawodnik sezonu 2012/2013, mistrz świata w skokach narciarskich z 2013, czterokrotny wicemistrz świata w skokach narciarskich, brązowy medalista igrzysk olimpijskich, srebrny i brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich, dwukrotny zwycięzca klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego.
Przebieg kariery Pierwszy skok oddał w 1989 w wieku 7 lat. W Pucharze Świata zadebiutował w 2001 podczas konkursu w Willingen. Wówczas również zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Świata. W sezonie 2001/2002 został włączony do norweskiej kadry A. Startował cały sezon, ale ani razu nie znalazł się w pierwszej dziesiątce pucharowych zawodów (choć i tak zakończył sezon jako drugi najlepszy Norweg po Roarze Ljøkelsøyu). Kiedy reprezentację Norwegii objął Mika Kojonkoski do kadry A włączeni zostali Sigurd Pettersen, Bjørn Einar Romøren i Lars Bystøl. Bardal przez kilka następnych sezonów sukcesy odnosił głównie w Pucharze Kontynentalnym, wygrywając ten cykl w sezonach 2004/2005 i 2005/2006. W Pucharze Świata nie miał pewnego miejsca w kadrze. 14 grudnia 2003 w Titisee-Neustadt zajął czwarte miejsce. Regularnie zaczął startować w sezonie 2005/2006, ale wówczas dobre występy zaliczył jedynie podczas słabo obsadzonych konkursów na skoczni Ōkurayama w Sapporo, gdzie dwukrotnie zajął szóste miejsce.
Przełomowy był dla niego sezon 2006/2007, w którym 17 marca 2007 na skoczni Holmenkollbakken w Oslo pierwszy raz stanął na podium zawodów Pucharu Świata, a w pierwszej dziesiątce był w sumie sześć razy. Sezon ten ukończył na 16. miejscu. W kolejnym sezonie osiągnął jeszcze lepsze wyniki – 27 stycznia 2008 w Zakopanem odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach PŚ oraz jeszcze czterokrotnie stawał na podium, w efekcie czego zajął piąte miejsce w klasyfikacji końcowej PŚ. 15 marca 2008 w Planicy ustanowił swój rekord życiowy w długości skoku, wynoszący 225,5 m, a w konkursie skoczył 232,5 m, jednak podparł skok.
W sezonie 2008/2009 ani razu nie stanął na podium (dwukrotnie zajmował 4. miejsce), ale ukończył go po raz drugi w karierze w czołowej dziesiątce – na miejscu dziesiątym. W sezonie 2009/2010 przeżywał kryzys formy, przez co przez pół sezonu nie występował w zawodach Pucharu Świata. Zwyżkę formę zanotował dopiero w lutym, dzięki czemu znalazł się w kadrze Norwegii na igrzyska olimpijskie w Vancouver. W konkursach indywidualnych był 18. na skoczni normalnej i 22. na dużej, natomiast w konkursie drużynowym wywalczył brązowy medal. Zima skończyła się dla niego najwyższym w sezonie, jedenastym miejscem na zakończenie cyklu Pucharu Świata 2009/2010 (w klasyfikacji końcowej zajął 36. miejsce) oraz srebrnym medalem konkursu drużynowego mistrzostw świata w lotach narciarskich w Planicy.
W sezonie 2010/2011 prezentował nierówną formę. Rozpoczął od pozycji na przełomie pierwszej i drugiej dziesiątki, jednak później zanotował regres, nie kwalifikując się kilkukrotnie do drugich serii konkursów. Po przerwie w startach, powrócił do rywalizacji na mistrzostwach świata w Oslo i zajął dwa miejsca w czołowej „10” - 9. na skoczni K-95 i 7. na K-120. W trzech ostatnich konkursach sezonu, najpierw Lahti, a następnie dwukrotnie w Planicy, Bardal był kolejno - 4., 5. i 5. W sezonie 2011/2012 wielokrotnie plasował się w czołówce konkursów Pucharu Świata, a w trzech z nich – w Engelbergu, Tauplitz i Willingen – zwyciężył, co pozwoliło mu zdobyć w tym sezonie Kryształową Kulę z dorobkiem 1325 punktów. Tym samym stał się trzecim Norwegiem, który zwyciężył w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, po Espenie Bredesenie i Vegardzie Opaasie.
W kolejnych dwóch sezonach odniósł 3 zwycięstwa (jedno w sezonie 2012/2013 i dwa w sezonie 2013/2014). W klasyfikacji końcowej Pucharu Świata był, kolejno, 2. (2013) i 4. (2014). Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. Zdobył złoty medal w indywidualnym konkursie skoków narciarskich na skoczni normalnej. Na skoczni dużej był 11. W zawodach drużynowych (mieszanych i męskich) zajął dwukrotnie 4. miejsce. Z kolei z Igrzysk Olimpijskich w Soczi w 2014 wrócił z brązowym medalem wywalczonym w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Również w 2014 został w Harrachovie wicemistrzem świata w lotach narciarskich, ustępując jedynie Severinovi Freundowi.
W sezonie 2014/2015 doznał kontuzji i wahań formy, zdobył jednak dwa medale mistrzostw świata w Falun – złoty w konkursie drużynowym na dużej skoczni oraz srebrny w konkursie drużyn mieszanych. Indywidualnie Bardal był szósty zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej.
19 marca 2015 ogłosił zakończenie kariery sportowej.
Jest nieoficjalnym rekordzistą skoczni Granåsen w Trondheim, gdzie skoczył 146 metrów.
Bardal skakał na nartach firmy Fischer i używał wiązań Win Air.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2002 Salt Lake City/Park City–27. miejsce (K-90), 25. miejsce (K-120)2010 Vancouver/Whistler–18. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)2014 Soczi/Krasnaja Polana–brązowy medal (K-95), 16. miejsce (K-125)
Drużynowo 2002 Salt Lake City/Park City–9. miejsce2010 Vancouver/Whistler–brązowy medal2014 Soczi/Krasnaja Polana–6. miejsceSkład zespołu: Anders Bardal, Anders Fannemel, Anders Jacobsen, Rune Velta
Starty A. Bardala na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca27.10 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-90—indywid.91,0 m89,0 m227,0 pkt42,0 pktSimon Ammann25.13 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120—indywid.118,5 m114,5 m212,9 pkt68,5 pktSimon Ammann9.18 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120—druż.121,0 m117,5 m790,8 pkt (224,8 pkt)126,0 pktNiemcy18.13 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.98,0 m100,0 m242,5 pkt34,0 pktSimon Ammann22.20 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.119,0 m124,0 m211,4 pkt72,2 pktSimon Ammann3.15px22 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.128,0 m127,0 m1030,3 pkt (235,5 pkt)77,6 pktAustria3.15px9 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.101,5 m98,5 m264,1 pkt13,9 pktKamil Stoch16.15 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.127,5 m127,5 m246,5 pkt32,2 pktKamil Stoch6.17 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.137,5 m133,0 m990,7 pkt (272,5 pkt)50,4 pktNiemcy
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2007 Sapporo–16. miejsce (K-90)2009 Liberec–12. miejsce (K-90), 5. miejsce (K-120)2011 Oslo–9. miejsce (K-95), 7. miejsce (K-120)2013 Val di Fiemme/Predazzo–złoty medal (K-95), 11. miejsce (K-120)2015 Falun–6. miejsce (K-90), 6. miejsce (K-120)
Drużynowo 2007 Sapporo–srebrny medal2009 Liberec–srebrny medal2011 Oslo–srebrny medal (K-95),srebrny medal (K-120)2013 Val di Fiemme/Predazzo–4. miejsce (drużyna mieszana/K-95), 4. miejsce (K-120)2015 Falun–srebrny medal (drużyna mieszana/K-90)Skład zespołu: Line Jahr, Anders Bardal, Maren Lundby, Rune Velta, złoty medal (K-120)Skład zespołu: Anders Bardal, Anders Jacobsen, Anders Fannemel, Rune Velta
Starty A. Bardala na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca2.25 lutego2007 SapporoŌkurayamaK-120HS-134druż.119,0 m114,5 m953,3 pkt (212,3 pkt)56,9 pktAustria16.3 marca2007 SapporoMiyanomoriK-90HS-98indywid.91,5 m92,0 m235,0 pkt42,0 pktAdam Małysz12.21 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.97,5 m94,5 m252,5 pkt29,5 pktWolfgang Loitzl5.27 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134indywid.131,0 m—135,8 pkt5,5 pktAndreas Küttel2.28 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134druż.128,0 m133,0 m1000,8 pkt (269,3 pkt)33,5 pktAustria9.26 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.97,0 m98,5 m232,6 pkt36,6 pktThomas Morgenstern2.27 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.105,5 m101,0 m1000,5 pkt (255,9 pkt)25,0 pktAustria7.3 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.133,5 m125,0 m263,8 pkt13,7 pktGregor Schlierenzauer2.5 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.127,5 m—456,4 pkt (119,9 pkt)43,6 pktAustria1.23 lutego2013 Val di FiemmeTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.103,5 m100,0 m252,6 pkt—4.24 lutego2013 Val di FiemmeTrampolino Dal BenK-95HS-106druż. mix100,5 m101,0 m 969,3 pkt (264,3 pkt)41,7 pktJaponia11.28 lutego2013 Val di FiemmeTrampolino Dal BenK-120HS-134indywid.127,5 m129,0 m276,4 pkt19,4 pktKamil Stoch4.2 marca2013 Val di FiemmeTrampolino Dal BenK-120HS-134druż.128,5 m129,0 m1117,3 pkt (291,6 pkt)18,6 pktAustria6.21 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.93,0 m91,5 m238,2 pkt14,5 pktRune Velta2.22 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100druż. mix.92,5 m89,5 m915,6 pkt (222,4 pkt)2,3 pktNiemcy6.26 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134indywid.131,5 m122,0 m236,5 pkt32,2 pktSeverin Freund1.28 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134druż.125,0 m125,5 m872,6 pkt (228,5 pkt)—
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2002 Harrachov–15. miejsce2008 Oberstdorf–18. miejsce2012 Vikersund–7. miejsce2014 Harrachov–srebrny medal
Drużynowo 2008 Oberstdorf–brązowy medal 2010 Planica–srebrny medal2012 Vikersund–4. miejsce
Starty A. Bardala na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca15.9-10 marca2002 HarrachovČerťákK-185—indywid.183,0 m157,0 m——307,3 pkt89,0 pktSven Hannawald18.22-23 lutego2008 OberstdorfIm. Heiniego KlopferaK-185HS-213indywid.178,5 m194,0 m193,5 m192,5 m717,7 pkt117,7 pktGregor Schlierenzauer3.24 lutego2008 OberstdorfIm. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.177,0 m183,5 m1453,2 pkt (335,6 pkt)100,1 pktAustria2.21 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215druż.179,5 m189,5 m 1542,3 pkt (344,8 pkt)99,1 pktAustria7.24-25 lutego2012 VikersundVikersundbakkenK-195HS-225indywid.212,0 m203,5 m——360,3 pkt48,4 pktRobert Kranjec4.26 lutego2012 VikersundVikersundbakkenK-195HS-225druż.194,5 m211,0 m1542,2 pkt (381,9 pkt)106,2 pktAustria2.14-15 marca2014 HarrachovČertakK-185HS-205indywid.203,5 m188,0 m——379,9 pkt11,1 pktSeverin Freund
Mistrzostwa świata juniorów Drużynowo 1999 Saalfelden–6. miejsce2000 Szczyrbskie Jezioro–srebrny medal
Starty A. Bardala na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca6.4 lutego1999 SaalfeldenBibergschanzeK-85druż.79,5 m83,5 m886,0 pkt (211,0 pkt)76,0 pktAustria2.27 stycznia2000 Szczyrbskie JezioroMS 1970 BK-90druż.86,0 m91,0 m904,0 pkt (225,0 pkt)13,0 pktAustria
Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy Indywidualnie 1999 Poprad/Szczyrbskie Jezioro–19. miejsce
Drużynowo 1999 Poprad/Szczyrbskie Jezioro–7. miejsceSkład zespołu: Anders Bardal, Ole Christen Enger, Thor-Magne Johansen
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2000/200153.2001/200236.2002/200342.2003/200432.2004/200554.2005/200627.2006/200716.2007/20085.2008/200910.2009/201036.2010/201114.2011/20121.2012/20132.2013/20144.2014/201518.
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy1.27 stycznia2008 ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134137,0 m—149,1 pkt—2.17 grudnia2011 EngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137130,5 m133,0 m266,2 pkt—3.15 stycznia2012 Tauplitz/Bad MitterndorfKulmK-185HS-200197,5 m183,5 m364,9 pkt* Loty 2011/20124.12 lutego2012 WillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145145,5 m148,0 m277,0 pkt* FTT 20125.9 stycznia2013 Wisłaim. Adama MałyszaK-120HS-134130,0 m128,0 m264,4 pkt—6.19 stycznia2014 ZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134131,5 m—127,0 pkt—7.7 marca2014 TrondheimGranåsenK-124HS-140136,5 m131,0 m269,3 pkt—
Miejsca na podium Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem2006/2007--112007/200812252008/2009----2009/2010----2010/2011----2011/2012345122012/201312362013/201424392014/2015-1-1Suma7131434