thumb|300px|Zabieg liposukcji Liposukcja, odsysanie tłuszczu, potocznie lipo – kosmetyczna operacja polegająca na usunięciu tkanki tłuszczowej z różnych miejsc ludzkiego ciała (brzucha, ud, pośladków, rzadziej szyi, pleców, ramion).

Istnieją czynniki ograniczające ilość tkanki tłuszczowej, jaką można z danego obszaru ciała odessać w czasie zabiegu. Lekarz wspólnie z pacjentem uzgadnia szczegóły liposukcji tak, aby efekt po zabiegu był możliwie najlepszy, bez pofałdowanej lub mocno obwisłej skóry i nierówności. Należy mieć też na uwadze, że im więcej tłuszczu zostanie odessane w trakcie jednej sesji, tym większe ryzyko wystąpienia powikłań. Jak wynika z różnego rodzaju raportów, usunięcie znacznej ilości tkanki tłuszczowej (powyżej 20kg) przy pomocy liposukcji może spowodować utratę wagi większą niż faktyczna ilość zredukowanej tkanki. Zabieg może być przeprowadzany zarówno w znieczuleniu ogólnym, jak i miejscowym. Bezpieczna liposukcja uwzględnia nie tylko ilość jednorazowo odessanej tkanki tłuszczowej, ale także wybór sposobu znieczulenia oraz ogólny stan zdrowia pacjenta. Najlepiej, aby pacjent cieszył się nie tylko dobrym zdrowiem, ale również był wolny od nałogów, zwłaszcza tytoniowego.

Historia Liposukcja ewoluowała w latach 1960 za sprawą chirurgów z Europy, którzy liposukcje wykonywali z wykorzystaniem prymitywnej techniki łyżeczkowania. Próby te zostały zignorowane ze względu na liczne problemy z większą zachorowalnością i nadmiernym krwawieniem. Nowoczesny zabieg zaprezentowany został przez francuskiego lekarza Dr Yves-Gerard Illouz w 1982 roku. "Metoda Illouz" opierała się na technice lipolizy wspomaganej próżniowo, płyn do tkanek wlewany był za pomocą krótkiej, grubej kaniuli oraz wysokiej próżni ssącej. Takie rozwiązanie pozwoliło na otrzymanie powtarzalnego, dobrego efektu oraz niskiej zachorowalności. W 1980 roku wielu chirurgów ze Stanów Zjednoczonych eksperymentowało z liposukcją. Zamiast znieczulenia ogólnego podjęto próby obniżenia aktywności ośrodkowego układu nerwowego za pomocą środków farmakologicznych bez utraty świadomości pacjenta (sedacji). Obawiano się wysokiej objętości płynu oraz toksyczności lidokainy stosowanej w technice tumescencyjnej, w związku z czym zredukowano ilość płynów w technice mokrej. W roku 1990 do liposukcji zostało wprowadzone badanie USG, w celu ułatwienia usuwania tłuszczu, który najpierw był rozbijany za pomocą ultradźwięków. Wielu lekarzy wyrażało opinię, że reklamowanie nowoczesnych technologii, poprawiających wyniki zabiegu liposukcji to jedynie chwyt marketingowy, a wybór odpowiedniego chirurga jest podstawowym czynnikiem, wpływającym na jakość i wynik zabiegu. Ogólnie rzecz ujmując, zalety 30 lat ulepszania przyczyniły się do uproszczeń w usuwaniu większej ilości komórek tłuszczowych, przy mniejszej utracie krwi, mniejszego dyskomfortu oraz mniejszego ryzyka. Ostatnie postępy sugerują, że także może zostać skrócony okres rekonwalescencji. Ponadto, tłuszcz może być również stosowany, jako naturalny wypełniacz. To jest czasami określane jako „autogenny przeszczep tłuszczu”. Tłuszcz jest usuwany z jednej części ciała pacjenta (np. brzucha), oczyszczany, a następnie ponownie wprowadzany do powierzchni ciała gdzie pożądane jest nadanie innego kształtu, na przykład w celu zmniejszenia lub wyeliminowania zmarszczek, lub modelowania piersi.

Popularność Usunięcie zbyt dużych ilości tłuszczu jest nie tylko skomplikowanym zabiegiem, ale zagraża ludzkiemu zdrowiu i życiu. Amerykańskie Towarzystwo Chirurgów Plastycznych (American Society of Plastic Surgeons) definiuje „duży” w tym kontekście, jako większy niż 5 litrów. Najczęściej liposukcja jest wykonywana na brzuchu i udach u kobiet lub brzuchu i bokach u mężczyzn. Według Amerykańskiego Towarzystwa Estetycznej Chirurgii Plastycznej, liposukcja była najczęściej wykonywanym zabiegiem chirurgii plastycznej w 2006 roku ok. 403.684 pacjentów.

Kandydat Nie każdy jest dobrym kandydatem do liposukcji. Nie jest to dobra alternatywa dla diety i ćwiczeń. Aby być odpowiednim kandydatem, trzeba mieć ukończone 18 lat i mieć dobry stan zdrowia, stosować diety i regularnie ćwiczyć. Liposukcja najlepiej sprawdza się u osób, które mają tłuszcz zlokalizowany w niektórych obszarach ciała. Znaczące ograniczenia powodują choroby (np. cukrzyca, zakażenia i serca lub problemy naczyniowe) i mogą one być ważące, jeśli chodzi o zakwalifikowanie do zabiegu. U osób starszych naturalnie skóra jest mniej elastyczna i gorzej jej się dostosować do nowego kształtu. Odsysanie tłuszczu z brzucha nie powinno być łączone z jednoczesną plastyką brzucha ze względu na większe ryzyko powikłań oraz śmiertelność. Na Florydzie prawo zabrania praktyk łączących liposukcji górnej części brzucha i jednoczesnej plastyki brzucha w związku z większym ryzykiem.

Procedury Podstawowymi wyzwaniami dla chirurgicznej liposukcji, bez względu na procedurę, są: określenie właściwej ilości odessanego tłuszczu w danym przypadku jak najmniejsza ingerencja w sąsiednie tkanki (naczynia krwionośne, tkanki łączne) zachowanie w organizmie równowagi płynów jak najmniejszy dyskomfort dla pacjenta.

Techniki liposukcji zostały udoskonalone, wiele rozwiązań przyczyniło się do zwiększenia bezpieczeństwa, poprawienia efektów lub zwiększenia komfortu pacjenta. Działania marketingowe utrudniają konsumentom ustalenie, co jest prawdą, a co fikcją.

Obszary ciała, gdzie zabieg jest wykonywany

Techniki Tłuszcz jest usuwany za pomocą kaniuli (plastikowej rurki), przy zasysaniu (urządzenie ssące). Metody liposukcji mogą być podzielone ze względu na ilość wtryskiwanego płynu i mechanizm, w którym pracuje kaniula.

Techniki liposukcji Liposukcja ssąca (SAL) – jest to standardowa metoda liposukcji. W tym podejściu, małe kaniule (np. słomy) wprowadza się przez niewielkie nacięcie. Kaniula jest dołączona do urządzenia próżniowego. Chirurg popycha ją w przód i wykonuje ruch do tyłu, po rozbiciu komórki tłuszczowe są odsysanie.

Liposukcja z USG (UAL) – w liposukcji wspomaganej za pomocą ultrasonografii lub fal ultradźwiękowych. Kaniula przenosi drgania do organizmu, ta wibracja niszczy ściany komórek tłuszczowych, zamieniając go na postać płynną i ułatwiając odessanie. UAL jest dobrym wyborem do pracy na bardziej włóknistych obszarach, takich jak górna część pleców i klatka piersiowa mężczyzny. To trwa dłużej niż tradycyjna liposukcja, jednak nie dłużej niż liposukcja tumescencyjna. Jest nieco mniejsza utrata krwi, stwarza nieco większe ryzyko tworzenia się kieszeni z płynem, lecz można je bez problemu odessać igłą. Po liposukcji ultradźwiękowej, konieczne jest wykonanie ssącej liposukcji celem usunięcia ciekłego tłuszczu lub osadzenia dodatkowych komórek tłuszczowych, gdzie jest to wymagane dla odpowiedniego modelowania ciała. Techniki liposukcji wspomagane ultradźwiękami stosowane w latach 1980 i 1990 były związane z przypadkami uszkodzenia tkanek, zwykle z nadmiernego narażenia na działanie energii ultradźwiękowej. Trzecia generacja urządzeń UAL rozwiązała ten problem za pomocą pulsacyjnego dostarczania energii i specjalistycznej sondy, która pozwala lekarzom bezpiecznie usunąć nadmiar tłuszczuPinto et al. Liposuction and VASER. Ibid, 108-110.

Wspomagania liposukcja (PAL) - PAL wykorzystuje wyspecjalizowaną kaniulę z mechanicznym ruchem tak, że lekarz nie musi wykonywać dowolnej liczby wychyleń. W przeciwnym razie jest ona podobna do tradycyjnej liposukcji SAL.

Podwójna kaniula (wspomagana) liposukcja (TCAL lub TCL) – w liposukcji tej używane są dwie kaniule jedna wewnątrz drugiej. Kaniula wewnętrzna nie ma wpływu na tkanki pacjenta lub ruchy chirurga przy każdym posunięciu kaniuli w przód. Odsysająca kaniula wewnętrzna porusza się w szczelinie kaniuli zewnętrznej stymulując ruch do 5cm, a nie jedynie 1-2mm jak to ma miejsce przy wibracjach wspomaganych urządzeniami elektrycznymi. Liposukcja powierzchniowa lub podskórna ułatwiona jest przez odpowiedni rozstaw kaniuli zewnętrznej oraz fakt, że kaniule nie nagrzewają się, co eliminuje możliwość oparzenia wskutek ciepła wytworzonego przez tarcie.

Wspomaganie liposukcji zewnętrznym USG (XUAL lub EUAL) – XUAL jest typem UAL, w którym energia ultradźwiękowa jest stosowana z zewnątrz, przez skórę, co wyklucza konieczność stosowania specjalnej igły stosowanej w technice UAL. Technika ta została opracowana, ponieważ lekarze stwierdzili, że w niektórych przypadkach metoda UAL spowodowała martwicę skóry i kieszenie z krwi oraz blado złotawej wydzieliny (analogicznej do typowych krwiaków z krwinek czerwonych). XUAL pozwala na uniknięcie podobnych komplikacji przez zastosowanie zewnętrznego USG. Może jednocześnie zmniejszać dyskomfort, zarówno ten w trakcie zabiegu, jak i ten występujący później. Powoduje mniejszą utratę krwi i leczenie większych obszarów. Póki co, technika ta nie jest powszechnie stosowana, a badania ostatecznie nie potwierdziły jej skuteczności.

Wodna liposukcja (WAL, Body Jet) - WAL wykorzystuje cienki wentylator o kształcie wiązki wodnej, który spulchnia strukturę tkanki tłuszczowej tak, że może ona zostać usunięta przez specjalną igłę. Podczas liposukcji wodnej ciecz stale jest podawana i prawie natychmiast odsysana za pomocą tej samej igły. WAL wymaga innego rozwiązania infiltracji i powoduje powstawanie mniejszego natychmiastowego obrzęku niż w technice tumescencyjnej. Zaletą tego zabiegu jest możliwość ponownego wykorzystania „wypłukanej” tkanki tłuszczowej, np. do powiększenia piersi, modelowania pośladków czy wypełniania zmarszczek. Dlatego też często decydują się na niego pacjenci, którym zależy na odzyskaniu właściwych proporcji ciała.

Liposukcja wspomagana laserem(I-lipo) – w technice tej stosuje się laser do topienia komórek tłuszczowych w obszarze docelowym, dzięki czemu łatwiej je usunąć. Laser w tym przypadku podawany jest przez włókna gwintowane mikro kaniuli. Założenia tej metody są podobne do UAL. Uważa się, że techniki takie jak SmartLipo lub SlimLipo mogą również zmniejszyć zasinienie i krwawienie. Ponieważ liposukcja laserowa może ograniczać się do pojedynczych fragmentów skóry, zabieg poleca się pacjentom, dla których problematyczna jest otyłość miejscowa (nagromadzenie tkanki tłuszczowej w wybranych partiach ciała).

Liposukcja wspomagana ultradźwiękami VASER - metoda usuwania tkanki tłuszczowej. Obejmuje kilka etapów:

Infiltracja - znieczulenie tkanki podskórnej roztworem Kleina, powodując obkurczenie naczyń krwionośnych  i nawodnienie tkanki tłuszczowej; Emulsyfikacja – aktywacja przez ultradźwięki  polegająca na odseparowaniu tkanki tłuszczowej od otaczających tkanek poprzez przetworzenie jej w emulsje. Ultradźwięki w środowisku wodnym minimalizują oddziaływanie na inne otaczające tkanki, tj. nerwy, naczynia krwionośne, tkankę łączną, tzw. selektywne niszczenie integralności błony komórkowej adipocytów. Fale ultradźwiękowe stymulują także fibroblasty do produkcji nowego kolagenu. Te czynniki prowadzą do szybszej rekonwalescencji  pacjenta. Ekstrakcja - odessanie rozluźnionej masy komórkowej, która składa się z podanego wcześniej roztworu, zachowanych aktywnych metabolicznie komórek, tj. komórki tłuszczowe (adipocyty), komórki endotelialne, fibroblasty, komórki krwi, komórki krwiopochodne oraz komórki macierzyste (adMSC)z minimalną ilością tkanki łącznej i niewielkiej ilości krwi.

Technika tumescencyjna Technika tumescencyjna jest techniką, która zapewnia znieczulenie miejscowe do dużych ilości tkanki tłuszczowej. A tym samym pozwala na liposukcje całkowicie w znieczuleniu miejscowym. W przeszłości zabieg liposukcji wymagał transfuzji krwi z powodu jej znacznej utraty. Technika tumescencyjna eliminuje zarówno konieczność znieczulenia ogólnego, podając dożylnie leki uspokajające i jednoczenie minimalizuje utratę krwi.

Szwy