mały|Płonący gaz koksowniczy, koksownia Victoria (2005) Gaz koksowniczy – paliwo uzyskiwane przez suchą destylację węgla kamiennego w temperaturze 900–1100 °C w piecu koksowniczym, bez dostępu tlenu. Gaz koksowniczy zaliczany jest do gazów węglowych, to znaczy gazów powstających w wyniku termicznej obróbki węgla.
Produkcja Wysokotemperaturowe odgazowanie węgla powoduje wydzielenie wszystkich lotnych składników. Oprócz surowego gazu koksowniczego w procesie tym powstają koks, smoła węglowa oraz woda pogazowa. Surowy gaz koksowniczy zawiera amoniak i jego pochodne oraz siarkowodór (pochodzące z rozkładu organicznych resztek zawartych w węglu). Wszystkie te niepożądane domieszki są usuwane w serii procesów oczyszczania.
Skład chemiczny Zawartość składników w gazie koksowniczym jest zmienna i zależy od miejsca wydobycia węgla. thumb|Pomnik Zygi Latarnika, latarnika ulicznego przed gazownią w Poznaniu
Typowy skład gazu koksowniczego oczyszczonego jest następujący: wodór (ok. 55%) metan (23–27%) tlenek węgla (9–10%) azot (ok. 5%) węglowodory ciężkie (ok. 3%) dwutlenek węgla (ok. 3%) tlen (ok. 0,5%) siarkowodór (ok. 0,3%).
W skład surowego gazu koksowniczego wchodzą: gaz koksowniczy (12–18%) smoła węglowa (3–4%) benzol koksowniczy (ok. 1,5%) amoniak (ok. 0,3%).
Zastosowanie W przeszłości gaz koksowniczy był stosowany w przedsiębiorstwach oraz w gospodarstwach domowych. Wytwarzany był zwykle lokalnie i nazywany gazem miejskim. Był rozprowadzany siecią gazową do odbiorców. Stosowany był powszechnie od drugiej połowy XIX wieku do lat 80. XX wieku. Służył do gotowania w kuchenkach gazowych, oświetlania ulic (gaz świetlny) oraz jako paliwo w wielu procesach przemysłowych. Ze względu na wysoką toksyczność, wynikającą z dużej zawartości tlenku węgla został wycofany z użycia i zastąpiony gazem ziemnymLeksykon naukowo-techniczny z suplementem, , tom 1, str. 249.
Zobacz też gaz miejski gaz wielkopiecowy
Przypisy
Kategoria:Paliwa do silników cieplnych Kategoria:Gazy przemysłowe