Marek Czesław Rusin (ur. 16 września 1943 w Warszawie) – polski inżynier, nauczyciel akademicki, urzędnik państwowy, podsekretarz stanu w Ministerstwie Łączności (1990–2000) i kierownik tego resortu w latach 1991–1992.

Życiorys Absolwent VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1960), gdzie działał w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka”. W 1965 ukończył studia na Wydziale Łączności Politechniki Warszawskiej. W 1976 uzyskał stopień doktora ze specjalnością w zakresie radioelektroniki. W 1966 został pracownikiem naukowym macierzystej uczelni, zajmował m.in. stanowiska adiunkta i docenta. Od 1970 zawodowo związany z Instytutem Radioelektroniki na PW.

W pracy badawczej zajął się techniką odbioru sygnałów radiowych, jak również miernictwem układów i systemów radiokomunikacyjnych. Jako główny konstruktor kierował opracowaniem pionierskiego zestawu do odbioru sygnałów pierwszych satelitów Ziemi (1969). Opracował też pierwszy w Polsce profesjonalny koder sygnału telewizyjnego w standardzie SECAM. Członek Stowarzyszenia Inżynierów Telekomunikacji (został skarbnikiem tej organizacji) oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności (1991–1992). W 1999 został członkiem powołanego wówczas rządowego zespołu negocjacyjnego w sprawie akcesji Polski do Unii Europejskiej; brał udział w negocjacjach dotyczących dwóch obszarów (telekomunikacja i techniki informacyjne oraz kultura i polityka audiowizualna). W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji. Pełnił później funkcję doradcy prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej oraz dyrektora NASK.

Życie prywatne Żonaty z Izabellą Rusinową, której zadedykował swoją książkę pt. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990). Ma dwóch synów (ur. 1969 i 1975).

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011). Złoty Krzyż Zasługi (1987) Srebrny Krzyż Zasługi (1982) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2010) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2008) Odznaka honorowa „Zasłużony dla Łączności” (2001) Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1983) Odznaka honorowa SEP (1992) Medal im. profesora Janusza Groszkowskiego (2025)

Wybrane publikacje Telewizja. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990) Telewizja. Systemy transmisji (1990)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Elektroniki i Technik Informacyjnych Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Elektryków Polskich Kategoria:Członkowie ZHP Kategoria:Harcerze 1. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka” Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ministrowie łączności III Rzeczypospolitej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Łączności” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy III Rzeczypospolitej