mały|286x286px|Słodkowodna rzeka Narew Woda słodka – woda zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli. Może być różnorako definiowana. W klasyfikacji wód ze względu na zawartość związków mineralnych wodą słodką nazywa się wodę zawierającą od 100 do 500 mg/l związków mineralnychAndrzej Sadurski, Wody mineralne i lecznicze, pgi.gov.pl. Według jednej z klasyfikacji wód podziemnych za wody słodkie (niskozmineralizowane, zwykłe) uważane są wody o zawartości substancji mineralnych poniżej 1 g/l. Całość wody słodkiej na kuli ziemskiej pochodzi z procesów parowania i skraplania (ewentualnie resublimacji).
Dostęp do wody słodkiej jest czynnikiem warunkującym życie i przetrwanie wielu gatunków roślin i zwierząt (w tym człowieka). Człowiek może pić tylko wodę słodką (zarówno woda morska, jak i woda brachiczna nie mogą być spożywane w bezpośredniej postaci) pozyskując ją z wód powierzchniowych lub podziemnych.
Podziemne wody słodkie mogą być dzielone na ultrasłodkie M<0,01 g/dm³, słodkie 0,01≤M<0,5 g/dm³ i akratopegi 0,5≤M<1,0 g/dm³.
Porównanie z wodą morską Wody słodkie poza ilością rozpuszczonych soli różnią się od wody morskiej także składem chemicznym. W wodzie morskiej dominują chlorki, które w wodzie słodkiej występują w ilościach znikomych, a za to dominują węglany. Najważniejszym z nich, stanowiącym około 60% wszystkich rozpuszczonych ciał stałych, jest węglan wapnia.
Sole mineralne w wodzie morskiej i słodkiej za Lityńskim 1952 wody chlorki % siarczany % węglany % woda morska (oceaniczna) 88,7 10,8 0,4 woda słodka (rzeczna) 6,9 13,2 79,9
Zobacz też woda pitna woda mineralna woda morska woda słona jezioro słone
Przypisy
Kategoria:Woda Kategoria:Hydrologia