Karczowniki, nornikowate (Arvicolinae) – podrodzina ssaków z rodziny chomikowatych (Cricetidae), wydzielana czasami jako odrębna rodzina Arvicolidae lub Microtidae. Obejmuje około 200 gatunków.

Rozmieszczenie geograficzne Żyją w norach, w których gromadzą zapasy pożywienia. Zamieszkują umiarkowaną i chłodną strefę Europy, Azji, Indochin i Ameryki Płn.. Jeden gatunek zamieszkuje północną Afrykę.

W Polsce występują: karczownik ziemnowodny (Arvicola amphibius) karczownik mniejszy (Arvicola scherman) piżmak amerykański (Ondatra zibethicus) nornica ruda (Clethrionomys glareolus) nornik zwyczajny (Microtus arvalis) nornik bury (Microtus agrestis) nornik północny (Microtus oeconomus) nornik darniowy (Microtus subterraneus) nornik tatrzański (Microtus tatricus) śnieżnik europejski (Chionomys nivalis)

Charakterystyka Karczowniki to gryzonie o niewielkich rozmiarach, krępej budowie ciała, dużej głowie, krótkim ogonie, małych oczach i uszach. Zęby trzonowe rosną przez całe życie. Samice kilka razy w roku rodzą młode, które po upływie kilku tygodni osiągają dojrzałość rozrodczą. Nie zapadają w sen zimowy. Żyją pojedynczo, w grupach rodzinnych lub koloniach. Roślinożerne, pożywienie norników stanowi w głównej mierze pokarm roślinny: korzenie, kłącza, trawy, zioła, nasiona, warzywa uprawne, owoce. Niektóre gatunki zjadają również bezkręgowce. W latach gdy pojawiają się masowo – średnio co 4 lata – niektóre gatunki stają się poważnymi szkodnikami upraw roślinnych.

Systematyka Do karczowników należą następujące plemiona: Prometheomyini – jedynym występującym współcześnie przedstawicielem jest Prometheomys schaposchnikowi – prometeuszek gruziński Ondatrini Pliophenacomyini Lemmini – lemingi Dicrostonychini Clethrionomyini Pliomyini Ellobiusini Lagurini Arvicolini

Przodkami nornikowatych były żyjące w pliocenie gryzonie z rodzaju Baranomys.

Rodzaje wymarłe o niepewnej pozycji systematycznej i niesklasyfikowane w żadnym z powyższych plemion: Allophaiomys Aratomys Atopomys – jedynym przedstawicielem był Atopomys texensis Cosomys – jedynym przedstawicielem był Cosomys primus Cromeromys Euphaiomys – jedynym przedstawicielem był Euphaiomys azanai Heteromimomys – jedynym przedstawicielem był Heteromimomys zhengi Hibbardomys Huananomys – jedynym przedstawicielem był Huananomys variabilis Jordanomys – jedynym przedstawicielem był Jordanomys pusillus Kalymnomys Kislangia Loupomys – jedynym przedstawicielem był Loupomys monahani Mimomys Nebraskomys Nemausia – jedynym przedstawicielem był Nemausia salpetrierensis Ogmodontomys Ophiomys Orcemys – jedynym przedstawicielem był Orcemys giberti Pitymimomys Promimomys Tibericola Victoriamys – jedynym przedstawicielem był Victoriamys chalinei Villanyia Visternomys – jedynym przedstawicielem był Visternomys cortezi

Zobacz też Ssaki Polski

Uwagi

Przypisy Nazwy polskie za:

Bibliografia