Steve Holmes (ur. 23 marca 1961 w Sybinie) – niemiecki aktor, reżyser i producent filmów pornograficznych. Laureat branżowych nagród przyznawanych w Barcelonie, Belgradzie, Berlinie, Brukseli i Las Vegas, w tym AVN Award dla wykonawcy zagranicznego roku 2005 i 2006 oraz XBIZ Award dla wykonawcy zagranicznego roku 2018 i 2019. Znalazł się na liście finalistów alei sław Hall of Fame i odebrał nagrodę honorową AVN Award (2017) i XRCO Award (2019).
Swój pseudonim, który w 1997 zasugerował Gabriel Zero, kuzyn Rocco Siffrediego, przyjął od nazwiska amerykańskiej legendy kina porno lat 70. Johna Holmsa ze względu na jego wygląd podobny do aktora; był chudy i wysoki (185 cm wzrostu), z dużym penisem, którego długość podczas erekcji wynosiła 9 i pół cala (24 cm).
Nakręcił tysiące scen z udziałem ponad 4 tys. kobiet, zasłynął z zamiłowania do wszystkich rodzajów seksu, np. w roku 2003 wystąpił w ponad 280 scenach. W 2017 związał się z agencją OC Modeling.
Wczesne lata życia Urodził się w Sybinie w Rumunii w rodzinie agnostyków. Jego rodzice, sasi siedmiogrodzcy, byli rodowitymi Niemcami pochodzącymi z Siedmiogrodu. Spędził pierwsze lata dzieciństwa w Sybinie w Rumunii. W tym czasie prezydentem Rumunii został dyktator Nicolae Ceaușescu. W 1968 wraz z rodzicami i siostrą przekroczył granicę turecką podczas świąt w Bułgarii; rodzina poprosiła o azyl niemiecki w konsulacie w Stambule.
Mieszkał przez wiele lat w różnych częściach Niemiec. W latach 1972–1978 uczęszczał do gimnazjum im. Rudolfa Diesela w Augsburgu (Rudolf–Diesel–Gymnasium Augsburg). Jako nastolatek porzucił szkołę średnią w Niemczech. Od marca 1979 do grudnia 1982 pracował w sklepie mody marki Annas w Kaufering jako sprzedawca detaliczny i asystent klienta. Od stycznia 1983 do czerwca 1984 w Monachium zajmował się zawodowo wyborem kolekcji mody i negocjacjami z producentami z Ameryki Południowej, Korei, Turcji i Włoch. Do jego obowiązków należała także: organizacja targów i wystaw, obsługa kluczowych klientów poprzez wizyty na miejscu i organizacja wewnętrznych operacji biznesowych. Od lipca 1984 do grudnia 1985 pracował jako niezależny agent ubezpieczeniowy i nieruchomości, a także doradca w zakresie inwestycji alternatywnych.
W 1985 odkrył drugą karierę na wystawie komputerowej w Monachium. Od 1 stycznia 1986 do września 1987 był przedstawicielem handlowym w branży informatycznej w firmie komputerowej w Monachium i Bawarii. Od stycznia 1988 do grudnia 1990 pracował w serwisie sprzętu komputerowego; był wyłącznym dystrybutorem oprogramowania Omniware firmy Logcraft, Digital Equipment Corporation na Niemcy, Austrię i Szwajcarię. Od stycznia 1991 do czerwca 1994 pracował jako sprzedawca i menadżer Lotus Software, zajmował się oprogramowaniem do pracy grupowej w Europie Środkowo–Wschodniej.
Kariera Początki kariery Już jako nastolatek marzył o byciu gwiazdą porno, zanim w wieku 35 lat w końcu podjął decyzję; najbardziej pociągał go seks, nie chodziło o pieniądze. Od początku 1996 przez dziewięć miesięcy próbował bez powodzenia dostać się do branży porno, wysyłając swoje CV wraz ze zdjęciami do różnych wytwórni filmowych. Jego przyjaciel znał producenta porno. Ten przekazał informacje jednemu ze swoich podwykonawców w Dortmundzie, gdzie Holmes dokładnie 22 listopada 1996 zadebiutował za darmo przed kamerami w lateksowym kombinezonie w scenie będącej częścią amatorskiej serii MagmaFilm w Essen – Wypowiedz życzenie 7 (Wünsch dir was 7) z Lindą Perrier. Następnie dostał się do produkcji BB-Video z siedzibą w Mülheim an der Ruhr. W styczniu 1997 wyjechał na konwencję Venus Berlin w Messe Berlin, gdzie poznał przedstawicieli firm produkcyjnych i dystrybucyjnych. Kilku z nich było nim zainteresowanych.
Wziął udział w niemieckich parodiach znanych filmów i seriali przedstawionych w wersji porno Multi Media Verlag (MMV) w Hamburgu: 6–odcinkowej serii Dr. F. Otze (1998) w roli tytułowego lekarza z Dru Berrymore, Akademia Policyjna – Polizei Akademie (1998), sitcomu I Dream of Jeannie – Jeannie (1998) jako myśliciel, Casanova – Der junge Casanova (1998) z Titusem Steelem, cyklu o Jamesie Bondzie – 00Sex, es ist niemals zu spät! (1998) / 00Sex: Im Auge des Orkans (1999), Pretty Women: Kobieta moich marzeń (1999), Słoneczny patrol – Babewatch 5–6, 9 (2000) z Horstem Baronem, Supergirl – Supergirl: Titten aus Stahl (2000) jako dziennikarz z Jayem Lassiterem czy Superżona (Das Superweib, 2002) jako biznesmen i dyplomata Helmut Todt. W filmie DBM Video Sex auf Rädern: Ralf Alaaf (1999) z serii European Adventure Tour pojawił się jako klaun podróżujący samochodem z programu VOX Wa(h)re Liebe (Prawdziwa miłość) podczas karnawału w Kolonii w Zagłębiu Ruhry. Wystąpił w 4–częściowej serii MagmaFilm Criss & Crass (2001–2002) z Chrisem Charmingiem.
Kariera w Europie thumb|200px|Mike Ramone i Steve Holmes na West Coast Party
Pracował na planie filmów porno w Paryżu we Francji, Rzymie we Włoszech, w Madrycie i Barcelonie w Hiszpanii, Brukseli w Belgii, w Budapeszcie na Węgrzech i w Pradze w Czechach. Był protagonistą realizacji Video Marc Dorcel Niebezpieczna kobieta (Harcèlement au féminin, 1999). W marcu 2000 odebrał nagrodę European X Awards na Międzynarodowym Festiwalu Erotyki w Brukseli. W produkcji Colmax Zemsta zdziry (La vengeance d’une pute, 2001) z Ritą Faltoyano wystąpił jako Franc Renard. Kiedy był reżyserem Platinum X Pictures, w październiku 2004 podczas Venus Erotic Show w Berlinie otrzymał nagrodę Jury Venus Award.
W produkcji Hustler Video Anal Intensive (2002) w reż. Pierre’a Woodmana wziął udział w scenie gang bangu, a w SuperCocks of Porn! 6: Steve Holmes i Guys Who Suck Their Own Cocks (2006) w scenie autofellatio.
Występował w drugoplanowych rolach w realizacjach International Film Group (IFG): w dwóch nowelach Gothix (2000, reż. José María Ponce) – Pragnienie i śmierć (El Deseo y la Muerte) jako dżentelmen w białej masce z Sophie Evans i Ciało rybackie (Los Pescadores de Cuerpos) jako jeden z pięciu rybaków z Daniella Rush, Tajemnice (Zapping, 2000) w reż. Narcísa Boscha w scenie BJ gang bangu na widowni w kinie, Seks na kanapie (Sexo en el diván, 2001, reż. Dani Rodríguez) z Sophie Evans, Kovac Shark (2003) w reż. Conrada Sona w roli członka gangu motocyklowego i Serial Fucker 3 (2003) w reż. Maxa Cortésa. W pastiszu porno Gorzkie gody – Sweet Bitter Moon (2006) wystąpił w scenie z Monicą Sweetheart i Faustem Moreno. W parodii komedii Sekretarka – Erotic Plane Die Sekretärin (2006) i sequelu Die Sekretärin (2008) z Mandy Bright wcielił się w rolę przebiegłego podstarzałego Klausa Hagena, konkurenta nieruchomości firmy Holz GmbH. W filmie fantastycznonaukowym Razorback / Thagson Świat psów (Mundo Perro, 2008) w reż. Roberta Valtueñy zagrał włóczęgę z jeziora. Był adwokatem w dramacie Christopha Clarka DXK (DXK, David Sex King, 2011), inspirowanym oskarżeniem o napastowanie seksualne Dominique’a Strauss-Kahna. W produkcji 21sextury Network In the VIP (2012) z Alettą Ocean wystąpił w roli kelnera.
W 2017 na portalu internetowym YouMixPorn w interaktywnych scenach porno z wieloma kamerami został obsadzony w roli terapeuty seksuologa w realizacjach Titusa Steela. W 2021 wziął udział w niemieckiej realizacji FakeFlight.com, gdzie motywem przewodnim były sceny seksu w samolocie.
Private Media Group Za namową węgierskiego reżysera Koviego przyjął rolę kosmicznego podróżnika w widowiskowym filmie fantastycznonaukowym Private Sex Sliders (1999) z udziałem Dru Berrymore i Chrisa Charminga, parodii serialu Fox Sliders, gdzie pojawił się w scenie grupowej i podwójnej penetracji z Nikki Anderson i Davidem Perrym. Kovi obsadził go w roli policjanta Pierre’a w scenie z Monique Covét w dramacie kryminalnym Private Black Label 14: Erica (2000), rzeźnika w scenie w chłodni u boku Franca Roccaforte, Monique Covét, Anity Paris i Michelle Wild w Pirate Deluxe 14: Splendor piekła (Pirate Video Deluxe 14: The Splendor of Hell, 2001), szejka w porno–parodii Poszukiwacze zaginionej Arki – Private Black Label 17: Indiana Mack 2 – Sex in the Desert (2001), pokojowego w hotelu w pełnometrażowej porno–parodii Ostatnie tango w Paryżu – Private Black Label 21: Lust Tango in Paris (2001), prywatnego detektywa Cocka w dramacie kryminalnym Intryga i przyjemność (Private Black Label 22: Intrigue and Pleasure, 2001), właściciela knajpy w Black Label 25: Love Is In The Web (2002) i nauczyciela muzyki w melodramacie Black Label 27: Love Story (2002).
Za kreację klienta autoserwisu w Private Black Label 19: Eternal Love (2001) w reż. Koviego został uhonorowany nagrodą Ninfa na Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona w kategorii „najlepszy aktor drugoplanowy”. W 2002 był ponownie nominowany do nagrody Ninfa jako „najlepszy aktor drugoplanowy” za rolę farmera na winobraniu w Private Xtreme 1: Bacchanal (2002). Jako kosmiczny transwestyta Frank N. Factor w parodii porno The Rocky Horror Picture Show – Pirate Fetish Machine 6: Funky Fetish Horror Show (2002) w reż. Koviego zdobył nominację do AVN Award w kategorii „najlepszy aktor w filmie wideo”. Wystąpił jako senator Falcus w pornograficznej wersji Gladiatora – trylogii Private Media Group Antonio Adamo (2002) jako senator Falcus. Wystąpił także jako odurzona ofiara ściśle tajnego projektu badawczego MKUltra w dreszczowcu Michaela Ninna Acid Dreams (2003), opartym na faktach z 1965 w San Francisco, i porno–parodii Seks, kłamstwa i kasety wideo – Private Movies 10: Sex, Lies & Internet (2004).
Mario Salieri Entertainment Group W 2002 rozpoczął wieloletnią współpracę z Mario Salierim, który zaangażował go do epizodycznej roli niemieckiego żołnierza podczas II wojny światowej w scenie triolizmu (w tym blowjob) z Katsuni i Horstem Baronem w kostiumowym filmie Salieriego Faust (2002), według dramatu Christophera Marlowe’a, który został uhonorowany nagrodą Ninfa na Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona w kategorii „Najlepszy hiszpańskojęzyczny film”. W pastiszu horroru Wernera Herzoga Nosferatu wampir – wersji autorstwa Jennyego Forte Nosferatu (2002) był obecny w scenie przy fortepianie z Gabi Black, Aną Novą i Horstem Baronem. Inne filmy Mario Salieri Entertainment Group z udziałem Holmesa to: Dziwne święta Mastro Ciccio (Strano Natale di Mastrociccio, 2002) z Katsuni, Wszystko w jedną noc (Tutto in una notte, 2002), Łzy i krew (Lacrime e Sangue, 2003), Perwersyjna rodzina (Una famiglia perversa, 2003) jako wujek z Horstem Baronem, Salieri Erotic Stories (2003), Salieri Football 1: Il Vizio Del Presidente (2006), Wdowa z Camorry (Vedova della Camorra, 2006) jako Alfio Gardini, Występek kata (Il Vizio Del Carnefice, 2009) z Sabriną Sweet, Aberracje seksualne w college’u San Damiano (Aberrazioni sessuali nel collegio di San Damiano, 2007), Solo X Mio Figlio (2009), Noc podglądaczy (La Notte dei Guardoni, 2010), Mamma Violata (2010) jako czyściciel basenów pływackich, Wakacje w piekle (Una vacanza all’inferno, 2011), Matka i córka zdobyczą wilkołaków (Mamma e Figlia Prede dell’Orco, 2011), Życie na sprzedaż 3 (Vita in Vendita 3, 2012) i Partia deprawacji (Party della Depravazione, 2012).
Często u Maria Salieriego grywał rolę seksualnego maniaka, który z Mandy Bright nakłania kobiety do seksu w filmach takich jak Uległość dwóch licealistek (Sottomissione di Due Liceali, 2008), Niebezpieczny seks: Zwierzę w klatce (Sex Dangerous: La Bestia in Gabbia, 2008) jako funkcjonariusz służby więziennej, Maniac Show (2008), Udręka młodej matki i opiekunki do dziecka (Supplizio di Giovane Madre e di una Baby Sitter, 2009), Usługi dla gospodyni domowej (Sevizie ad una Casalinga, 2009), Koszmar na cmentarzu (Incubo al Cimitero, 2009) i Deprawacja bestii (Depravazione Bestiale, 2009).