Wombatowate, wombaty (Vombatidae) – rodzina ssaków z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia), prawdopodobnie blisko spokrewnionych z koalowatymi.
Zasięg występowania Wombat tasmański zamieszkuje wschodnią część stanów Queensland i Nowa Południowa Walia oraz południową Australię. Latem warunkiem występowania jest gęstość objętościowa gleby, a w zimie grubość pokrywy śnieżnej. Wombatowiec szerokogłowy zamieszkuje południową Australię – siedliska o niskiej wilgotności i wysokiej temperaturze powietrza. Wombatowiec szorstkowłosy, który jest gatunkiem krytycznie zagrożonym, żyje tylko w Epping Forest National Park, w środkowej części stanu Queensland. Należy do gatunków zagrożonych wyginięciem, przez dłuższy czas bowiem był poławiany dla zysku drogocennego futra. W maju 2021 roku populacja wynosiła ponad 300 osobników.
Opis Wombaty to sporej wielkości roślinożerne zwierzęta o mocnej budowie i krótkich nogach. Osiągają długość 1,2 m i masę do 39 kg. Posiadają grubą, szeroką głowę oraz szczątkowy ogon.
thumb|220px|left|Torba wombatów otwiera się odwrotnie niż u innych torbaczyMają torbę lęgową, która otwiera się ku tyłowi – młode wchodzi do torby od strony zadu matki. W torbie znajdują się dwa sutki. W uzębieniu brak kłów. Wzór zębowy I C P M 24 = 1 0 1 4 1 0 1 4
Na wiosnę, po 20-21 dniach ciąży, rodzi się jedno młode, które pozostaje w dobrze rozwiniętej torbie przez 6-7 miesięcyWatson, A (1999). "Vombatus ursinus". Animal Diversity Web. University of Michigan Museum of Zoology. Green, E; Myers, P (2006). "Lasiorhinus latifrons". Animal Diversity Web. University of Michigan Museum of Zoology.. Są karmione mlekiem matki przez ok. 15 miesięcy. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 18 miesięcyMcIlroy, John. Macdonald, D., ed. The Encyclopedia of Mammals. New York 1984, str. 876–877. .
Zwierzęta te prowadzą nocny tryb życia. Dają się łatwo oswajać. Mają układ trawienny przystosowany do spożywania twardej roślinności: prosty żołądek, szerokie, krótkie jelito ślepe i wyjątkowo wolny metabolizm; potrzebują 14 dni dla dopełnienia całkowitego cyklu trawiennego, dlatego też nie charakteryzują się ruchliwością.
Wombaty kopią w ziemi lub pod wapiennymi skałami systemy nor z wieloma wyjściami. Długość korytarzy może osiągać do 20 m. W razie potrzeby potrafią osiągać prędkość rzędu 40 km/h, którą mogą utrzymać przez 150 metrów.
Systematyka Do wombatów zaliczane są dwa współcześnie występujące rodzaje: Vombatus – wombat – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Vombatus ursinus – wombat tasmański Lasiorhinus – wombatowiec
Opisano również rodzaje wymarłe: Nimbavombatus – jedynym przedstawicielem był Nimbavombatus boodjamullensis Phascolonus – jedynym przedstawicielem był Phascolonus gigas Ramasayia Rhizophascolomus Sedophascolomys – jedynym przedstawicielem był Sedophascolomys medius Warendja – jedynym przedstawicielem był Warendja wakefieldi
Zobacz też Fauna Australii
Uwagi
Przypisy
Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Ssaki Australii