mały|Trybunał Rewolucyjny w Paryżu. Rycina z 1868 r.Trybunał Rewolucyjny 1793–1795 – organ sądowy w okresie rewolucji francuskiej. Powołany przez Konwent Narodowy jako główny instrument terroru jakobińskiego. Wyroki Trybunału Rewolucyjnego nie podlegały apelacji ani kasacji i były wykonywane w ciągu 1–3 dni. Członkiem był np. Duplay, m.in. fryzjer Robespierre'a. Trybunał bazował na ustawie o osobach podejrzanych, wydawał 2 rodzaje wyroków: uniewinniający lub skazujący na karę śmierci.
Wśród uniewinnionych przez Trybunał Rewolucyjny był Jean-Paul Marat (24 kwietnia 1793 r.), zaś wśród skazanych na karę śmierci, byli:
generał Adam Philippe de Custine (27 sierpnia 1793 r.) była królowa Maria Antonina (16 października 1793 r.)M. Żywczyński, Historia Powszechna 1789-1870. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1964, s. 77. Jacques Brissot, Armand Gensonné, Pierre Vergniaud i inni przywódcy żyrondystów (30 października 1793 r.) Olympe de Gouges (3 listopada 1793 r.) książę Ludwik Filip II Orleański – Philippe Égalité (6 listopada 1793 r.) Jeanne Marie Roland de la Platière (8 listopada 1793 r.) Jean Sylvain Bailly (10 listopada 1793 r.) Jeanne Bécu, hrabina du Barry (8 grudnia 1793 r.) biskup Antoine-Adrien Lamourette (11 stycznia 1794 r.) Jacques-René Hébert, Jean-Baptiste Gobel, Pierre-Gaspard Chaumette i inni kordelierzy-hebertyści (24 marca 1794 r.)J. Baszkiewicz, Historia Francji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich –– Wydawnictwo, Wrocław 2004, s. 369. ISBN 83-04-04684-9 Georges Danton, Camille Desmoulin, Philippe Fabre d’Églantine i inni kordelierzy-dantoniści (5 kwietnia 1794 r.)J. Baszkiewicz, op. cit. s. 370. Antoine Lavoisier (8 maja 1794 r.)D. Bodanis, E=mc2. Historia najsłynniejszego równania świata. P. Amsterdamski (tłum.) Wydawnictwo CiS, Warszawa 2005, s. 44. ISBN 83-85458-85-9 księżna Elżbieta Francuska (10 maja 1794 r.) André Chénier (25 lipca 1794 r.) Przypisy
Kategoria:Rewolucja francuska Kategoria:Organy wymiaru sprawiedliwości Kategoria:Historia prawa francuskiego