mały|300px| Stany Zjednoczone Europy, Państwo EuropejskieThe European Miracle: Environments, Economies and Geopolitics in the History of Europe and Asia p.107, by Eric Jones. Retrieved 13 January 2015.Implementing European Union Education and Training Policy: A Comparative Study of Issues in Four Member States p.44, by D. Phillips, Hubert Ertl. Retrieved 13 January 2015., Państwa Zjednoczone Europy, Wspólnota Europejska, Zjednoczona Europa, Federacja Europejska – nazwy proponowane do opisania hipotetycznych scenariuszy zjednoczenia Europy jako pojedynczego państwa (federacji), podobnego do Stanów Zjednoczonych Ameryki, zarówno w ujęciu political fiction, jak i w ujęciu politologiczno-futurystycznym. Obecnie od lat 2000., choć Unia Europejska nie jest oficjalnie federacją, wielu politologów zgadza się, że posiada pewne cechy federacjiKelemen, R. Daniel. (2007). Built to Last? The Durability of EU Federalism? In Making History: State of the European Union, Vol. 8, edited by Sophie Meunier and Kate McNamara, Oxford University Press, p. 52..
Termin „Stany Zjednoczone Europy” – jako bezpośrednie nawiązanie do Stanów Zjednoczonych Ameryki – sugeruje, że wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej miałyby podobny status do stanów USA, stając się częściami Federacji Europejskiej, działającej jako jedno państwo.
Historia Różnorodne koncepcje Federacji Europejskiej powstawały przez stulecia. Wiele z nich jest jednak niekompatybilnych (z lub bez Zjednoczonego Królestwa, unia religijna lub świecka itp.). Takie propozycje to np. propozycja króla Czech Jerzego z Podiebradów w 1464 roku; Maximiliana de Sully’ego z XVII wieku i plan Williama Penna.
XIX wiek Brytyjski historyk i biograf Napoleona, Felix Markham, zauważa w swojej książce o nim, że podczas pewnej rozmowy na Wyspie Świętej Heleny Napoleon Bonaparte poczynił uwagę: „A zatem dla Europy podzielonej pomiędzy narodowości swobodnie tworzone oraz wolnej wewnętrznie, osiągnięcie pokoju między państwami byłoby łatwiejsze i mogłyby wówczas powstać Stany Zjednoczone Europy”Felix Markham, Napoleon (New York: Penguin Books USA Inc., 1966), 257 as quoted in Matthew Zarzeczny, Napoleon’s European Union: The Grand Empire of the United States of Europe (Kent State University Master’s thesis), 2.
„Stany Zjednoczone Europy” były także pomysłem Wojciecha Jastrzębowskiego, przedstawionym w „O wiecznym pokoju między nacjami”, opublikowanym 31 maja 1831 roku. Ta propozycja składała się z 77 punktów. Tak postrzegane Stany Zjednoczone Europy miałyby być organizacją międzynarodową, a nie superpaństwem.
Giuseppe Mazzini był pośród pierwszych postulatorów Stanów Zjednoczonych Europy i uważał, że zjednoczenie kontynentu to logiczna kontynuacja zjednoczenia Włoch. Stworzył ruch społeczny Młoda Europa.
Termin „Stany Zjednoczone Europy” () był użyty przez Viktora Hugo, także w przemowie na Międzynarodowym Kongresie Pokoju w Paryżu w 1849 roku. Hugo pragnął kreacji „największego, suwerennego senatu, który będzie dla Europy tym, czym parlament jest dla Anglii” i powiedział: „Nadejdzie dzień, kiedy wszystkie nacje naszego kontynentu stworzą Bractwo Europy ... dzień, w którym zobaczymy ... Stany Zjednoczone Ameryki i Stany Zjednoczone Europy, twarzą w twarz, sięgające do siebie ponad oceanem”.
Hugo zasadził drzewo w swojej rezydencji na wyspie Guernsey. Mówił, że kiedy to drzewo urośnie, powstaną Stany Zjednoczone Europy. Drzewo rośnie po dziś dzień w ogrodach Maison de Hauteville, Saint Peter Port, Guernsey, w rezydencji Viktora Hugo podczas jego wygnania z Francji.
Włoski filozof Carlo Cattaneo napisał: „Ocean jest niebezpieczny i pełen pułapek, a jego nurty mają dwa możliwe końce – autokrację lub Stany Zjednoczone Europy. W 1867 roku Giuseppe Garibaldi i John Stuart Mill dołączyli do Victora Hugo na kongresie Ligi Pokoju i Wolności w Genewie. Anarchista Michaił Bakunin stwierdził: „W celu osiągnięcia triumfu wolności, sprawiedliwości i pokoju w międzynarodowych relacjach Europy i aby uczynić wojny między różnymi ludźmi Europy niemożliwymi, istnieje tylko jedna ścieżka – utworzyć Stany Zjednoczone Europy”. Zgromadzenie Narodowe Francji także wezwało do utworzenia Stanów Zjednoczonych Europy w dniu 1 marca 1871 roku.
XX wiek Po katastrofie I wojny światowej niektórzy myśliciele i wizjonerzy zaczęli głosić ideę politycznie zjednoczonej Europy. W 1923 roku austriacki hrabia Richard Coudenhove-Kalergi założył Unię Paneuropejską i zorganizował pierwszy Kongres Paneuropejski, który odbył się w Wiedniu w 1926 roku. Celem było utworzenie Europy bazującej na zasadach liberalizmu, chrześcijaństwa i odpowiedzialności społecznejInternationale Paneuropa Union – Union Paneuropeénne Internationale – International Paneuropean Union.. Przed rewolucją październikową w Rosji, Lew Trocki przewidywał „Federalną Republikę Europy – Stany Zjednoczone Europy”, utworzone przez proletariatJohn Reed, „Ten Days That Shook The World”, Boni & Liveright, New York (March 1919) ch. 3..
W 1929 roku Aristide Briand, premier Francji, wygłosił przemowę przed Zgromadzeniem Ligi Narodów, w którym zaproponował federację narodów europejskich, opartą na solidarności, dążeniach do ekonomicznej prosperity oraz politycznej i społecznej współpracy. Wielu ekonomistów, pośród nich John Maynard Keynes, wspierało ten pogląd. Na zlecenie Ligi, Briand zaprezentował „Memorandum o organizacji systemu Federalnej Unii Europejskiej” w 1930 roku. W 1931 roku francuski polityk Édouard Herriot i brytyjski urzędnik cywilny Arthur Salter wydali książki zatytułowane „Stany Zjednoczone Europy”.
Podczas II wojny światowej zwycięstwa nazistowskich Niemiec w 1940 sprawiły, że Wilhelm II stwierdził, iż „Boża ręka tworzy nowy świat i cuda... stajemy się Stanami Zjednoczonymi Europy pod niemieckim przywództwem, zjednoczonym kontynentem europejskim”Jonathan Petropoulos, Royals and the Reich, Oxford University Press (2006) p. 170..
W 1941 roku włoscy komuniści i antyfaszyści Altiero Spinelli i Ernesto Rossi ukończyli pisanie Manifestu z Ventotene, zachęcając do powstania federacji stanów europejskichBertrand Vayssière, „Le Manifeste de Ventotene (1941): Acte de Naissance du Federalisme Europeen,” Guerres Mondiales et Conflits Contemporains (Jan 2005), Vol. 55 Issue 217..
Termin „Stany Zjednoczone Europy” został użyty przez Winstona Churchilla w czasie wykładu w dniu 19 września 1946 roku na Uniwersytecie Zuryskim (niem. Universität Zürich) w Szwajcarii. Churchill stwierdził, iż:
Przed II wojną światową, Churchill był izolacjonistą w stosunku do kontynentalnej Europy. 15 lutego 1930 roku Churchill wygłosił komentarz w amerykańskiej gazecie The Saturday Evening Post, iż „Unia Europejska” byłaby możliwa między krajami kontynentu, lecz bez Wielkiej Brytanii.
Pozycja Churchilla względem europejskiej integracji była zwana „pozycją unionisty”, w kontraście do kontynentalnego podejścia „pozycji federalisty”D. Dinan, 2005. Ever Closer Union, 3rd ed. . pages 14–15.. Federaliści chcieli pełnej integracji z konstytucją, w czasie gdy Ruch Zjednoczonej Europy unionistów pragnął organu konsultatywnego. Federaliści odnieśli sukces na Kongresie Europy. Głównym jego osiągnięciem było utworzenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, który jest starszy od Unii EuropejskiejD. Dinan, 2005. Ever Closer Union, 3rd ed. . page 15..
Perspektywa ściślejszej unii
Państwa członkowskie Unii Europejskiej mają wiele wspólnych mechanizmów w Unii Europejskiej (UE) i czasami rodzi to wrażenie, iż są jednym państwem. Posiadają: wspólny organ wykonawczy (Komisja Europejska), jednego wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony, sąd najwyższy (Europejski Trybunał Sprawiedliwości; tylko w zakresie prawa Unii Europejskiej), siły utrzymywania pokoju i międzyrządowe organizacje badawcze (EIRO forum z członkami takimi jak CERN). Euro często określa się jako główną walutę Europy i zostało przyjęte przez dwadzieścia jeden państw UE, a siedem innych państw członkowskich powiązało swoje waluty z euro w ERM II. Dodatkowo, parę europejskich państw spoza UE przyjęło euro nieoficjalnie, przykłady to Czarnogóra, Republika Kosowa i Andora.
Jednakże UE nie posiada wspólnej konstytucji, rządu, polityki zagranicznej ustanowionej przez ten rząd, wspólnego systemu podatkowego i budżetu lub wspólnej armii. Nie istnieje coś takiego jak wspólny system sprawiedliwości UE, nie wspominając o europejskim prokuratorze, który mógłby utrzymywać prawo Unii Europejskiej w europejskich sądach niezależnych od indywidualnych państw członkowskich. Nie istnieją europejscy sędziowie, którzy poprzysięgli lojalność Europie zamiast państwom członkowskim, nie ma europejskich więzień. Bez własnych sądów i więzień, zdolności UE do walki z korupcją w państwach członkowskich są bardzo ograniczone (zwłaszcza w porównaniu z federalnym rządem Stanów Zjednoczonych).
Kilka paneuropejskich instytucji istnieje niezależnie od UE. Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) skupia prawie wszystkie państwa członkowskie UE, lecz jest niezależna od Unii i jej członkowie to także państwa spoza UE, jak Szwajcaria i Norwegia. Europejski Trybunał Praw Człowieka (nie należy go mylić z Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości) jest także niezależny od Unii. Jest to instytucja Rady Europy która, jak ESA, posiada członków zarówno z UE, jak i spoza niej.
Obecnie, Unia Europejska jest wolnym stowarzyszeniem suwerennych państw, które ma pomóc im w ich wspólnych celach. Nie licząc ogólnej „jeszcze ściślejszej unii” w Uroczystej deklaracji stuttgarckiej o Unii Europejskiej, Unia (w znaczeniu jej rządy członkowskie) nie ma na celu utworzenia federacji lub konfederacji. Jednakże w przeszłości Jean Monnet, osoba związana z UE i jej poprzednikiem, Wspólnotą Europejską, zaproponował to. Istnieje szeroki zakres innych terminów w użyciu w celu określenia możliwej przyszłej politycznej struktury Europy jako całości i/lub UE. Niektóre z nich, jak np. „Zjednoczona Europa” są używane powszechnie i w wielu kontekstach, lecz nie mają określonego statusu.
W USA debatuje się, czy zjednoczona Europa jest możliwa i jaki wpływ zwiększona europejska jedność miałaby na sytuację polityczną i ekonomiczną Stanów Zjednoczonych. Glyn Morgan, profesor politologii i studiów społecznych na Uniwersytecie Harvarda, użył jej w tytule swojej książki „Koncepcja europejskiej superpotęgi: publiczne uzasadnienie i integracja europejska”. Choć tekst Morgana koncentruje się na implikacjach bezpieczeństwa zjednoczonej Europy, inne nowe teksty zwracają uwagę na ekonomiczne aspekty takiego bytu politycznego. Ważniejsze z nich to: „Stany Zjednoczone Europy” autorstwa T.R. Reida i „Europejski sen” Jeremy’ego Rifkina. Ani National Review, ani Chronicle of Higher Education nie wątpią w stosowność tego terminu w swoich recenzjachMaking the Case for a United States of Europe – Research – The Chronicle of Higher Education..
Europejskie organizacje federalistyczne Różnorodne organizacje federalistyczne zostały stworzone na przestrzeni czasu, by wspierać federalną Europę. Są to: Unia Europejskich Federalistów, Ruch Europejski i Europejska Partia Federalistyczna.
Unia Europejskich Federalistów Unia Europejskich Federalistów (UEF) jest europejską organizacją pozarządową, opowiadającą się za federalną Europą. Składa się z 20 organizacji i była aktywna na poziomie europejskim, państwowym i lokalnym od ponad 50 lat. Młodzieżówka zwana Młodzi Europejscy Federaliści działa w 30 państwach Europy.
Ruch Europejski Ruch Europejski to organizacja prowadząca działalność lobbystyczną. Koordynuje ona wysiłki stowarzyszeń i rad narodowych w celu promowania integracji europejskiej i informacji o niej.
Europejska Partia Federalistyczna