Edmund Zieliński (ur. 24 listopada 1909 w Kijewie, zm. 8 grudnia 1992 w Warszawie) – polski hokeista, olimpijczyk.
Kariera Zawodnik występujący na pozycji napastnika. Reprezentant AZS Poznań, z którym zdobył złoty (1934) i dwa razy brązowy medal (1931, 1933) mistrzostw Polski.
W reprezentacji Polski wystąpił 23 razy, zdobywając 8 bramek. Był członkiem drużyny hokejowej w Igrzyskach Olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen w 1936 oraz mistrzostw świata w Davos w 1935.
Ukończył studia medyczne w 1939, w wojnie obronnej 1939 wzięty do niewoli niemieckiej. Po II wojnie światowej pracował jako lekarz wojskowy. Został pochowany na starym cmentarzu na Służewie przy ul. Renety. thumb|Grób hokeisty Edmunda Zielińskiego na Cmentarzu Służewskim przy ul. Renety Bibliografia Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 163 Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński, Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 155-156,
Kategoria:Hokeiści AZS Poznań Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Oficerowie lekarze ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na starym cmentarzu na Służewie w Warszawie Kategoria:Polscy hokeiści na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Polscy lekarze wojskowi Kategoria:Polscy olimpijczycy (Garmisch-Partenkirchen 1936) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1992