thumb|Chałupa przysłupowa„Rozmieszczenie budownictwa przysłupowego może sugerować pochodzenie osadników ze Śląska oraz Saksonii”, [w:] Franciszek Kotula. Pochodzenie domów przysłupowych w Rzeszowskiem. „Kwartalnik Historii Kultury Materialnej” R. V., nr 3/4, 1957, s. 557 (zob. Głuchoniemcy). ze skansenu w Markowej thumb|Rycina do zwierciadła saskiego (1300) – robotnicy stawiający dom w konstrukcji słupowej thumb|Dom przysłupowy w trakcie budowy, skansen w Sanoku Konstrukcja przysłupowa (przysłup, niem. Umgebinde) – system konstrukcji uniezależniający ściany budynku od dachu opartego na zespole płatwi i słupów. Więźba dachowa może być oparta np. na ramach stolcowych.
Rozwiązanie charakterystyczne dla obszaru Łużyc, Czech, Moraw, Dolnego i Górnego Śląska w obszarze przygranicznym z Czechami, Małopolski i Spisza na Słowacji. W Polsce spotykane w budownictwie wiejskim i małomiasteczkowym, najczęściej w południowo-zachodniej części kraju.
Zobacz też dom przysłupowy
Przypisy
Bibliografia Ignacy Tłoczek. Polskie budownictwo drewniane. Ossolineum. 1980.
Kategoria:Konstrukcje drewniane