Finnair – narodowe linie lotnicze Finlandii, z siedzibą w Vantaa. Jej głównym portem przesiadkowym jest port lotniczy Helsinki-Vantaa. Finnair jest piątą najstarszą nieprzerwanie działającą linią lotniczą świata.
Historia thumb|Siedziba główna firmy Finnair|lewo thumb|TOKE Building|lewo Linia powstała w 1923 pod nazwą Aero O/Y. Pierwszy komercyjny lot wykonano 20 marca 1924 przewożąc 162 kg poczty z Helsinek do Tallina samolotem Junkers F 13 wyposażonym w pływaki. W pierwszych latach istnienia firmy samoloty Junkersa stanowiły podstawowe wyposażenie fińskiego przewoźnika. W 1926 do eksploatacji wszedł Junkers G 24 a w 1932 Junkers Ju 52. Początkowo, wykorzystując rozległą sieć jezior, maszyny wyposażone w pływaki, wykorzystywały akweny do startów i lądowań, zimą, pływaki zamieniano na narty.
Dopiero w 1935 w Turku wybudowano pierwsze lotnisko a rok później w Helsinkach. Wraz z wybuchem wojny zimowej kontrolę nad liniami przejęło wojsko. Dopiero po jej zakończeniu w kwietniu 1940 wznowiono loty komercyjne. W 1941 linia otrzymała dwie pierwsze maszyny Douglas DC-2. Samoloty zostały pozyskanie od Niemiec, które z kolei zdobyły maszyny w Czechosłowacji. Kolejny konflikt ze Związkiem Radzieckim na powrót wprowadził wojskowy zarząd nad przedsiębiorstwem. lewo|mały|Finnair Convair 440, 1980 Po zakończeniu II wojny światowej większościowym udziałowcem firmy zostało państwo. Trzonem floty przewoźnika były pozyskane z demobilu samoloty Douglas DC-3. W latach 50. XX wieku firma pozyskała amerykańskie CV-340 i CV-440. W 1956 Finnair zainaugurował loty do Moskwy, stając się w ten sposób pierwszą linią lotniczą spoza bloku wschodniego latającą do stolicy Związku Radzieckiego. Również w tym samym roku firma zaczęła używać nazwy handlowej Finnair, która stała się oficjalną nazwą fińskiego przewoźnika 25 czerwca 1968 roku. W 1960 roku linia otrzymała pierwsze samoloty z napędem odrzutowym, były to francuskie samoloty typu Sud Aviation Caravelle. W 1969 roku zakupiono maszyny Douglas DC-8. Dzięki nim, przewoźnik mógł rozpocząć realizację lotów transatlantyckich do Nowego Jorku z międzylądowaniem w Amsterdamie. Pierwszy z takich lotów odbył się w maju 1969. mały|Finnair McDonnell Douglas DC-10 W 1973 fińskie linie rozpoczęły regularne loty do Warszawy, podstawową maszyną używaną na trasie do stolicy Polski, przez wiele lat był McDonnell Douglas DC-9. W 1975 roku pozyskano pierwsze szerokokadłubowe samoloty McDonnell Douglas DC-10. Pierwszy komercyjny lot, DC-10 wykonał 14 lutego 1975 na trasie Helsinki – Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich. W 1983, Finnair został pierwszą europejską linią lotniczą, która uruchomiła bezpośrednie połączenie z Japonią. Kolejnym pionierskim połączeniem na azjatyckim kierunku lotów było uruchomienie w 1988 bezpośredniego połączenia z Pekinem, również jako pierwsza zachodnioeuropejska linia. 7 grudnia 1990 do Finlandii dotarł pierwszy z zakupionych przez przewoźnika, szerokokadłubowych McDonnell Douglas MD-1190 lat Finnairu, „Lotnictwo”, nr 5 (2014), s. 14, . Finnair był pierwszą linią lotniczą, której dostarczono ten typ maszyny. 20 grudnia 1990 zainaugurowano ich komercyjne wykorzystanie lotem czarterowym z Helsinek na TeneryfęJerzy Liwiński,20 lat eksploatacji MD-11, „Lotnictwo”, nr 12 (2010), s. 28-32, .
7 października 2015, w trakcie odbywającej się w Tuluzie uroczystości, Finnair oficjalnie odebrał pierwszy egzemplarz samolotu Airbus A350 XWB stając się tym samym pierwszym europejskim użytkownikiem tego typu maszyn. Dwa dni później, 9 października samolot wykonał swój pierwszy komercyjny lot na trasie Helsinki - AmsterdamFinnair pierwszym europejskim operatoorem A350 XBW, „Lotnictwo”, nr 11 (2015), s. 9, .
Finnair nie odnotowała śmiertelnego wypadku od 1963, a w przypadku lotów międzynarodowych, wcale, nie licząc samolotu zestrzelonego przez radzieckie lotnictwo w 1940 i zaginionego samolotu z dwoma generałami, prawdopodobnie uprowadzonego do ZSRR w 1927. Porty docelowe mały|Airbus A350-900 linii Finnair wylatujący z lotniska w Tuluzie do Helsinek mały|Embraer ERJ-190 należący do linii
Ameryka Północna
Toronto (Port lotniczy Toronto-Lester B. Pearson) sezonowo
Boston (Port lotniczy Boston) sezonowo Dallas-Fort Worth Los Angeles (Port lotniczy Los Angeles) - (od 31 marca 2019) Nowy Jork (Port lotniczy Johna F. Kennedy’ego) Chicago (Port lotniczy Chicago-O’Hare) sezonowo
Azja
Chongqing (Port lotniczy Chongqing-Jiangbei) Hongkong (Port lotniczy Hongkong) Pekin (Port lotniczy Pekin) Szanghaj (Port lotniczy Szanghaj-Pudong)
Bombaj (Port lotniczy Chhatrapati Shivaji) Delhi (Port lotniczy Indira Gandhi)
Tel Awiw (Port lotniczy Tel Awiw-Ben Gurion) sezonowo
Nagoja (Port lotniczy Nagoja-Chūbu) Osaka (Port lotniczy Kansai) Tokio (Port lotniczy Tokio-Narita)
Seul (Port lotniczy Seul-Incheon)
Singapur (Port lotniczy Singapur-Changi)
Bangkok (Port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi) Phuket (Port lotniczy Phuket) sezonowo
Ho Chi Minh (Port lotniczy Tân Sơn Nhất) sezonowo
Dubaj (Port lotniczy Dubaj) sezonowo
Europa
Wiedeń (Port lotniczy Wiedeń-Schwechat)
Bruksela (Port lotniczy Bruksela)
Sarajewo (Port lotniczy Sarajewo)
Split – sezonowo od 5 maja 2015
Larnaka (Port lotniczy Larnaka) Pafos (Port lotniczy Pafos)
Praga (Port lotniczy Praga-Ruzyně)
Kopenhaga (Port lotniczy Kopenhaga-Kastrup)
Tallinn (Port lotniczy Tallinn)
Helsinki (Port lotniczy Helsinki-Vantaa) węzeł Ivalo (Port lotniczy Ivalo) Joensuu (Port lotniczy Joensuu) Jyväskylä (Port lotniczy Jyväskylä) Kajaani (Port lotniczy Kajaani) Kemi/Tornio (Port lotniczy Kemi-Tornio) Kittilä (Port lotniczy Kittilä) Kokkola (Port lotniczy Kokkola-Pietarsaari) Kuopio (Port lotniczy Kuopio) Kuusamo (Port lotniczy Kuusamo) Oulu (Port lotniczy Oulu) Rovaniemi (Port lotniczy Rovaniemi) Tampere (Port lotniczy Tampere-Pirkkala) Turku (Port lotniczy Turku) Vaasa (Port lotniczy Vaasa)
Nicea (Port lotniczy Nicea Lazurowe Wybrzeże) Paryż (Port lotniczy Paryż-Roissy-Charles de Gaulle)
Ateny (Port lotniczy Ateny)
Barcelona (Port lotniczy Barcelona) Madryt (Port lotniczy Madryt-Barajas)
Amsterdam (Port lotniczy Amsterdam-Schiphol)
Dublin (Port lotniczy Dublin) sezonowo
Wilno (Port lotniczy Wilno-Porubanek)
Ryga (Port lotniczy Ryga)
Berlin (Port lotniczy Berlin-Tegel) Düsseldorf (Port lotniczy Düsseldorf) Frankfurt nad Menem (Port lotniczy Frankfurt) Hamburg (Port lotniczy Hamburg) Monachium (Port lotniczy Monachium) Stuttgart (Port lotniczy Stuttgart)
Oslo (Port lotniczy Oslo-Gardermoen)
Kraków (Port lotniczy Kraków-Balice) Warszawa (Port lotniczy Warszawa-Okęcie) Gdańsk (Port lotniczy Gdańsk) Wrocław (Port lotniczy Wrocław-Strachowice)
Lizbona (Port lotniczy Lizbona-Portela)
Moskwa (Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo) Petersburg (Port lotniczy Petersburg-Pułkowo)
Bukareszt (Port lotniczy Bukareszt-Otopeni)
Lublana (Port lotniczy Lublana)
Genewa (Port lotniczy Genewa-Cointrin) Zurych (Port lotniczy Zurych-Kloten)
Göteborg (Port lotniczy Göteborg-Landvetter) Sztokholm (Port lotniczy Sztokholm-Arlanda)
Kijów (Port lotniczy Kijów-Boryspol)
Edynburg (Port lotniczy Edynburg) sezonowo Londyn (Port lotniczy Londyn-Heathrow) Manchester (Port lotniczy Manchester)
Mediolan (Port lotniczy Mediolan-Malpensa) Piza (Port lotniczy Piza) sezonowo Rzym (Port lotniczy Rzym-Fiumicino) Wenecja (Port lotniczy Wenecja-Marco Polo) sezonowo
Flota Według stanu na styczeń 2025 flota Finnair składała się z 80 samolotów o średnim wieku 14,2 lat: SamolotLiczba miejscUwagiModelAktywneZamówioneBE+EŁącznieAirbus A319-1005 -14 -130144Airbus A320-20010 -14 -160174Airbus A321-20015 -16 -193209Airbus A330-3008 -45401782632821230279Airbus A350-90018 -43242112783026265321ATR 7212 - - -6868Embraer E19012 -12 -88100Łącznie800
Przypisy
Kategoria:Fińskie linie lotnicze Kategoria:Oneworld Kategoria:Spółki notowane na Nasdaq Helsinki