Neuropatia autonomiczna – grupa zespołów klinicznych, które dotyczą różnych części układu nerwowego. Dotyka bliższych i dalszych odcinków obwodowych nerwów czuciowych i ruchowych, a także autonomicznego układu nerwowego.
Pojawia się w przebiegu cukrzycy i ryzyko jej rozwoju zwiększa się w miarę wydłużania się okresu trwania choroby oraz zależy od stopnia kontroli metabolicznej cukrzycy (im poziomy cukru w surowicy bliższe są normoglikemii, tym mniejsze ryzyko rozwoju).
Najczęstsze kliniczne postaci neuropatii autonomicznej: zaburzenia rytmu serca w przypadku uszkodzenia serca tzw. nieme niedokrwienie, czyli asymptomatyczna postać choroby niedokrwiennej serca (ang. silent angina) wskutek uszkodzenia włókien nerwowych zostaje przerwane przewodzenie bodźców bólowych gastropareza przy uszkodzeniach przewodu pokarmowego impotencja w przypadku uszkodzenia układu rozrodczego porażenie pęcherza moczowego w przypadkach uszkodzenia układu moczowego
Zobacz też neuropatia cukrzycowa
Przypisy
Kategoria:Diabetologia