Kierownictwo Remontów – instytucja centralna zaopatrująca Wojsko Polskie (II RP) w młode konie (remonty).
Historia Kierownictwa Remontów W 1928 roku, w Warszawie, został zorganizowany Wojskowy Zakład Remontu Koni. 25 kwietnia 1929 roku zakład został podporządkowany I wiceministrowi spraw wojskowych – szefowi Administracji Armii. W 1933 roku zakład został przeformowany w Kierownictwo Remontu Koni Ministerstwa Spraw Wojskowych. Później zmienił nazwę na „Kierownictwo Remontów”.
Kierownikowi zakładu (od 1933 roku – kierownikowi Kierownictwa) podlegał Zapas Młodych Koni w Jarosławiu oraz trzy komisje remontowe.
Zapas Młodych Koni w Jarosławiu zarządca – płk kaw. Zygmunt Lecewicz (od 12 III 1929Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.)
Komisja Remontowa Nr 1 w Warszawie przewodniczący komisji – ppłk kaw. Stanisław Józef Rabiński przewodniczący komisji – ppłk kaw. Kazimierz Bolesław Józef Halicki (do 31 VIII 1939 → dowódca Ośrodka Zapasowego Wołyńskiej Brygady Kawalerii w Hrubieszowie) zastępca przewodniczącego – mjr art. Kazimierz II Leśniewski (do 1939) ppłk kaw. Dymitr Radwiłłowicz (do IV 1928) członek komisji – mjr kaw. Eugeniusz Kownacki (VI 1927 – IV 1928)
Komisja Remontowa Nr 2 w Poznaniu przewodniczący komisji – ppłk art. Andrzej Zagrojski
Komisja Remontowa Nr 3 w Krakowie przewodniczący komisji – płk kaw. Władysław Kulesza (12 III 1929 – IX 1939)
Komisje remontowe przeprowadzały zakup koni remontowych od hodowców w swoich rejonach. Rejon Komisji Remontowej Nr 1 obejmował województwa: warszawskie, łódzkie, lubelskie, białostockie, wileńskie, nowogródzkie i poleskie. Rejon Komisji Remontowej Nr 2 obejmował województwa: poznańskie i pomorskie, natomiast rejon Komisji Remontowej Nr 3 obejmował województwa: krakowskie, lwowskie, tarnopolskie, stanisławowskie, wołyńskie, śląskie i łódzkie. Komisje przeprowadzały zakup zgodnie z przepisami służbowymi P.S. 60-280 „Zaopatrzenie wojska w konie w czasie pokojowym”. Po zakończeniu zakupów i sporządzeniu sprawozdania przewodniczący komisji mogli składać wnioski o odznaczenie hodowców medalami„Orędownik Powiatu Żnińskiego” Nr 52 z 3 sierpnia 1929 roku, s. 1-2..
Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” komisje remontowe i Zapas Młodych Koni należały go grupy jednostek podlegających likwidacji w razie mobilizacji. Komisje remontowe ulegały likwidacji drugiego dnia mobilizacji powszechnej. Podoficerowie zawodowi i nadterminowi pełniący służbę w Komisji Remontowej Nr 1 mieli przejść do dyspozycji dowódcy Taborów i szefa Remontu M.S.Wojsk., natomiast personel cywilny stały i kontraktowy, konie i posiadany materiał należało przekazać do Zapasu Koni Okręgu Korpusu Nr I w Małkini. Personel Komisji Remontowej Nr 2 wraz z końmi i posiadanym materiałem miał być odesłany do Zapasu Koni Okręgu Korpusu Nr VIII w Koninie, natomiast Komisji Remontowej Nr 3 do Zapasu Koni Okręgu Korpusu Nr V w Bochni. Zapas Młodych Koni „w okresie mobilizacji powszechnej miał przejść w stan Zapasu Koni OK X w Radymnie”. Zapasy koni okręgów korpusów był jednostkami mobilizowanymi w II rzucie mobilizacji powszechnej przez 5 i 10 Dywizjon Taborów oraz Kadrę 1 i 7 Dywizjonu Taborów.
Kierownictwo Remontów trzeciego dnia mobilizacji powszechnej przechodziło na organizację wojenną L.3352/mob.org. Jednostką mobilizującą było Kierownictwo Zaopatrzenia Taborów. Miejscem mobilizacji była Warszawa. Pod względem ewidencyjnym zmobilizowane Kierownictwo Remontów należało do Ośrodka Zapasowego Taborów Nr 1 w Bochni.
Kadra Zakładu i Kierownictwa Kierownicy: płk lek. wet. Feliks RozwadowskiPłk lek. wet. Feliks Rozwadowski miał być przeniesiony w stan spoczynku z dniem 31 grudnia 1930 roku. Następnie termin ten został przesunięty na dzień 31 grudnia 1931 roku. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 17 z 19 grudnia 1930 roku, s. 398. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 14 maja 1930 roku, s. 148. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 11. – kierownik (1 XII 1928Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 133. XII 1931) płk kaw. Stefan Jacek Dembiński (1932Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 406. – XII 1934Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 6 lutego 1935 roku, s. 4.) mjr kaw. Karol Wisłouch (od XII 1934Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 6 lutego 1935 roku, s. 3.)
Oficerowie: mjr kaw. Marian Łapin – kierownik wydziału administracyjnego (od 1 XII 1928) rtm. Tadeusz Politański (od 1 XII 1928Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 127.) kpt. kanc. Henryk Bujniewicz (od 1 XII 1928Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 132.) mjr kaw. Karol Wisłouch (do XII 1934 → kierownik Kierownictwa Remontu Koni) rtm. Feliks ŻórawskiRocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 835. por. tab. Hipolit Beille – referent (od 21 I 1930Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 11.) mjr kaw. Witold Czaykowski – szef wydziału w Kierownictwie Remontu Koni (IV 1933Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 91. – XII 1934) płk kaw. Zygmunt Lecewicz mjr kaw. Rupert Pawelski (od XII 1934)
Obsada personalna Kierownictwa Remontów Koni w marcu 1939 szef – gen. bryg. Stefan Jacek Dembiński zastępca szefa – ppłk kaw. Karol Wisłouch kierownik referatu – mjr tab. Zdzisław Józef Erzepki kierownik referatu – rtm. adm. Bolesław Wolicki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Tabory i służba remontu II Rzeczypospolitej Kategoria:Hodowla koni Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Warszawie