Scholastyk (łac. scholasticus, scholaster; fr. écolâtre) – godność w obrębie kapituły. Scholastyk odpowiadał za funkcjonowanie .
W IX wieku, w ramach reform karolińskich, sformułowano obowiązek posiadania przez każdą diecezję szkoły katedralnej. Synod w Akwizgranie (816) rozszerzył ten obowiązek na wszystkie kapituły (nie tylko katedralne). Pierwszy raz termin scholasticus pojawia się w 841 roku, kiedy to opat Alard ustanowił beneficjum na rzecz szkoły powadzonej przez kapitułę, aby usunąć « przewrotny zwyczaj » pobierania opłat za naukę. Pierwotnie scholastyka mianował biskup, jednak stopniowo podczas średniowiecza godność ta została włączona w obręb kapituł.
Istnieją szczegółowe dane na temat organizacji kapituły katedralnej w Tournai. Godność scholastyka wprowadzono tam w 1197. Scholastyka wybierali kanonicy. Scholastyk mianował i odwoływał nauczycieli, a także zatwierdzał otwieranie innych szkół w mieście. Do jego obowiązków należało prowadzenie wykładów oraz czytanie listów kierowanych do kapituły i odpowiadanie na nie. Od końca XVI wieku prowadzenie wykładów przejął osobny kanonik. Natomiast w Meaux w połowie XII wieku mianowanie scholastyka należało ciągle do biskupa. W Thérouanne w wieku XIII scholastyka mianował biskup, ale wyłącznie spośród kanoników.
Współcześnie godność scholastyka ma obrębie kapituły charakter przede wszystkim tytularny.
Przypisy
Kategoria:Urzędy i tytuły kościelne