Naproksen – organiczny związek chemiczny, pochodna kwasu propionowego o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, zaliczana do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jest inhibitorem dwóch cyklooksygenaz: COX-1 (konstytutywnej) i COX-2 (indukowanej). Hamuje agregację płytek krwi (ale słabiej i krócej niż kwas acetylosalicylowy).
Szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Cmax osiąga 1 godzinę po podaniu, okres półtrwania wynosi 10–20 godzin (średnio 13 h). Stężenie stacjonarne osiąga po 4–5 dawkach. Prawie 95% przyjętej dawki wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej, jako 6-demetylonaproksen lub w postaci ich metabolitów.
Zastosowanie Naproksen stosuje się do uśmierzania bólu o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu (np. bolesne menstruacje, bóle głowy, bóle pleców), a także w następujących przypadkach: reumatoidalne zapalenie stawów (RZS); choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoartroza); młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (choroba Stilla); zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (choroba Bechterewa) i inne seronegatywne spondyloartropatie; zapalenie ścięgien i zapalenie kaletek maziowych; ostre napady dny moczanowej (podagry); można stosować go również w celu obniżania gorączki.
Preparaty Naproksen stosowany jest w lecznictwie jako wolny kwas lub sól sodowa, w formie tabletek, czopków, żeli lub maści do użytku zewnętrznego. Preparaty dostępne w Polsce to: Aleve, Anapran, Anapran-Neo, Apo-Napro, Apo-Naproxen, Apranax, Nalgesin, Naproxen, Natrax, Naxii, Pabi-Naproxen.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:ATC-G02 Kategoria:ATC-M01 Kategoria:ATC-M02 Kategoria:Niesteroidowe leki przeciwzapalne