Gazeta Środkowoeuropejska – comiesięczny dodatek do głównych dzienników w krajach Grupy Wyszehradzkiej – „Lidovych novin” (Czechy – jako „Středoevropské noviny”), „SME” (Słowacja – jako „Stredoeurópske noviny”), „Magyar Hírlap” oraz później „Népszava” (Węgry – jako „Közép-Európa”) i „Gazety Wyborczej” (Polska) ukazujący się w latach 1994–1999.
Historia Pomysł wspólnego pisma państw Grupy Wyszehradzkiej pojawił się w 1994 na spotkaniu środkowoeuropejskich intelektualistów organizowanym przez Václava Havla. Wśród osób zaangażowanych w urzeczywistnienie tej idei byli przede wszystkim Adam MichnikTomáš Vrba Breakfast with a Billionaire, or a Central European Dream, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 130. i Antonín J. Liehm When we began, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 132.. Dodatek ukazywał się od 1994 jako dodatek do „Lidovych novin” (Czechy), „SME” (Słowacja), „Magyar Hírlap” (Węgry) i „Gazety Wyborczej” (Polska) łącznie w nakładzie ok. 1 mln egzemplarzy. Zawierał reportaże, komentarze i analizy dotyczące Europy Środkowej, tożsamości środkoweuropejskiej, Grupy Wyszehradzkiej, w tym najważniejszych wydarzeń politycznych z regionu, przy czym poszczególne edycje narodowe nie były identyczne. Większość artykułów powstawała z myślą o dodatku, zdarzały się także przedruki z gazet macierzystychAnna Czyż Współpraca regionalna państw Grupy Wyszehradzkiej. Doświadczenia i perspektywy, wyd. UŚ, Katowice 2018, s. 38.Tomáš Vrba Breakfast with a Billionaire, or a Central European Dream, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 131.. Na Węgrzech dodatek ukazywał się później w piśmie „Népszava”Piotr Szarota Jak spostrzegają się nawzajem narody środkowoeuropejskie, w: Europa Środkowa: Wspólnota czy zbiorowość?, wyd. 2004, s. 116..
Redaktorem naczelnym dodatku został Rudolf Chmel, na czele kolegium redakcyjnego stał , ale Adam Michnik i „Gazeta Wyborcza” zastrzegli sobie redakcyjną autonomięAntonín J. Liehm When we began, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 132–133. (redaktorem polskiej edycji był od 1995 Aleksander KaczorowskiAleksander Kaczorowski Farewell to Central Europe.). Siedziba redakcji znajdowała się w Pradze, w biurze czeskiej edycji pisma „Lettre Internationale”Antonín J. Liehm When we began, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 133.. Sponsorem pisma był George SorosTomáš Vrba Breakfast with a Billionaire, or a Central European Dream, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 131.. Kryzys idei grupy wyszehradzkiej pociągnął za sobą wycofanie się G. Sorosa z finansowania dodatku i jego zamknięcie w 1999, który w zmienionej formie ukazywał się jeszcze w kolejnych latach w ramach Gazety Wyborczej”Antonín J. Liehm When we began, w: Andrzej Jagodziński (red.) The Visegrad Group. A Central European Constellation, wyd. Bratysława 2006, s. 133.Felülnézetből, kritikusan és rácsodálkozva. Beszélgetés a 70 éves Rudolf Chmellel, s. 137..
Przypisy
Kategoria:Miesięczniki w Polsce Kategoria:Miesięczniki w Czechach