mały|Czterogłosowe opracowanie kantyku Benedictus Kantyk ( pieśń) – śpiew liturgiczny w kościołach chrześcijańskich; pieśń zbliżona do psalmu, charakteryzująca się podniosłym tekstem zaczerpniętym z Biblii.
Wśród najbardziej znanych kantyków są trzy o tekstach zaczerpniętych z Ewangelii Łukasza, które w obrządku rzymskim śpiewane są codziennie w trakcie godzin kanonicznych: kantyk Maryi (Magnificat) śpiewany na nieszporach, kantyk Zachariasza (Benedictus) na jutrzni oraz kantyk Symeona (Nunc dimittis) na komplecieOgólne Wprowadzenie do Liturgii Godzin 138. Kantyk Magnificat posiada bardzo wiele opracowań muzycznych, między innymi autorstwa Giovanniego Pierlugiego da Palestriny, Jana Sebastiana Bacha, czy Mikołaja Zieleńskiego.
Tradycyjnie w liturgii rzymskiej używano kantyków ze Starego Testamentu, na przykład Pieśni Mojżesza (Cantemus Domino), Pieśni Trzech Młodzieńców (Benedicite omnia opera Domini Domino), czy Pieśni Habakuka (Domine audivi), które śpiewano podczas laudesów. W liturgii rzymskiej zreformowanej po Soborze Watykańskim II używa się również kantyków z Nowego Testamentu, które śpiewa się na nieszporach. Kantyki pojawiają się również w liturgii mszalnej, na przykład Pieśń Mojżesza wykonywana jest podczas wigilii paschalnej.
W liturgii bizantyjskiej odpowiednikiem kantyków są ody, używane w czasie jutrzni.
W liturgii koptyjskiej nazwą kantyku (ϩⲱⲥ) określa się wszystkie poetyckie utwory biblijne przyjęte w liturgii. W czasie wykonuje się cztery kantyki: Pieśń Mojżesza z Księgi Wyjścia (5, 1–18), Psalm 135, Pieśń Trzech Młodzieńców z Księgi Daniela (Dn 3, 52–90) oraz Psalmy 148–149–150.
Zobacz też
Kantyczka
Przypisy
Kategoria:Gatunki muzyczne Kategoria:Liturgia chrześcijańska