thumb|250px|Orka z użyciem radła w starożytnym Egipcie thumb|250px|Schemat konstrukcji radła
Radło – narzędzie rolnicze wynalezione ok. 4000 r. p.n.e. w epoce neolitu, (według innego źródła 5500 lat p.n.e. w Mezopotamii) służące do spulchniania gleby bez jej odwracania. Pierwotne radło było wykonane z drewna i składało się z symetrycznej radlicy (elementu pracującego w glebie) i grzędzieli (elementu do zaprzęgania zwierząt). W późniejszym okresie radlica była wytwarzana z żelaza. Radło mogło być ciągnięte przez człowieka lub zwierzęta pociągowe – woły i, później, konie (świadczą o tym różne rozmiary radeł odnalezionych w osadzie w Biskupinie). Na ziemiach polskich radło było stosowane do końca XII w., kiedy zostało wyparte przez sochę, która została z kolei wyparta przez pług.
W późniejszym okresie radło było stosowane jako narzędzie pielęgnacji gleby; do spulchniania, niszczenia chwastów, obsypywania roślin.
Element radła występujący w heraldyce na przykładzie lokalnych herbów:
Zobacz też
poradlne redlica
Przypisy Maciej Baczak, Sławomir Łotysz, Dariusz Machla: 1000 wynalazków, czyli historia ludzkiej pomysłowości. Bielsko Biała: Wydawnictwo Dragon, 2020, s. 28, Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 3. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 13,
Linki zewnętrzne Zasoby cyfrowe Polskiego Atlasu Etnograficznego dotyczące radeł, w tym zdjęcia.
Kategoria:Narzędzia rolnicze Kategoria:Historia rolnictwa Kategoria:Historia gospodarcza starożytności Kategoria:Historia gospodarcza średniowiecza Kategoria:Kultura materialna (etnologia)