Léon Jouhaux (ur. 1 lipca 1879 w Paryżu, zm. 29 kwietnia 1954 tamże) – francuski działacz związkowy i jeden z najważniejszych przywódców ruchu pracowniczego we Francji w pierwszej połowie XX wieku. Laureat pokojowej Nagrody Nobla (1951).
W latach 1909–1947 był sekretarzem generalnym Powszechnej Konfederacji Pracy (CGT), reprezentując nurt pragmatyczny i konsekwentnie przeciwstawiając się próbom podporządkowania organizacji rosnącym wpływom komunistów. Po II wojnie światowej był także delegatem w ONZ), a następnie założycielem rozłamowej Powszechnej Konfederacji Pracy-Siła Robotnicza.
Bez powodzenia apelował o strajk generalny jako formę protestu przeciwko układowi monachijskiemu. W czasie II wojny światowej był więziony we Francji w latach 1941–1943, a następnie w Niemczech w latach 1943–1945.
Po zakończeniu wojny, w obliczu dominacji komunistów w CGT, doprowadził w 1947 do powstania socjalistycznej centrali związkowej CGT–Force Ouvrière. Rozłam ten przyczynił się w okresie powojennym do osłabienia znaczenia ruchu związkowego na francuskiej scenie politycznej i w życiu społecznym. Współzałożyciel Międzynarodowej Organizacji Pracy i , w latach 1945–1948 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Światowej Federacji Związków Zawodowych.
W uznaniu działalności na rzecz dialogu społecznego i pokoju w 1951 otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Francuscy związkowcy Kategoria:Nobliści – nagroda pokojowa Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1954 Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu