thumb|Występ aktorów Teatru Ateneum z Warszawy ze spektaklem "Wysocki" na XII Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu (1991). Od prawej: Leonard Pietraszak, Marian Opania, Wiktor Zborowski, Marcin Sosnowski thumb|Agnieszka Mandat, Agnieszka Holland i Wiktor Zborowski na prezentacji filmu Pokot na Berlinale 2017 thumb|Odcisk dłoni Wiktora Zborowskiego w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach thumb|Wiktor Zborowski czytający fragmenty wspomnień Jana Szczepkowskiego podczas otwarcia wystawy stałej w dawnej willi rzeźbiarza w Milanówku (26 kwietnia 2025) Wiktor Stanisław Zborowski (ur. 10 stycznia 1951 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy, radiowy (Teatr Polskiego Radia) i dubbingowy.
Życiorys Urodził się i dorastał w Warszawie jako syn Hanny Kobuszewskiej (1921–2012) i Adama Zborowskiego (1919–1993), prawnika, prokuratora i wiceministra sprawiedliwości. Jego matka była siostrą lekarki Marii Kobuszewskiej-Faryny i aktora Jana Kobuszewskiego. Mając 198 cm wzrostu, jako nastolatek trenował koszykówkę w Polonii Warszawa, był członkiem juniorskiej reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn, z którą w 1968 wystąpił na mistrzostwach europy U-18 w Hiszpanii (reprezentacja Polski zajęła dziewiąte miejsce). W klasie maturalnej doznał kontuzji, która przerwała jego karierę. W 1969 ukończył XI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja w Warszawie.
Z aktorstwem zetknął się od dziecka, przez wuja, Jana Kobuszewskiego, dzięki któremu bywał w teatrze i miał kontakt ze sceną. Mając 10 lat, wziął udział w przedstawieniu Rewolwer Aleksandra Fredry (1962) w reżyserii Marii Wiercińskiej w Teatrze Polskim w Warszawie. W 1973 ukończył warszawską Państwową Wyższą Szkołę Teatralną.
W 1970 zadebiutował w roli grabarza w Hamlecie Williama Szekspira w reż. Adama Hanuszkiewicza w Teatrze Narodowym, z którym był związany w latach 1973–1981. Po raz pierwszy wystąpił na małym ekranie w roli wikarego w dramacie telewizyjnym Romana Wionczka Padalce (1974) z Bolesławem Płotnickim. Pojawił się jako inżynier Maliszewski w jednym z odcinków serialu Jerzego Gruzy Czterdziestolatek pt. „Pocztówka ze Spitzbergenu czyli oczarowanie” (1975).
Od 1972 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z której wystąpił na początku lat 80..
Jest autorem hasła „Teraz Polska”„Teraz Polska” – idea, hasło, godło..
Filmografia Filmy
Seriale
Etiudy filmowe
Teatr Telewizji
Dubbing
Życie prywatne Żonaty z aktorką Marią Winiarską, z którą ma dwie córki: prezenterkę telewizyjną Hannę (ur. 1983) i aktorkę Zofię (ur. 1987), która jest żoną siatkarza Andrzeja Wrony (ur. 1988). Ma cztery wnuczki (Ninę i Milę, córki Hanny, oraz Nadzieję i Jaśminę, córki Zofii)
Nagrody i odznaczenia 1997: Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” 2013: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” 2014: Wielki Splendor – nagroda dla wybitnych twórców teatru radiowego 2017: Festiwal Filmów Animowanych „Animocje” w Bydgoszczy – nagroda za osiągnięcia w dubbingu 2024: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Absolwenci XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Polscy aktorzy radiowi Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Koszykarze Polonii Warszawa Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1951