Chi Chi LaRue, także David Lawrence i Taylor Hudson, właśc. Lawrence David Paciotti (ur. 8 listopada 1959 w Hibbing) – amerykański reżyser, scenarzysta, producent i aktor pornograficzny, DJ, najbogatszy wśród reżyserów filmów erotycznych dla gejów i osób biseksualnych i jeden z najbogatszych w całej branży erotycznej. Jego majątek oceniany jest na kilkaset milionów dolarów. Autor filmów odznaczających się dużym poczuciem humoru i fabułą, w której seks jest zwyczajnym uzupełnieniem życia bohatera, który jest jednak wykonany w każdej możliwej scenerii, sytuacji czy okoliczności. Często pojawia się w ostatnich sekundach swoich filmów na planie zdjęciowym jako statysta.

Życiorys Urodził się w Hibbing w stanie Minnesota. Pracę rozpoczął w 1988 i od tamtej pory wyprodukował kilkaset filmów wideo. Przez dłuższy czas współpracował z wytwórnią Vivid Video. W heteroseksualnej ekranizacji porno na motywach powieści Aleksandra Dumasa Erotyczne przygody trzech muszkieterów (The Erotic Adventures of the Three Musketeers, 1992) wystąpił w roli króla Ludwika XIII.

Ściśle współpracuje z przemysłem produkującym prezerwatywy i bezwzględnie podkreśla w swoich filmach konieczność stosowania profilaktyki chorób przenoszonych drogą płciową. Część jego filmów przypomina w sekwencjach dialogów filmy oświatowo-uświadamiające o bezpiecznym seksie. W 2006 zerwał ostentacyjnie współpracę z wytwórnią Vivid Video za to, że ta zaczęła dopuszczać do produkcji filmów erotycznych bez stosowania prezerwatyw przez aktorów.

LaRue jest zapraszany do audycji telewizyjnych w USA i Europie Zachodniej, w których ma okazję prezentować swój punkt widzenia na współczesną erotykę. Jest głosicielem tezy o jedności i spójności natury ludzkiej, w której seks nie może być poddawany nienaturalnym zakazom, np. celibatowi czy być eliminowany czy wykluczany z życia jednostki czy życia publicznego. Twierdzi też, że seks powinien dawać radość a nie być przymusowym obowiązkiem. Dzięki głoszonym przez siebie poglądom – mimo że występuje publicznie jako parodia kobiety, zdobył wielką sympatię pań, które często są obiektami wymuszeń seksualnych. W jego filmach dla gejów regularnie grają aktorki erotyczne i nie-erotyczne, które otrzymują role tolerancyjnych matek, ciotek, sióstr, koleżanek, szefowych czy urzędniczek i które nigdy nie muszą się rozbierać. Zasada ta nie obowiązuje w filmach o tematyce biseksualnej.

Oprócz produkcji filmowej działa jako właściciel firm produkujących akcesoria erotyczne dla sex-shopów. Występuje w lokalach i kabaretach Minneapolis ze swoim programem artystycznym jako drag queen.

Wziął udział w teledysku Madonny „Deeper and Deeper” (1992) u boku Sofii Coppoli, Udo Kiera i Debi Mazar, dramacie The Fluffer (2001), a także wystąpił w biograficznym filmie dokumentalnym Sagat (2011) z François Sagatem, Christophe’em Honoré i Bruce’em LaBruce’em.

25 października 2012 znalazł się wśród gości na uroczystości 50. urodzin kanadyjskiego producenta i reżysera filmowego Davida Furnisha, męża Eltona Johna.

Nagrody Rok Nagroda Kategoria Film1990Gay Erotic Video Award Najlepszy reżyserThe Rise (1990) Najlepszy wykonawca nie biorący udziału w scenach seksuMore of a Man (1989)Dave Award Najlepszy wykonawca nie biorący udziału w scenach seksu Najlepsze wideo1991AVN Award Najlepszy wykonawca nie biorący udziału w scenach seksu Najlepszy reżyser – wideo gejowskie The Rise (1990) 1992 Gay Erotic Video Award Najlepszy reżyserSongs in the Key of Sex (1991)1993 AVN Award Najlepszy reżyser – wideo gejowskieGay Erotic Video Award Najlepsze specjalne wideoChi Chi LaRue's Hardbody Video Magazine (1992) Najlepsza popijawa płci Valley of the Bi Dolls (1992) 1994 Najlepsza rolaRevenge of the Bi-Dolls (1992) 1995 Najlepszy reżyserIdol Country (1994)1999Grabby Award Wall of Fame –Najlepsze wszystkie sceny seksu wideoLink 2 Link (1999) Najlepszy reżyser ex æquo z Kristenem Bjornem – Najlepsze etniczne wideo Black Balled 2 (1998)2000 Grabby Award Najlepsze wideo Echoes (1999) Najlepszy reżyser 2001GayVN Award Najlepszy reżyser 2002Najlepszy reżyser – biseksualne wideoMile Bi Club (2001) 2003 Najlepszy reżyser Deep South: The Big and the Easy Part 1 (2002)Deep South: The Big and the Easy Part 2 (2002)2006 Najlepszy reżyserWrong Side of the Tracks Part One (2005)Wrong Side of the Tracks Part Two (2005) Grabby Award Najlepszy reżyser 2009 GayVN Award TrailBlazer – 2010 TLA Gay Award Reżyser roku – 2011Cyber Socket Najlepsza osobowość – 2012 Najlepsza osobowość –2013 Hotrods Award (Londyn) Ogólne osiągnięcie życiowe – Najlepszy reżyser – 2015 Raven’s Eden AwardAleja Sław (Hall of Fame) – 2017 Str8UpGayPorn AwardNajlepszy powrót – 2018 GayVN Award Najlepszy reżyser filmu fabularnego Earthbound: Heaven to Hell 2 (2017)2019 GayVN Award Najlepszy reżyser filmu niefabularnego (z Tonym Dimarco) Love & Lust in New Orleans (2018) AVN AwardNajlepszy butik – Grabby AwardNajlepszy reżyser całego seksuBlack on White (2018) 2020 Special Stiletto Award Evolution Wonderlounge Hall of Fame – 2021 Fleshbot Award Reżyser roku –2022 AVN Award Najlepsza sieć detaliczna — mała – Cybersocket Award Cybersocket Legacy Award – Grabby Award Najlepszy reżyser całego seksu Tales from the Locker Room 2 (2021)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Amerykanie pochodzenia włoskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy pornograficzni Kategoria:Amerykańscy reżyserzy filmów pornograficznych Kategoria:Drag queens Kategoria:Erotyka LGBT (sztuka) Kategoria:Amerykańscy scenarzyści filmowi Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1959