Język mansyjski (dawniej: język wogulski, nazwa własna: ма̄ньси ла̄тыӈ) – język zaliczany do grupy ugryjskiej w ramach uralskiej rodziny językowej. Najbliżej spokrewniony z chantyjskim (ostiackim) i węgierskim. Jest językiem zagrożonym wymarciem, wypieranym przez rosyjski; spośród ok. 12 tys. Mansów (Wogułów) ojczystym językiem posługuje się niespełna tysiąc osób zamieszkujących zachodnią Syberię, głównie Chanty-Mansyjski Okręg Autonomiczny – Jugra. Badaniem języka mansyjskiego zajmowali się uczeni węgierscy i fińscy, którzy wyodrębnili w nim cztery podstawowe dialekty. Dialekt południowy (tavda) wyszedł z użycia w poł. XX w. Od XX w. język mansyjski posiada skromną literaturę zapisywaną początkowo alfabetem łacińskim, a od 1937 r. – cyrylicą.
Alfabet Cyrylicki Współczesny alfabet mansyjski oparty jest na cyrylicy i składa się z 44 liter.
А аА̄ а̄Б бВ вГ гД дЕ еЕ̄ е̄Ё ёЁ̄ ё̄Ж жЗ зИ иӢ ӣЙ йК кЛ лМ мН нӇ ӈО оО̄ о̄П пР рС сТ тУ уӮ ӯФ фХ хЦ цЧ чШ шЩ щЪ ъЫ ыЫ̄ ы̄Ь ьЭ эЭ̄ э̄Ю юЮ̄ ю̄Я яЯ̄ я̄
Łaciński Alfabet mansyjski oparty na łacińskim obowiązywał w latach 1931–1937.
A aB вC cD dE eF fG gH hꜦ ꜧI iJ jK kL lĻ ļM mN nŅ ņŊ ŋO oP pR rS sꞨ ꞩT tŢ ţU uV vZ zЬ ь
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Języki ugrofińskie Kategoria:Języki zagrożone w Rosji