Lew Iwanowicz Oszanin (ros. Лев Иванович Ошанин; ur. w Rybińsku, zm. 31 grudnia 1996 w Moskwie) – rosyjski poeta.
Urodził się w szlacheckiej rodzinie pracownika sądu i nauczycielki muzyki. Od 1917 mieszkał w Rostowie, a od 1922 w Moskwie. Po ukończeniu 8 klas szkoły pracował jako tokarz, później zaczął publikować wiersze. Od 1932 do 1935 mieszkał w Chibinogorsku na Syberii, po czym wrócił do Moskwy. Był członkiem Związku Pisarzy ZSRR. W 1950 otrzymał Nagrodę Stalinowską. Jest autorem ponad 70 zbiorów poezji. Pisał między innymi erotyki, ballady, pieśni. Dzięki tym ostatnim, zyskał sobie dużą popularność. Był laureatem nagrody państwowej. Do ostatnich lat życia prowadził seminarium dla młodych poetów.
Do najpopularniejszych tekstów jego autorstwa należą Hymn Światowego Związku Młodzieży Demokratycznej oraz piosenka Słoneczny krąg, znana też jako Zawsze niech będzie słońce, która w wykonaniu Tamary Mansarowej zdobyła pierwsze miejsce na festiwalu w Sopocie w 1963 roku.
Przypisy
Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rybińsku Kategoria:Pisarze socrealiści Kategoria:Rosyjscy poeci XX wieku Kategoria:Radzieccy artyści socrealizmu Kategoria:Rosyjscy artyści socrealizmu Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1996