thumb|240px|Lidyt, pochodzenie – Sudety
Lidyt – osadowa skała krzemionkowa należąca do grupy skał organogenicznych, barwy czarnej lub ciemnoszarej, skrytokrystaliczna lub bardzo drobno krystaliczna.
Składa się głównie z chalcedonu i mikrokrystalicznego kwarcu i substancji organicznych oraz często pirytu. Zawartość minerałów ilastych oraz składników piroklastycznych powoduje warstwowanie. Podczas diagenezy, wskutek rekrystalizacji chalcedonu powstają żyłki kwarcu przecinające skałę w różnych kierunkach. Substancja organiczna znajdująca się w lidytach, jest substancją węglistą o wysokim stopniu uwęglenia. Skała drobnoziarnista, zwięzła i twarda, krucha, pospolita wśród osadów paleozoicznych.
Nazwa skały pochodzi od Lidii, starożytnej krainy w zachodniej części Azji Mniejszej, zamieszkiwanej przez indoeuropejskich Lidyjczyków; stąd też wywodzi się nazwa kamień lidyjski lub kamień Lidyjczyków.
Występowanie W Polsce spotykany na obszarze Karpat fliszowych, na Dolnym Śląsku i w Górach Świętokrzyskich.
Zastosowanie w jubilerstwie do oznaczania próby złota – kamień probierczy. w przemyśle – wykorzystywany w przemyśle ceramicznym oraz do wyrobu osełek. w budownictwie – tłuczeń drogowy.
Bibliografia
Kategoria:Skały organogeniczne Kategoria:Jubilerstwo Kategoria:Surowce mineralne