Podstawowa organizacja partyjna, POP – najmniejsza jednostka (komórka) Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (sprawującej władzę w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej). Podstawowe organizacje partyjne istniały w zakładach pracy, uczelniach i instytucjach kulturalnych w latach 1949–1989.
Do podstawowej organizacji partyjnej należał każdy członek PZPR. Dla jej utworzenia potrzeba było co najmniej trzech członków partii. Tam, gdzie POP miała więcej niż 100 członków i kandydatów, za zgodą komitetu wyższego szczebla (miejskiego, gminnego, miejsko-gminnego, dzielnicowego) tworzono komitety zakładowe, które zarządzały utworzoną organizacją partyjną. POP dzieliły się na mniejsze, oddziałowe organizacje partyjne (OOP). OOP mogły posiadać uprawnienia w zakresie przyjmowania, skreślania i udzielania kar partyjnych, a komitety zakładowe uprawnienia komitetów gminnych, miejsko-gminnych, miejskich lub dzielnicowych.
Główne zadania podstawowej organizacji partyjnej: formułowanie wniosków programowych do zjazdu, konferencji sprawozdawczo-wyborczych opiniowanie projektów programów zgłaszanie wniosków i postulatów żądanie informacji w sprawach polityki partii i sytuacji społeczno-politycznej od komitetów partyjnych przedstawianie wstępnych propozycji i wyrażanie stanowiska wobec członków POP kandydujących do władz partyjnych wyrażanie stanowiska wobec osób kandydujących z ramienia PZPR do organów przedstawicielskich ocena postaw swych członków, wyróżnianie najbardziej aktywnych członków.
Główne zadania władz POP/KZ: realizacja uchwał zjazdu PZPR oraz przestrzeganie zadań statutowych organizowanie zebrań (nie rzadziej niż raz w miesiącu) programowanie i planowanie pracy planowanie tematyki zebrań oraz ich przygotowywanie merytorycznie i organizacyjnie przygotowywanie projektów uchwał opracowywanie harmonogramu realizacji uchwał POP/KZ przyjętych na zebraniu oraz kontrola ich wykonania organizacja pracy ideowo-wychowawczej w zakładzie pracy (instytucji) omawianie ważnych problemów politycznych, społecznych i ekonomicznych zakładu (instytucji) ocena pracy osób pełniących z rekomendacji POP/KZ funkcje partyjne i społeczne
Obowiązki sekretarzy POP/KZ: organizowanie pracy egzekutywy w okresie między zebraniami przewodniczenie zebraniom i posiedzeniom egzekutywy reprezentowanie podstawowej organizacji partyjnej przekazywanie informacji i postanowień z nadrzędnych komitetów partyjnych dotyczących działalności partii.
Po wyborach parlamentarnych w 1989 roku PZPR utraciła swoją monopolistyczną pozycję i charakter partii państwowej. Podstawowe organizacje partyjne zlikwidowano jesienią tego samego roku.
Przykłady podstawowych organizacji partyjnych PZPR Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR na Węźle Polskich Kolei Państwowych w Ostrowie Wielkopolskim Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR przy Zespole Szkół Gastronomicznych w Ostrowie Wielkopolskim Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR przy Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Ostrowie Wielkopolskim Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR Przedsiębiorstwa Budownictwa Rolniczego „Opoczno” w Opocznie Podstawowa Organizacja Partyjna PZPR przy Ambasadzie PRL w Szwecji
Zobacz też
Kategoria:Polska Zjednoczona Partia Robotnicza