Emanuel Bragança, port. Infante Dom Manuel de Bragança, a właściwie Manuel José Francisco António Caetano Estêvão Bartolomeu de Bragança (ur. 3 sierpnia 1697 w Lizbonie, zm. 3 sierpnia 1766 w Quinta de Belas) – infant, portugalski książę z dynastii Bragança, hrabia Ourém. Piąty i najmłodszy syn króla Piotra II i Marii Zofii von Pfalz-Neuburg. Pretendent do tronu polskiego przed elekcją w 1733 roku.
Życiorys Brał udział w VI wojnie austriacko-tureckiej po stronie Austrii i odznaczył się w bitwie pod Petrowaradynem w 1716 roku oraz podczas oblężenia i upadku Timișoary. Walczył również u boku sabaudzkiego księcia Eugeniusza w kampanii zakończonej zajęciem Belgradu w 1717. Zyskał wówczas w Europie sławę niezwyciężonego wojownika. Nadano mu przydomki Marsa Luzytańskiego i syna Wenus i Marsa, a jego czyny bitewne sławiła ówczesna literatura portugalska. Po wojnie podróżował po kontynencie, prowadząc hedonistyczny styl życia. Był bohaterem licznych romansów dworskich, jednak do końca życia nie ożenił sięO Infante D. Manuel 1697-1766 (bnportugal.gov.pt).
Jego krótkotrwała kandydatura do tronu polskiego została wysunięta przez Rosję, Austrię i Prusy, na mocy zawartego w 1732 roku traktatu trzech czarnych orłów, zerwanego jednak później przez cesarzową Annę Romanową i cesarza Karola VI Habsburga, którzy postanowili ostatecznie wesprzeć starania Fryderyka Augusta z dynastii Wettynów. Emanuel miał już wcześniejsze powiązania z Rzeczpospolitą – był jednym z zalotników księżnej Zofii z Sieniawskich Denhoffowej, wdowy po Stanisławie ErneściePaweł Sieradzki, Obecność rodziny książąt Czartoryskich na ziemi jarosławskiej, Teka Komisji Historycznej OL PAN 2006, s. 106..
Genealogia
Przypisy
Kategoria:Kandydaci do polskiego tronu elekcyjnego Kategoria:Dynastia Bragança Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1697 Kategoria:Zmarli w 1766 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lizbonie