Sin After Sin – trzeci album studyjny brytyjskiego zespołu heavymetalowego Judas Priest. Wydany został w kwietniu 1977 roku przez wytwórnię CBS Records.

Przed nagraniem płyty doszło do gruntownych zmian wokół grupy. Ponieważ członkowie zespołu byli w finansowych problemach spowodowanych przez ignorowanie ich ze strony wytwórni Gull Records, to stali oni przed możliwością rozwiązania grupy, ale postanowili znaleźć rozwiązanie problemów z wytwórnią, co we wrześniu 1976 zaowocowało zmianą menedżera na Dave’a Hemmingsa, który w grudniu 1976 doprowadził do podpisania przez zespół międzynarodowej umowy z nową wytwórnią, CBS Records. Choć Judas Priest straciło prawa do swoich pierwszych dwóch albumów, Rocka Rolla i Sad Wings of Destiny, to jego członkowie uważali jednak, że zmiana wytwórni była tego warta.

Do produkcji albumu został przydzielony basista i współproducent grupy Deep Purple, Roger Glover, ale sam zespół początkowo zignorował go, by po kilku tygodniach poprosić go jednak o pomoc, co zaowocowało nagraniem płyty w zaledwie sześć dni. Album został nagrany ze studyjnym perkusistą Simonem Phillipsem, który mimo propozycji dołączenia, nie wstąpił na stałe do grupy. Jeszcze przed wydaniem krążka do zespołu dołączył Les Binks. Sin After Sin trafiło na 23. pozycję w Wielkiej Brytanii, a samo Judas Priest w czasie promowania albumu po raz pierwszy wyruszyło w trasę po Stanach Zjednoczonych podsumowaną wspólnym występem z grupą Led Zeppelin.

Historia albumu Wrzesień 1976: Zmiana zarządu Wydanie Sad Wings of Destiny w 1976 roku sprowadziło wzrost sprzedaży i rozpoznawalności Judas Priest, ale wytwórnia Gull Records odmówiła grupie zapłacenia nawet „psiego grosza” do przetrwania. Zdeterminowani członkowie zespołu postanowili znaleźć na jakiś czas inną pracę, ale zarazem stanęli przed możliwością zmuszającą ich do rozwiązania Judas Priest. W akcie desperacji zespół odszedł od swojego dotychczasowego zarządu do nowego menedżera, Dave’a Hemmingsa z Arnakata Management, który miał być ostatnią „deską ratunku” dla grupy.

Judas Priest stało się również zdesperowane do wyładowania swojej frustracji powstałej na skutek ich pracowniczego otoczenia. Dorastanie w angielskim regionie West Midlands znanym członkom zespołu jako miejsce pełne fabryk odbiło się na muzyce grupy:

Grudzień 1976: Zmiana wytwórni Członkowie Judas Priest byli pewniejsi niż kiedykolwiek na temat kierunku w którym chcą podążać, ale ciągle toczyli spór o pieniądze ze swoją wytwórnią płytową. Nowy menedżer, Dave Hemmings, był przekonany, że grupa musi odejść od Gull Records na rzecz międzynarodowej wytwórni jeśli w ogóle chce mieć szansę na lepszą przyszłość i z końcem roku, zespół odszedł od wytwórni Gull, aby podpisać z CBS Records ogólnoświatową umowę.

W tej właśnie wytwórni, Paul Atkinson, kierownik działu A&R w Stanach Zjednoczonych był zainteresowany zespołem:

Chociaż pojawiły się prawne problemy z powodu zerwania kontraktu przez zespół i rozstania z Gull Records (Judas Priest straciło wszystkie prawa do swoich pierwszych dwóch albumów i innych nagrań zarejestrowanych w czasie tych sesji), członkowie grupy uważają to za ruch warty swojej ceny:

Z jaśniejszą i bardziej obiecującą przyszłością, Judas Priest było gotowe do stworzenia nowego albumu będącego zarazem ich debiutem w nowej wytwórni płytowej, która dała zespołowi 60 tysięcy funtów, by rozpocząć nagrywanie. Mając już cenne doświadczenie studyjne z nagrywania ostatniej płyty, zespół chciał przejąć kontrolę i samemu nagrać utwory według własnego uznania, ale CBS wyjaśniło grupie, że uzdolniony i solidny producent jest niezbędny w tym przełomowym momencie ich kariery. Basista i współproducent zespołu Deep Purple, Roger Glover, został zaproponowany przez wytwórnię. Oprócz Deep Purple, Glover wyprodukował albumy dla grup Elf i Nazareth zanim został asygnowany do pracy z Judas Priest, po czym był producentem płyt między innymi zespołów Rainbow czy Michael Schenker Group.

Styczeń 1977: Nagrywanie Początki współpracy między Judas Priest, a Rogerem Gloverem niebyły łatwe. Pod koniec 1976 roku, grupa wraz z Gloverem spotkała się, aby wzajemnie podzielić się pomysłami na nowy album, ale członkowie zespołu nie byli zbyt chętni do przedstawiania swoich pomysłów. W międzyczasie, perkusista, Alan Moore, został zwolniony z grupy, czego powodem były najprawdopodobniej jego niskie umiejętności gry na perkusji:

Skoro Alan Moore został dopiero co zwolniony, Glover wybrał wspomnianego już Phillipsa na zastępstwo. Aby przygotować nowy materiał członkowie zespołu razem z Gloverem i Phillipsem zorganizowali próby w londyńskich studiach Pinewood Studios znanych z nakręcenia w nich paru filmów o przygodach Jamesa Bonda czy z filmu Superman. Jedynym noclegiem w pobliżu był klasztor w którym zakonnice organizowały noclegi i śniadania:

Z Rogerem Gloverem powracającym na stanowisko producenta i z Simonem Phillipsem zajmującym stanowisko perkusisty, Judas Priest weszło na jeden styczniowy tydzień 1977 roku do londyńskich studiów nagraniowych Ramport Studios (będących własnością grupy The Who), by zarejestrować swój pierwszy album dla CBS Records. Gloverowi asystowali Judy Szekely, Neil Hornby, i Dave Bellotti. Szekely jako asystent inżyniera oraz operator taśmy nagraniowej współpracowała m.in. z Ringo Starrem i The Who; Hornby na co dzień pracował w Ramport Studios i jako asystent inżyniera oraz współproducent ma na koncie współpracę m.in. z Thin Lizzy i również z The Who; a Bellotti asystował przy nagraniach Johna Mellencampa i zespołu Wang Chung. W 1976 r. (jako inżynier) współpracował również z przyszłym producentem Judas Priest, Tomem Allomem.

Marzec 1977: Les Binks dołącza Będąc gotowym do wyruszenia w swoją pierwszą światową trasę koncertową, grupa czuła, że gra Simona Phillipsa jest idealnym rozwiązaniem dla ich stylu, więc zespół złożył mu propozycję dołączenia na stałe. Phillips odmówił z powodu swoich wcześniejszych zobowiązań, więc grupa poszukała innego perkusisty o możliwościach porównywalnych do Phillipsa i znalazła ostatecznie Lesa Binksa:

Większość wcześniejszych nagrań Binksa zostało dokonanych dla projektów Rogera Glovera, obejmujących takich wokalistów jak David Coverdale, Glenn Hughes, czy Ronnie James Dio. Poprzez powiązania Glovera, Judas Priest przesłuchało oraz zatrudniło Binksa i rozpoczęło swoją światową trasę, której kulminacja nastąpiła w trakcie pierwszej wizyty grupy w Stanach Zjednoczonych zakończonej występem w Oakland na festiwalu Day on the Green, którego główną gwiazdą było Led Zeppelin.

Kwiecień 1977: Wydanie Statystyki Kraj Pozycja Certyfikat 23 - 49 - - Złoty (500 tys.)Stan na 10 listopada 1989. punk rock, rywalizujący z heavy metalem, przejmował wtedy panowanie na brytyjskiej scenie muzycznej, ale szybsze i ostrzejsze utworyNa podstawie trzech recenzji albumu zawartych w sekcji infoboxu pt. Oceny. Kliknij tutaj, aby wrócić do infoboksu. na Sin After Sin doprowadziły debiutancki album dla wytwórni CBS do pierwszej 25. na zestawieniu w Wielkiej Brytanii oraz do statusu złotej płyty w USA. Judas Priest było ostatecznie w stanie zobaczyć początki sukcesów oraz zdobyło trochę pieniędzy, których zespół bardzo potrzebował. K.K. Downing, mając wtedy 26 lat, zakupił nawet swój pierwszy samochód. Od tamtego czasu uzbierał małą kolekcję:

Za to Rob Halford ostatecznie zaczął czuć się komfortowo ze swoim głosem:

Okładka Dyrektor artystyczny wytwórni CBS Records, Rosław Szaybo, był odpowiedzialny za nadzór nad projektami okładek większości albumów Judas Priest dla wytwórni. Dla Sin After Sin przydzielił absolwenta Royal College of Art w 1975 Boba Carlosa Clarke’a, by zaprojektował okładkę płyty. Jego projekt obejmował mauzoleum wystrojone symbolami kobr, skrzydłami orłów, oraz czaszką z rozjarzonymi oczami. Przed mauzoleum widać siedzącą kobietę, a w międzyczasie z morza za mauzoleum wychodzi bliżej nieokreślone stworzenie.

Logo zaprojektowane przez Johna Pasche'a i zamieszczone na poprzednim wydawnictwie grupy dla wytwórni Gull Records, Sad Wings of Destiny, zostało użyte ponownie dla tej płyty, jako dodatek do okładki i tytułu nowego albumu.

Tytuł Sin After Sin pochodzi z tekstu do utworu „Genocide” zamieszczonego na poprzednim krążku.

Single „Diamonds and Rust”/„Dissident Aggressor” – wydany jako singel promocyjny w maju 1977 w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię CBS Records

Lista utworów Oryginalne wydanie „Sinner” – 6:45 „Diamonds and Rust” (Joan Baez) – 3:27 „Starbreaker” – 4:49 „Last Rose of Summer” – 5:37 „Let Us Prey” (Halford, Tipton, K.K. Downing) – 6:12 „Call for the Priest/Raw Deal” – 7:00 „Here Come the Tears” – 3:36 „Dissident Aggressor” (Halford, Tipton, Downing) – 3:07 Zremasterowana edycja (2001 -) „Sinner” – 6:45 „Diamonds and Rust” (Baez) – 3:27 „Starbreaker” – 4:49 „Last Rose of Summer” – 5:37 „Let Us Prey/Call for the Priest” (Halford, Tipton, Downing) – 6:12 „Raw Deal” – 6:00 „Here Come the Tears” – 4:36 „Dissident Aggressor” (Halford, Tipton, Downing) – 3:07 „Race With the Devil” [*] (Adrian Gurvitz) – 3:06 „Jawbreaker” [na żywo/*] (Halford, Tipton, Downing) – 4:00

Kompozytorami (oprócz wymienionych w nawiasach) wszystkich utworów są Rob Halford i Glenn Tipton. Na zremasterowanej edycji albumu część piątego utworu pt. „Let Us Prey” jest instrumentalna. Na oryginalnym wydaniu płyty piąty utwór został błędnie nazwany po prostu „Let Us Prey,” gdyż na bootlegu z 1978 roku pt. Cambridge Corn Exchange można usłyszeć, że zespół pominął instrumentalny wstęp utworu i zagrał jedynie drugą część, którą Rob Halford zaprezentował jako „Call for the Priest.” Druga część zaczyna się po pierwszej linijce tekstu: „Call for the priest, I’m dying...” [*] są oznaczone bonusowe utwory.

Twórcy Wykonawcy Rob Halford – śpiew Glenn Tipton – gitara elektryczna, pianino K.K. Downing – gitara elektryczna Ian Hill – gitara basowa Simon Phillips – perkusja

Produkcja Album nagrywany był w styczniu 1977 w studiach nagraniowych Ramport Studios w dzielnicy Wandsworth w Londynie, Anglia Roger Glover i Judas Priest – producenci Mark Dodson – inżynier dźwięku Judy Szekely, Neil Hornby, i Dave Bellotti – asystenci Album był miksowany w studiach Wessex Studios w londyńskiej dzielnicy Highbury Roslav Szaybo z CBS Records – dyrektor artystyczny okładki Bob Carlos Clarke – projekt i ilustracja okładki

Inne Dave Hemmings z Arnakata Management, Londyn – zarządzanie

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Nieoficjalna strona internetowa o zespole Judas Priest

Kategoria:Albumy Judas Priest Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1977 Kategoria:Albumy Columbia Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Rogera Glovera