Tachos (Teos) (362-360 p.n.e.) – drugi faraon XXX dynastii, syn Nektanebo I i Udjashu.
Życiorys
Głównym źródłem wiedzy nt. jego życia jest relacja Diodora Sycylijskiego. W ostatnich latach panowania ojca wyniesiony do godności koregenta. Od początku swego panowania, jeszcze za życia ojca, prowadził aktywną politykę zagraniczną. Umacniał stosunki z Grecją (głównie z Atenami i Spartą). Podniecał nastroje antyperskie w Syrii, dążąc do przejęcia kontroli nad tym terytorium. W kraju prowadził bezwzględną politykę finansową zwiększając podatki i konfiskując dobra świątynne, co wywołało niezadowolenie kapłanów i ludu. Jego głównym doradcą wojskowym był ateński strateg Chabrias.
W obliczu rozpadu państwa perskiego po powstaniu satrapów zachodnich prowincji zdecydował się na wyprawę wojenną do Palestyny i Syrii, pragnąc zdobyć te ziemie dla Egiptu. Wspierały go oddziały najemników greckich pod dowództwem Agesilaosa ze Sparty i flota złożona z 200 trier dowodzona przez Chabriasa. Wyprawa, która wyruszyła wiosną 360 p.n.e., nie natrafiła na większy opór, co pozwoliło zrealizować cele przedsięwzięcia. Egipcjanie zajęli kluczowe punkty w Fenicji oraz Palestynie.
Zdobycze wyprawy zostały jednak zaprzepaszczone w wyniku przewrotu pałacowego pod wodzą syna królewskiego Czahapimu, sprawującego pod nieobecność faraona urząd namiestnika Egiptu. Osadził on na tronie swojego syna, a wnuka Tachosa, imieniem Nektanebo II, uzyskując poparcie armii i kapłanów (wg monografii Kwiatkowskiego Czahapimu był bratem, a Nektanebo bratankiem Tachosa)..
W tej sytuacji Tachos uciekł do Persji i otrzymał azyl na dworze perskiego władcy Artakserksesa II. Według niektórych źródeł miał umrzeć w trakcie zbrojnej wyprawy do Egiptu, według innych zaś został wydany przez Persów faraonowi Nektanebo.
Tytulatura
Poza wymienionymi znane jest kilka innych wariantów zapisu imion Tachosa
Przypisy
Kategoria:Faraonowie XXX dynastii