Tortuga (hiszp. Isla La Tortuga) – niezamieszkana wyspa w grupie Wysp Zawietrznych, w archipelagu Małych Antyli, należąca do dependencji federalnych Wenezueli. Należy do grupy wysp obejmującej m.in. także wyspy Tortuguillos i Herradura i mieliznę koralową Palanquines. Główna wyspa zajmuje obszar 155 km² (25 km długości w osi wschód-zachód i 12 km szerokości w osi północ-południe) i jest drugą pod względem powierzchni, po Margaricie wyspą Wenezueli.
Historia Na długo przed konkwistą europejską Nowego Świata, Wenezuelska wyspa La Tortuga była odwiedzana przez Indian z pobliskiego lądu, którzy korzystali z jej zasobów naturalnych, między innymi: soli, ryb i żółwi morskichAntczak, Maria Magdalena and Andrzej Antczak. 2006: Los Ídolos de las Islas Prometidas, Arqueología Prehispánica del Archipiélago de Los Roques. Editorial Equinoccio, Caracas. 630 p. Nazwa wyspy pochodzi od wielkiej ilości żółwi morskich które przypływają na jej rozlegle i piaszczyste plaże aby składać jaja. Nie należy mylić tej wyspy z inna wyspą Tortuga (Île de la Tortue) położoną w pobliżu Haiti, która jest znana z literatury opisującej dzieje piractwa na Morzu Karaibskim.
Wenezuelska Tortuga była odwiedzana przez Holendrów w latach 1624–1638, w celu eksploatacji salin położonych we wschodniej części wyspy. Zostali oni jednak wyrzuceni w roku 1638 przez gubernatora Cumaná, Benito Arias Montano, który zniszczył zbudowane przez nich drewniane fortece, a saliny zatopił z pomocą swojego wojska i sprzymierzonych Indian.
Od tej pory wyspa nie ma stałych mieszkańców, a jej ekosystem pozostaje nietknięty przez działalność człowieka, co czyni ją jednym z ostatnich "dziewiczych" miejsc w Wenezueli.
Przypisy
Kategoria:Bezludne wyspy Wenezueli Kategoria:Dependencje Federalne