Fernando Carlos Redondo Neri (ur. 6 czerwca 1969 w Buenos Aires) – argentyński piłkarz występujący na pozycji defensywnego pomocnika.
Uważany za jednego z najlepszych i najbardziej eleganckich pomocników w historii futbolu.
Kariera klubowa Treningi piłkarskie zaczynał w klubie Taleres Remedios, skąd przeszedł do Argentinos Juniors. W barwach Argentinos zaliczył swój ligowy debiut w wieku zaledwie 16 lat, w pierwszym składzie zaczął grać dwa lata później, zajmując stałe miejsce na środku pomocy.
W 1990 został piłkarzem CD Tenerife, dokąd ściągnął go jego rodak, a późniejszy teść Jorge Solari. W 1994 został zawodnikiem Realu Madryt, lecz zanim transfer do skutku, Królewscy dwa razy z rzędu stracili tytuł mistrza Hiszpanii na rzecz FC Barcelona, przegrywając w ostatniej kolejce sezonu swoje mecze z Teneryfą, w barwach której grał Redondo.. Do Madrytu przeniósł się wraz ze swoim trenerem - Jorge Valdano. Mimo niesnasek z przeszłości, Argentyńczyk z miejsca stał się ulubieńcem kibiców, a Real już w pierwszym sezonie jego gry odzyskał tytuł mistrzostwo kraju. W 1997 roku pod wodzą Fabio Capello zdobył swój drugi tytuł mistrza Hiszpanii, a rok później sięgnął po swój pierwszy puchar Ligi Mistrzów. Dowodzony przez Redondo, Real, pokonał w finałowym spotkaniu faworyzowany Juventus Turyn (1-0), a on sam zaliczył świetne spotkanie neutralizując francuza Zinedine Zidanea. W 2000 roku Królewscy dołożyli do gablocie swój ósmy Puchar Mistrzów, a Redondo wraz ze Stevenem McManamanem stworzył żelazny duet w środku pola.. Ówczesny trener zespołu Vincente del Bosque przestawił zespół na ustawienie 1-5-3-2, co dało Argentyńczykowi ogromną swobodę w środku pola.
Potwierdzeniem talentu Redondo była akcja, którą przeprowadził w ćwierćfinałowym spotkaniu przeciwko Manchesterowi United (3-2); ograł Henniga Berga, przepuszczając piłkę piętą między jego nogami, po czym wyłożył ją znajdującemu się przed pustą bramką Raulowi. Podczas pobytu w Madrycie otrzymał przydomek El Principe (pol. Książę), a w 2017 roku został wybrany do najlepszej jedenastki w historii klubu w plebiscycie gazety „Marca”.
Latem 2000 roku po zwycięstwie Florentino Péreza w wyborach na prezesa Realu Madryt został sprzedany do AC Milan za kwotę 17,5 mln euro. Na debiut w nowych barwach czekał dwa lata, co było spowodowane kontuzją (zerwaniem więzadła w kolanie), którego doznał na jednym z pierwszych treningów w klubie. W czasie rekonwalescencji nie pobierał od klubu wynagrodzenia, zrezygnował też z klubowego samochodu i mieszkania. W 2003 jako piłkarz Milanu powrócił na Estadio Santiago Bernabeu, zwieńczony owacją na stojąco od madryckich kibiców.
W 2004 roku zakończył karierę piłkarską.
Kariera reprezentacyjna W 1992 zadebiutował w reprezentacji Argentyny w spotkaniu przeciwko Australii, choć mogło stać się to dużo wcześniej. Selekcjoner Carlos Bilardo zaproponował Redondo miejsce w składzie na Mistrzostwa Świata 1990, lecz on sam odmówił, tłumacząc się koniecznością zdania egzaminów na uczelni. W 1992 zdobył z reprezentacją Puchar Konfederacji, a rok później zwyciężył w Copa America 1993. W 1994 wystąpił we wszystkich spotkaniach Argentyny na Mistrzostwach Świata w USA, docierając do 1/8 finału, w których silniejsza okazała się Rumunia (2-3). Jego kariera reprezentacyjna wygasła wraz z przejęciem kadry przez Daniela Passarellę, który nie powoływał do reprezentacji piłkarzy z długimi włosami.. Redondo nie zdecydował się na obcięcie swoich, przez co ominęły go Mistrzostwa Świata 1998 we Francji. W 1999 zaliczył powrót do reprezentacji, powołany przez Marcelo Bielsę, na towarzyskie mecze z Holandią i Brazylią. Po tych spotkaniach zrezygnował z dalszego reprezentowania kraju.
Łącznie w reprezentacji narodowej rozegrał 29 spotkań i zdobył jednego gola.
Życie prywatne Żonaty z Natalią, kuzynką argentyńskiego piłkarza Santiago Solariego. Jego teściem jest Jorge Solari, jego trener z CD Teneryfe. Ma dwóch synów i córkę.
Statystyki Klubowe KlubSezonLigaPucharMiędzynarodoweInneŁącznieArgentinos Juniors1985/86100000—101986/8700000000001987/8814000——1401988/893600000003601989/90141000000141Łącznie651000000651CD Tenerife1990/912310000002311991/923220000003221992/932040000002041993/94281004000321Łącznie10380040001078Real Madryt1994/952310031002621995/962322040103021996/973316000003911997/9833020110004601998/992302070203401999/20003005015030530Łącznie1654170371602255A.C. Milan2000/01—2001/02—2002/03806050001902003/0480501000140Łącznie1601106000330Łącznie349132804716043014
Sukcesy
Klubowe
Real Madryt Mistrzostwo Hiszpanii: 1994/95, 1996/97 Superpuchar Hiszpanii: 1997 Liga Mistrzów UEFA: 1997/98, 1999/2000 Puchar Interkontynentalny: 1998
AC Milan Mistrzostwo Włoch: 2003/04 Puchar Włoch: 2002/03 Liga Mistrzów UEFA: 2002/03 Superpuchar Europy UEFA: 2003
Reprezentacyjne
Argentyna Copa América: 1993 Puchar Konfederacji: 1992 Mistrzostwo Ameryki Południowej U-17: 1985
Indywidualnie Puchar Konfederacji: Złota Piłka dla najlepszego gracza 1992 Real Madryt piłkarz sezonu: 1996–1997, 1999–2000 ESM Drużyna roku: 1997–98 Piłkarz roku UEFA: 1999–2000 W latach 1999–2000 uznany za najbardziej wartościowego gracza na świecie przez UEFA.
Przypisy
Bibliografia
Profil na footballdatabase.eu
Kategoria:Reprezentanci Argentyny w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze AA Argentinos Juniors Kategoria:Piłkarze CD Tenerife Kategoria:Piłkarze A.C. Milan Kategoria:Piłkarze Realu Madryt Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1992 Kategoria:Uczestnicy Copa América 1993 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Zdobywcy Copa América Kategoria:Zdobywcy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Adrogué Kategoria:Zdobywcy Pucharu Interkontynentalnego w piłce nożnej