Santa Fe – jedna z prowincji Argentyny. Leży na północy kraju. Sąsiednie prowincje to: Chaco, Corrientes, Entre Ríos, Buenos Aires, Córdoba i Santiago del Estero.
Ważniejsze miasta prowincji to: Rosario (908 000 mieszkańców), Santa Fe (369 000), Rafaela (83 000), Villa Gobernador Gálvez (74 000), Venado Tuerto (69 000), Reconquista (66 000) i Santo Tomé (58 000). Analfabetyzm wynosi 3,7%.
Historia Przed przybyciem konkwistadorów ziemie te zamieszkiwane były przez plemiona: Tobas, Timbúes, Mocovíes, Pilagás, Guaycurúes i Guaraníes. Wiodły one koczowniczy tryb życia, żyły z polowania, rybołówstwa i zbioru owoców.
Pierwsze europejskie osadnictwo miało miejsce w 1527 roku, u zbiegu rzek Paraná i Carcarañá, kiedy Sebastián Gaboto podążając na północ, ufundował fort nazwany Sancti Spiritus. Fort ten jednak został 2 lata później zniszczony przez tubylców.
W 1573 Juan de Garay założył miasto Santa Fe w pobliżu obecnego miasta Cayastá, przeniesione w 1651, a następnie w 1660 roku do swojej obecnej lokalizacji.
W 1812 prawnik Manuel Belgrano stworzył i wywiesił flagę Argentyny, w pobliżu Rosario, 160 km na południe od Santa Fe.
Po organizacji państwa, prowincja weszła w erę pokoju i dobrobytu; od 1872 założono linie kolejowe, linie telegraficzne, a w 1889 został założony uniwersytet – Universidad de Santa Fe.
Polityczna hegemonia konserwatystów została przełamana przez nowe idee przywiezione przez europejskich imigrantów. Powołano partie: Unión Cívica Radical (UCR) i Partido Demócrata Progresista (PDP), oraz utworzono Federación Agraria Argentina („Argentyńską Federację Agrarną”).
Po wyborach z 1912 roku Roque Sáenz Peńa stał się członkiem rządu, aż do 1930. W 1919 został założony Universidad Nacional del Litoral.
Znaczenie prowincji wzrosło, jako ważnego producenta rolniczego, a Rosario stało się jednym z najważniejszych portów Argentyny.
Geografia mały|250px|Santa Fe Większa część prowincji składa się z zielonej równiny, część z wilgotnej Pampy, graniczącej na północy z Gran Chaco. Na zachodzie znajdują się niskie sierry. Na północy panują wyższe temperatury ze średnią roczną ok. 21 °C, opady atmosferyczne do 1100 mm na wschodzie, zmniejszając na zachód, gdzie jest charakterystyczna pora sucha podczas zimy. Na południu temperatury są niższe, a opady nieco mniejsze.
Główna rzeka to Parana wpadająca do Zatoki La Plata. W 2003 na północy i w centrum miała miejsce katastrofalna powódź, powodując poważne straty w gospodarce prowincji.
Gospodarka Santa Fe jest jedną z najważniejszych prowincji w kraju. Dwadzieścia jeden procent ziem uprawnych Argentyny leży w Santa Fe. Hodowla bydła oraz owiec. Uprawia się tu pszenicę, kukurydzę, bawełnę, len, trzcinę cukrową oraz tytoń. W mniejszej skali truskawki i miód (300 tys. uli). Pozyskuje się też drewno. W prowincji rozwinął się przemysł spożywczy, włókienniczy, skórzano-obuwniczy, papierniczy, rafineryjny oraz hutniczy. Rozwinięte rybołówstwo.
Podział administracyjny Prowincja jest podzielona na 19 departamentów (hiszp. departamentos), które z kolei dzielą się na okręgi, miejskie lub wiejskie (te pierwsze liczą powyżej 10 000 mieszkańców).
Department (stolica) Belgrano (Las Rosas) Caseros (Casilda) Castellanos (Rafaela) Constitución (Villa Constitución) Garay (Helvecia) General López (Melincué) General Obligado (Reconquista) Iriondo (Cañada de Gómez) La Capital (Santa Fe) Las Colonias (Esperanza) Nueve de Julio (Tostado) Rosario (Rosario) San Cristóbal (San Cristóbal) San Javier (San Javier) San Jerónimo (Coronda) San Justo (San Justo) San Lorenzo (San Lorenzo) San Martín (Sastre) Vera (Vera) Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna witryna internetowa – Mapy i informacje o departamentach i władzach samorządowych miasta w Santa Fe.
Kategoria:Prowincje Argentyny