Jan Łubieński herbu Pomian (ur. 27 grudnia 1788 w Szczytnikach, zm. 26 czerwca 1878 w Warszawie) – poseł na sejm, sędzia Sądu Najwyższej Instancji Królestwa Kongresowego (1834)Nowy kalendarzyk polityczny na rok 1834, Warszawa, s. 288., radca Rady Departamentowej departamentu warszawskiego Księstwa Warszawskiego z powiatu sochaczewskiego (1811)Kalendarzyk Polityczny Piiarski na Rok..., 1811, Warszawa 1811, s. 205. sędzia pokoju, ekonomista, generał pospolitego ruszenia, filantrop.
Życiorys Syn Feliksa i Tekli Bielińskiej, brat: Tomasza, Piotra, Tadeusza, Józefa, Henryka i Róży Sobańskiej.
Otrzymał wykształcenie domowe uzupełnione w 1801 pobytem w Wiedniu w towarzystwie starszych braci. Po wkroczeniu wojsk francuskich na ziemie polskie 18-letni młodzieniec, obwołany generałem pospolitego ruszenia ziemi rawskiej. W początkach lutego 1807 zdobył szturmem Szczecinek. Wiosną tego samego roku wrócił do gospodarki w rodzinnym Guzowie. W 1809 został mianowany jednym z dyrektorów stolicy, którzy mieli zorganizować miejscową gwardię i utrzymać spokój w mieście, poprosił jednak o zwolnienie go z tego stanowiska. W latach 1810–1813 był konsyliarzem z departamentu warszawskiego w Głównej Izbie Obrachunkowej, a dzięki staraniom ojca posłował na sejmy 1811 i 1812.
Ożenił się 7 grudnia 1810 w Okuniewie z Anną Klicką (zm. 1837), córką Stanisława. Był właścicielem Okuniewa, dzierżawił od teścia Młodzianów w płockiem, dbając o uprzemysłowienie tych dóbr. Drugą jego żoną w 1843 została Izabela Michałowskadane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego.
W 1817 roku był marszałkiem sejmikowym powiatu stanisławowskiego województwa mazowieckiegoDodatek do nr 82 Gazety Korespondenta, 14 października 1817, s. 1786.. W latach 1825–1830 był sędzią pokoju w powiecie stanisławowskim. Brat Henryk wprowadził go w 1829 do zarządu Towarzystwa Wyrobów Zbożowych, a w 1830 do Towarzystwa Wyrobów Lnianych, został też członkiem domu handlowego Bracia Łubieńscy i Spółka. Po wybuchu powstania listopadowego organizował magazyny żywnościowe, a następnie został intendentem generalnym armii, po Konstantym Wolickim. W 1832 wycofał się wówczas z życia publicznego i ograniczył do działalności filantropijnej. Po ustanowieniu w 1842 Rady Głównej Opiekuńczej zakładów dobroczynnych przez wiele lat był jej członkiem. W 1858 został członkiem Towarzystwa Rolniczego w Królestwie PolskimRoczniki Gospodarstwa Krajowego. R. 16, 1858, T. 32, nr 2, Warszawa 1858, s. 8.. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera Pod katakumbami-1-63/64).
Przypisy
Bibliografia Maria Manteufflowa, „Łubieński Jan (1788-1878)” [w:] Polski Słownik Biograficzny Tom XVIII wyd. 1973 str. 485-486 wersja elektroniczna
Kategoria:Członkowie Rad Departamentowych Księstwa Warszawskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim (1858–1861) Kategoria:Hrabiowie Królestwa Kongresowego Jan Łubieński Kategoria:Marszałkowie sejmikowi (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy hrabiowie Królestwa Prus Kategoria:Posłowie na Sejm Księstwa Warszawskiego (1811) Kategoria:Posłowie na Sejm Księstwa Warszawskiego (1812) Kategoria:Sędziowie pokoju (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Sędziowie Sądu Najwyższej Instancji Królestwa Kongresowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1788 Kategoria:Zmarli w 1878