Opel Calibra – samochód sportowy klasy średniej produkowany przez niemiecką markę Opel w latach 1989–1997.
Projekt i wykonanie thumb|left|Opel Calibra – przód thumb|left|Opel Calibra po liftingu
W lipcu 1987 roku program otrzymał oficjalną aprobatę z wewnętrznym numerem projektu 2670. Pojazd został po raz pierwszy zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 1989 roku. Auto zbudowane zostało na bazie płyty podłogowej GM2900 współdzielonej m.in. z Oplem Vectra A, Saabem 900 II/9-3 I oraz 9-5. Auto zaprojektowane zostało przez amerykańskiego szefa GM Design Europe, Wayne’a Cherry’ego (emerytowanego) i bezpośrednio pracującego pod nim niemieckiego projektanta Erharda Schnella jako usportowiona odmiana Vectry A. Charakterystycznym elementem pojazdu są wąskie eliptyczne reflektory przednie niemieckiej firmy Hella, oraz duże klosze tylnych lamp zespolonych hiszpańskiej marki Yorka, a także drzwi bez obramowania nad szybą oraz ostro opadająca powierzchnia tylnej szyby. Nadwozie pojazdu odznacza się niskim współczynnikiem oporu powietrza wynoszącym 0,26Opel Calibra na stronie katalog.autokult.pl.. Wszystkie późniejsze modele 2.0i 4x4, 2.0i 16v, 2.0i 16v 4x4, model V6 i najbardziej egzotyczna wersja Turbo 4x4 miały gorszy współczynnik Cd wynoszący od 0.28 – 0.29, ze względu na zmiany w układzie chłodzenia, podwoziu, zastosowaniu kół szprychowych i przeszkleń.
Historia modelu Pomimo wznowionych wysiłków konkurujących ze sobą firm General Motors i Forda, aby modernizować modele, które już dawno się nie sprzedawały, rynek niedrogich modeli o nadwoziu coupé w całej Europie został praktycznie skanibalizowany przez Japończyków i ich niedrogie lekkie pojazdy z silnikami o pojemnościach 1.6-2.0l. Aby skutecznie konkurować z tym atakiem największych producentów z Japonii, dla GM i innych było jasne, że potrzebne jest świeże, nowoczesne podejście i myślenie, których efektem będzie skonstruowanie nowego coupé zaprojektowanego od podstaw do konkurowania w europejskim sektorze rynku, który został prawie porzucony przez największe koncerny motoryzacyjne Europy. Na początku 1989 roku zniknęły modele Opla – Manta i Capri, Renault zaniechał produkcję Fuego w 1986 w Europie, a Alfa Romeo zaprzestała produkować swoje modele Sprint oraz GTV – auta typowo coupe o sportowym zacięciu i nieprzesadnie drogich cenach w zakupie. Oprócz VW Corrado zaprezentowanego w 1988 roku była ogromna luka w tym segmencie, którą z premedytacją i pełnym sukcesem wykorzystywały japońskie wozy. W lipcu 1990 r. po tym, jak General Motors kupił udziały marki Saab poinformowano, że Calibra będzie oznaczona jako Saab w Stanach Zjednoczonych, ale plany te nie zostały zrealizowane. Były również plany wyprodukowania Calibry w nadwoziu kabriolet, ale te również się nie zrealizowały, chociaż Valmet Automotive zbudował dwa w pełni sprawne prototypy w kolorze czerwonym w 1992 roku z silnikami o pojemności 2,0 litra i 8 zaworach.
W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1991 model zajął 3. pozycję (za Renault Clio i Nissanem Primerą).
W 1991 roku z powodu zbyt dużego popytu pojazdu produkcję zlecono fińskiej fabryce Valmet Automotive w Uusikaupunki, gdzie kontynuowano ją do 1995 roku.
Calibra była jednym z najbardziej aerodynamicznych aut na rynku przez 10 lat. Zachowała to wyróżnienie aż do 1999 roku, kiedy to wyprzedziły ją nowsze konstrukcje takie jak Audi A2 i Honda Insight – oba miały współczynnik oporu powietrza 0,25. Jednak nawet w 2021 roku Opel Calibra nadal plasuje się wśród 20 najbardziej wydajnych pod względem aerodynamicznym samochodów, jakie kiedykolwiek wyprodukowano. Calibra, zaprojektowana, jest uważana przez niektórych za najbardziej stylowego Vauxhalla/Opla. Przez oparcie podwozia na modelu Vectra, jej właściwości jezdne i prowadzenie nie były znacząco lepsze niż w przypadku Vectry A – samochodu rodzinnego, z którego się wywodził. Był to jednak najbardziej aerodynamiczny Opel w historii. W marcu 1992 roku zaprezentowano najmocniejszą wersję. Do gamy jednostek napędowych wprowadzono turbodoładowany silnik benzynowy o pojemności 2 l i mocy (204 KM), która wyposażona została w napęd na cztery koła oraz 6-biegową ręczną skrzynię biegów.
W 1994 roku auto przeszło delikatny lifting. Zmieniono umiejscowienie znaku firmowego, który przeniesiony został z maski na atrapę chłodnicy, a także zmieniono detale wnętrza pojazdu. Przy okazji do gamy jednostek napędowych dodano zmodernizowany silnik 2.0 16V Ecotec o mniejszej mocy (136 KM) (100 kW), który ze względu na rosnące normy emisji spalin zastąpił silnik C20XE 2.0 16v (150 KM) (110 kW) znany m.in. Z Kadetta GSI i Astry GSI, a także wprowadzony został silnik V6 2.5 24V Ecotec o mocy 170 KM.
W latach swojej produkcji Calibra dzięki swojemu wachlarzu jednostek i przystępnej cenie była znacznie bardziej popularna niż jej rywale, Ford Probe czy VW Corrado. Ford, który dla większości europejskich konsumentów był uważany za słaby i zbyt amerykański, zaś model Corrado wyprodukowany w niecałych 100 tys. egzemplarzach był drogi w momencie swojego debiutu. Łącznie w latach 1989–1997 wyprodukowano 238 164 egzemplarzy Calibry.
W 1995 roku produkcja Vectry A została wstrzymana, ale Calibra była kontynuowana do końca 1997 roku, kiedy to ostatecznie została usunięta z gamy Vauxhall/Opel. Chociaż dostępne było mniejsze coupé (Tigra), marka pozostała bez średniej wielkości coupé do czasu wprowadzenia Astry Coupé w 2000 roku.
Calibra ma przestronny bagażnik w porównaniu do większości typowych samochodów sportowych. Bagażnik Calibry ma 300 litrów, a po złożeniu tylnej kanapy wartość ta rośnie niemalże do 1000 litrów. Koło zapasowe jest schowane w schowku w dolnej części bagażnika.
Na tylnych siedzeniach dwóch podróżnych może podróżować dość komfortowo – tylko wysokie osoby muszą siedzieć lekko przykucnięte, aby nie uderzyć w tylną szybę podczas nierówności drogi. Dotyczy to osób o wzroście powyżej 180 cm. Jest to dość rzadkie zjawisko jak na samochód sportowy coupe tych rozmiarów, czyli nie klasyfikujące się do sportowych GT które osiągają ponad 4800 mm długości. Słabym punktem Calibry zawsze były przednie reflektory, które nie gwarantują odpowiedniego oświetlenia na drodze w nocy. Calibra ma duży potencjał wydajności i tuningu, silniki Turbo nierzadko po modyfikacjach i wzmocnieniach mogą osiągać moce rzędu 450-600 KM
Wyposażenie W momencie wprowadzenia na rynek w 1990 roku Opel Calibra cechowała się wysoką wydajnością aerodynamiczną i praktycznością na co dzień. Ogromna tylna klapa zapewniała łatwy dostęp do wszechstronnego, po złożeniu tylnej kanapy 980-litrowego bagażnika, a standardowe wyposażenie obejmowało wspomaganie kierownicy, pięciobiegową manualną skrzynię biegów, system nagłośnienia z sześcioma głośnikami, przyciemniane szyby, centralny zamek, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka oraz system ABS. Nabywcy Calibry mogli opcjonalnie również wybrać klimatyzację, skórzaną tapicerkę, czterobiegową automatyczną skrzynię biegów i elektryczny szyberdach uchylno-przesuwny z listy opcji samochodu.
Opel Calibra 2.0i / 2.0i 16v / 2.0i 16v 4x4 (1990-1997) Podstawową jednostką napędową pojazdu był silnik benzynowy o pojemności 2.0 l i mocy (115 KM) (85 kW). Innym silnikiem był zmodyfikowana jednostka o 16 zaworach która rozwijała 150 KM (110 kW). Silnik ten rozsławił Opla, charakteryzując się dobrą dynamiką i niskim poziomem spalania przy ekonomicznej jeździe. Calibra z jednostką 2.0i 16v nie była oferowana z automatyczną skrzynią biegów, później moc w silniku obniżono do 136 KM (100 kW) ze względu na zaostrzające się przepisy dotyczące spalin. Auto dostępne było seryjnie jako przednionapędowe z manualną 5 biegową skrzynią biegów, jak i w opcji doposażone w napęd 4x4 lub 4 stopniową skrzynię automatyczną z konwerterem. Jednostki 8v często w latach późniejszych modernizowano i wyposażano w alternatywne paliwo jakim jest LPG. Silnik bardzo dobrze znosi tego typu modyfikacje. 8v jest silnikiem bezkolizyjnym. Wśród fachowców, użytkowników i prasy motoryzacyjnej to właśnie jednostka 16v była najbardziej polecana z gamy silników, łącząc dynamikę i ekonomie użytkowania w porównaniu do bardziej paliwożernych modeli V6 czy skomplikowanego modelu Turbo 4x4.
Wersja Calibra 2.0i Calibra 2.0i 16v Calibra 2.0i 16v Ecotec Okres produkcji 11.1989 – 07.1994 11.1989 – 02.1994 02.1994 – 06.1997 Ilość egzemplarzy 129 284 sztuk 82 963 sztuk Silnik 4-cylindrowy rzędowy, OHC 2 zaworowy 4-cylindrowy, rzędowy, DOHC, 4 zaworowy Rodzaj sinika GM-Opel C20NE LE4, benzynowy GM-Opel C20XE L80, benzynowy GM Opel Ecotec X20XEV LE34 (Family II), benzynowy Dodatkowe funkcje silnika — — Ecotec Pojemność skokowa 1998 cm³ Skrzynia biegów 5 biegowa (F16CR-5) 4 biegowa (Aisin AF20) 5 biegowa (F20) 5 biegowa (F18CR-5) 4 biegowa (Aisin AF20) Napęd seryjny: przedniopcjonalny: 4x4 Moc maksymalna silnika 85 kW (115 KM) @ 5200 rpm 110 kW (150 KM) @ 6000 rpm 100 kW (136 KM) @ 5600 rpm Maksymalny moment obrotowy 170 Nm @ 2600 rpm 196 Nm @ 4800 rpm 185 Nm @ 4000 rpm Prędkość maksymalna 205 km/h 200 km/h 200 km/h 233 km/h 215 km/h 215 km/h 205 km/h 200 km/h Przyspieszenie 0–100 km/h 10,0 s 12,0 s 11,0 s 8,5 s 9,5 s 9,5 s 11,5 s 10,5 s Średnie zużycie paliwa 90 km/h: 6,1 l/100km –– 5.9 l/100km (aut.)120 km/h: 7,5 l/100km –– 7,3 l/100km (aut.) 90 km/h: 5,7 l/100km120 km/h: 7,2 l/100km 90 km/h: 5,9 l/100km120 km/h: 7,1 l/100km Zużycie paliwa w cyklu miejskim 11,1 l/100km –– 11,6 l/100km (aut.) 10,4 l/100km –– 11,5 l/100km (4x4) 10,5 l/100km –– 11,2 l/100km (aut.) Zasięg teoretyczny 671 kmmiasto: 475 – 575 kmtrasa: 610 – 735 kmpozamiejski: 740 – 885 km 606 kmmiasto: 410 – 490 kmtrasa: 606 – 725 kmpozamiejski: 700 – 840 km 385 kmmiasto: 385 – 460 kmtrasa: 385 – 460 kmpozamiejski: 300 km Współczynnik oporu powietrza (c∂) 0,26 0,28 Wymiary nadwozia długość: 4492 mmszerokość: 1688 mmwysokość: 1320 mm Masa pojazdu 1170 kg 1205 kg 1255 kg 1195 kg 1255 kg 1170 kg 1205 kg 1255 kg Pojemność zbiornika paliwa 63 l Pojemność bagażnika 300 l – 980 l (złożona kanapa) Ogumienie seryjne 195/60 R 14 85V 205/55 R 15 87V
Opel Calibra V6 (1993-1997)
Na początku lat 90. firma Opel dostrzegła potrzebę wprowadzenia nowoczesnej, lekkiej i kompaktowej jednostki napędowej, która zastąpiłaby starzejącą się gamę sześciocylindrowych silników rzędowych oferowanych w latach 80. przez Opla. Nowoczesne silniki V6 miały żeliwny blok silnika z głowicami cylindrów ze stopu aluminium. Głowice cylindrów zawierają 4 zawory na cylinder, uruchamiane przez dwa górne wałki rozrządu, napędzane paskiem. Silniki te różniły się od wielu nowoczesnych silników V6 konkurencji tym, że miały kąt cylindra wynoszący 54° stopnie w przeciwieństwie do bardziej konwencjonalnej konfiguracji w innych modelach i markach wynoszącej 60° stopni. Zwiększyło to kompaktowość silników, która była potrzebna, aby umożliwić jego zastosowanie w modelach z napędem na przednie koła, a także w samochodach z napędem na tylne koła. Inne cechy tych silników to wymiennik ciepła olej-woda zamontowany w bloku silnika, system zarządzania silnikiem Bosch Motronic z pełnym sekwencyjnym wtryskiem paliwa, kontrola stuków na każdym rzędzie, bezdystrybutorowy system zapłonu (DIS) i kontrola sondy lambda zamkniętej pętli.