Przybliżone wartości modułu Younga dla różnych materiałów Materiał Moduł Younga (E)GPa Guma 0,01–0,10 Polietylen (LDPE) 0,2 Polipropylen (PP) 1,5–2,0 Osłonka wirusa 1–3 Poli(tereftalan etylenu) (PET) 2,0–2,5 Polistyren (PS) 3,0–3,5 Nylon 2–4 Drewno dębowe(wzdłuż włókien) 11 Ludzka kość (warstwa korowa) 14 Ołów 16 Beton(ściskany) >27 Magnez (Mg) 45 Cyna 47 Stop glinu (aluminium) (Al) 69 Szkło (SiO2,Na2CO3, CaCO3) 72 Cynk 84 Miedź 110–135 Mosiądz (Cu, Zn) iBrąz (Cu, Sn) 103–124 Tytan (Ti) 105–120 Kompozyt zwłókna węglowego 150 Żeliwo i stal 190–210 Wolfram (W) 400–410 Węglik krzemu (SiC) 450 Węglik tytanu (TiC) 450–650 Nanorurka >1000L. Forroro, J.P. Selvatat, J.M. Bonard, R. Bacsa, N.H. Thomson, S. Garaj, L. Thein-Nga, R. Gaal, A. Kulik, B. Ruzicka, L. Degiorgi, A. Bachtold, C. Schonenberger, S. Pekker, K. Harnadi, Electronic and mechanical properties of carbon nanotubes, PDF. Diament (C) 1050–1200 Moduł Younga (E) – inaczej moduł odkształcalności liniowej albo moduł (współczynnik) sprężystości podłużnej (w układzie jednostek SI) – wielkość określająca sprężystość materiału przy rozciąganiu i ściskaniu. Wyraża ona, charakterystyczną dla danego materiału, zależność względnego odkształcenia liniowego ε materiału od naprężenia σ, jakie w nim występuje – w zakresie odkształceń sprężystych.
Jednostką modułu Younga jest paskal, czyli N/m².
Moduł Younga jest hipotetycznym naprężeniem, które wystąpiłoby przy dwukrotnym wydłużeniu próbki materiału, przy założeniu, że jej przekrój nie ulegnie zmianie (założenie to spełnione jest dla hipotetycznego materiału o współczynniku Poissona ).
Wielkość została nazwana na cześć angielskiego naukowca i lekarza Thomasa Younga.
W przypadku materiału izotropowego moduł Younga powiązany jest z innymi stałymi materiałowymi:
gdzie: – moduł Kirchhoffa, – liczba Poissona, – moduł Helmholtza, i – stałe Lamégo.
Zobacz też prawo Hooke’a
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wytrzymałość materiałów Kategoria:Wielkości dynamiczne Kategoria:Wielkości fizyczne nazwane od osób