200px|thumb|Grób Jana Nagrabieckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jan Nagrabiecki (ur. 28 listopada 1920 w Białymstoku, zm. 30 stycznia 2011 w Warszawie) – polski poeta.
Życiorys Syn Stanisława. Żołnierz AK ps. „Wandal”. Debiutował w 1945 roku na łamach prasy. Absolwent KUL-u. Pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki, w latach 1964–1966 był naczelnym redaktorem pisma „Teatr Ludowy”.
Zmarł 30 stycznia 2011 w Warszawie, pochowany 9 lutego 2011 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B37-1-23)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Twórczość „Hejnał” (1947) – poezje „Rozważania wiosenne” (1952) – poezje „Strofy wiślane 1945–1956" (1957) – poezje „Gasnące linie” (1965) – poezje „Piąte imię wiatru” (1970) – poezje „Rozmowy horyzontów” (1972) – dwa poematy „Kamienne salta” (1974) – poezje „Chmura słoneczna” (1979) – poezje „Drzwi do ogrodu” (1986) – poezje „Anna German” (1988) – biografia „Idąc na hasło. Zapiski partyzanta” (1989)
Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Białymstoku Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Urzędnicy ministerstw Polski Ludowej Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej