Pteranodon (gr. skrzydła bez zębów) – rodzaj wymarłych gadów latających pterozaurów należących do podrzędu pterodaktyli. Żył w górnej kredzie około 86-84,5 mln lat temu. Jego pierwsze skamieniałości zostały odkryte w 1870 w zachodnim Kansas. Zostały one zbadane dopiero sześć lat później przez paleontologa Othniela Marsha, który nazwał nowo odkryty rodzaj pterozaura Pteranodon longiceps.
Pteranodon był gadem, ale nie dinozaurem – z definicji, wszystkie dinozaury należą do grupy Saurischia i Ornithischia, co wyklucza pterozaury. Niemniej jest często błędnie opisywany jako dinozaur.
Etymologia Pteranodon: pteron „skrzydło”; negatywny przedrostek αν an; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. longiceps: „długi”; -ceps „-głowy”, od caput, capitis „głowa”.
Rozmiary Rozpiętość skrzydeł: do 7 m Waga: 20 kg
Opis Pteranodon był jednym z największych latających gadów. Chociaż jego tułów nie przekraczał rozmiarów indyka, miał on potężne skrzydła, których rozpiętość wynosiła do 7 metrów.
Występowanie Ameryka Północna
Tryb życia Pteranodon żywił się niemal wyłącznie rybami. Dowodzą tego liczne skamieniałe rybie ości, znajdowane w miejscu, gdzie najprawdopodobniej był żołądek gada.
Jego tryb życia prawdopodobnie był podobny do tego jaki wiodą dzisiaj albatrosy. Podobnie jak one, pteranodon większość swojego życia spędzał na pełnym morzu, łowiąc ryby i tak jak albatrosy szybował wykorzystując prądy powietrzne, które umożliwiały mu długi lot bez zużywania energii na machanie skrzydłamiPadian K. (1983)A functional analysis of flying and walking in pterosaurs. Paleobiology 9(3):218-239.. Na ląd wracał najprawdopodobniej tylko w celach rozrodczych.
Gatunki Pteranodon longiceps – Marsh, 1876
Drugi gatunek, P. sternbergi, został w 2010 roku przeniesiony do odrębnego rodzaju Geosternbergia.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pterodaktyle Kategoria:Pterozaury kredy