Julian Łubieński herbu Pomian (ur. 13 lutego 1827 w Guzowie, zm. 23 maja 1873 w Warszawie) – polski hrabia, inżynier-chemik, profesor technologii na Uniwersytecie Warszawskim, architekt.
Syn Henryka i Ireny z Potockich, brat Edwarda i Konstantego Ireneusza. W 1850 ożenił się z Antoniną z Łubieńskich i miał z nią córkę Marię.
Kształcił się w Paryżu w École centrale Paris do 1849 roku. Po przyjeździe do Polski wykonał prace przy odnowie katedry i seminarium w Sejnach w 1864 roku. Wybudował także cukrownie w Śreniawie i Pudliszkach. Po ojcu odziedziczył wieś Częstocice.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 28-4-15). Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny Tom XVIII (1973 r.)
Marek Jerzy Minakowski: Julian hr. Łubieński z Łubnej h. Pomian
Kategoria:Absolwenci École centrale Paris Kategoria:Hrabiowie Królestwa Kongresowego Julian Łubieński Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy hrabiowie Królestwa Prus Kategoria:Polscy inżynierowie chemicy Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1873