Korporacja Studentów Uniwersytetu Poznańskiego „Baltia” – powstała 7 grudnia 1921 r. w Poznaniu, jest to również data starszeństwa, czyli przyjęcia korporacji do Związku Polskich Korporacji Akademickich. Nazwę wzięto od polskiego morza – Bałtyku. Do założenia Baltii doszło z inicjatywy Jego Magnificencji Rektora Heliodora Święcickiego przez grono Filomatów PomorskichMaciej Konarski, Historia Korporacji Baltia (fragment), www.baltia.pl "Generalnie rzecz ujmując wszystkie Polskie Korporacje Akademickie wywodzą się od tej pierwszej, najstarszej – Konwentu Polonia (1828) i jej licznych ekspozytur. Korporacja Baltia pośrednio też jest spokrewniona z K! Polonia w Genewie, której przewodniczył nasz Fhc! Władysław Jabłonowski (bratanek Aleksandra z Konwentu Polonia, członka PAU i powstańca styczniowego) w latach 1888- 1890. Pozostali Filistrzy hc (o ile wcześniej nie działali w korporacjach) przewodziła Filomatom, akademickiemu Związkowi Młodzieży Polskiej ZET, Towarzystwu Tomasza Zana etc. Oto przykłady działalności Filistrów hc Baltii w tajnych organizacjach młodzieży: Władysław Jabłonowski w okresie studiów w Szwajcarii nawiązał kontakt m.in. z Teodorem Tomaszem Jeżem i Georgijem Plechanowem, od 1888 należał do Związku Młodzieży Polskiej "Zet"; X. Józef Prądzyński (Chełmno 1896-98 zastępca przewodniczącego koła Towarzystwo Filomatów) był skazany w procesie toruńskim filomatów w 1901; prof. Stefan Łaszewski Chełmno (okres 1839-1901) 1879-82 koło Tomasz Zan, koło Mickiewicz, Prezes koła Towarzystwo Filomatów; Patron Baltii Prezes dr Roman Dmowski w 1888 został członkiem warszawskiego koła organizacji młodzieży patriotycznej "Zet", a potem "starszym" Koła Braterskiego "Zet"; dr Paweł Ossowski TF 1897-1900 Chełmno (okres 1839-1901), X. Feliks Bolt 1880 TF Chełmno, dr Józef Wybicki TF, sen. Stanisław Kozicki ZET etc. Założyciele, pierwsze pokolenie członków i pierwszy zarząd (prezydium) Baltii w większości należeli lub sprawowali kierownicze stanowiska w związkach filomackich, Filomatów Pomorskich: pierwszy Prezes red. Wacław Ciesielski – wchodził w skład Zarządu TTZ w Chełmnie, należeli m.in. Leon i Franciszek Raszeja, Jan Baumgart; organizator, przewodniczący i kwatermistrz (udostępniał własną stancję) koła TTZ w Świeciu 1917-20 Marian Palicki (członek pierwszego czynnego konwentu) zorganizował uroczystość obchodu Kont. 3-Maja, na którym referat wygłosił Władysław Rogoziński (pierwszy sekretarz Baltii) prezes TTZ w Chełmnie; Wincenty Mazurkiewicz – przewodniczący TTZ w Świeciu, rodzina Kurowskich [Witold] i Łąckich [Wincenty] (pierwsze prezydium/konwentowicze) – kierownictwo filomackiego Towarzystwa Tomasza Zana w Starogardzie; Józef Karasiewicz (pierwszy II Wiceprezes Baltii) wchodził w skład Komitetu kierującego pracami TTZ na całe Pomorze jako bibliotekarz; Alfons Sergot przewodniczący i Alojzy Kasprowicz TTZ Lubawa; Konkolewscy, Stojałowscy (TTZ Toruń); Jerzy Żuralski i Błędzki(?) (Towarzystwo Filaretów gdańskich) – pomocy i poparcia moralnego udzielił filaretom dr Józef Wybicki (fhc); Stanisław Dzięgielewski TTZ 1914-20 (koło filomackie na Pomorzu Gdańskim) etc.", kontynuujących swe studia na Uniwersytecie Poznańskim. Członkowie korporacji Baltia byli w większości mieszkańcami Pomorza Gdańskiego, dzisiejszego województwa kujawsko-pomorskiego oraz Wielkopolski. Reaktywowana 15 czerwca 2002 r. w Poznaniu za zgodą przedwojennych Filistrów Baltii i ZPKA stanowi prawną i organizacyjną kontynuację Konwentu BaltiaKorporacja Akademicka Baltia została reaktywowana za zgodą i poprzez szkolenia z udziałem przedwojennych Filistrów Baltii oraz innych czynnych komilitonów działających Korporacji i kuratora. Komersz reaktywacyjny odbył się za aprobatą i z udziałem przedwojennego grona Filisterskiego, przedstawicieli innych Korporacji i ZPKA. Baltia jest stowarzyszona z Związkiem Polskich Korporacji Akademickich..
Insygnia, odznaki i niektóre zwyczaje Korporacja posiada własne zwyczaje, hymn, symbolikę, emblematy oraz sztandar (przedwojennego sztandaru dotychczas nie odnaleziono).
Dewiza – zawołaniem korporacji Baltia jest paremia rzymska wywodzona z pism Cicerona: SALUS REI PUBLICAE SUPREMA LEX ESTO, która pojawia się na sztandarze i w herbie; jest również synonimem całego ruchu korporacyjnego i dewizą Związku Polskich Korporacji Akademickich.
Cyrkiel – stylizowany monogram złożony z pierwszych liter wyrazów Baltia – B, łacińskiego zawołania Vivat, Crescat, Floreat – VCF (Niech Żyje, Wzrasta, Rozkwita) i wykrzyknika symbolizującego gotowość do obrony honoru, wierność swojej korporacji oraz zdolność do poświęceń. Cyrkiel jest wpinany w butonierkę marynarki (srebrny – komilitoni, złoty – filistrzy), stawia się go obok nazwiska w pismach korporacyjnych. thumb|150px|Banda Baltii Banda – inaczej barwy korporacyjne, szarfa korporacji jest trójbarwna – wiśniowa, biała i złota. Barwy pochodzą one od herbu – polskich insygniów królewskich – miasta Gdańska. Symbolika: ofiarność i gotowość przelania krwi dla Ojczyzny – nieskazitelność charakteru, czystość idei i szczerość – przyjaźń i braterstwo. Są to barwy rycerskie, natomiast członkowie-kandydaci mają obowiązek nosić wiśniową szarfę z biało-wiśniowymi bordiurami. Występowały w różnych szerokościach (począwszy od najszerszej): prezydialne, komerszowe lub konwentowe, rycerskie (zwykłe), giermkowskie (fuksowskie) i balowe tzw. frakowe (1 cm). Banda w Baltii jest zgodnie z tradycjami noszona z prawego ramienia ku lewemu bokowi na znak satysfakcji orężnej udzielanej bronią białą (w przeciwnym wypadku – prochową). Należy jednak zaznaczyć, że Baltia jako korporacja katolicka zajmowała stanowisko antyduelanckie, ale silnie wspierała i nadal aktywnie wspiera wewnątrzkorporacyjne Sądy Honorowe, jak i polubowne załatwianie sporów zewnętrznych w postępowaniu honorowym na podstawie Akademickiego Kodeksu Honorowego autorstwa Filistra Oldermana Korporacji Palestra dr. Juliusza Sas-Wisłockiego. Kodeks ten był w pewnym sensie owocem wieloletnich prac całego ruchu korporacyjnego mających na celu ujednolicenie zasad postępowania honorowego. Charakteryzował się wysoką elastycznością, był utrakwistyczny (zaspokajał antyduelantów i duelantów), przyjmował klauzulę niedopuszczalności pojedynków. Znany jest tylko jeden Baltus, który zginął na skutek pojedynku, de facto zabójstwa – Zbigniew Łebiński (ur. 1905 – zm. 19 II 1925, syn Walerego red. Wielkopolanina), sprawa skończyła się procesem sądowym. Z pojedynków słynęli członkowie zaprzyjaźnionej (niegdyś paramilitarnej) Masovii, mistrzami szermierki byli członkowie "korporacji oficerskiej" – Chrobrii. Korporacje in gremio brały udział i organizowały zawody strzeleckie i szermierki.
Dekiel – element stroju korporanta. Baltusi posiadają dekiel koloru wiśniowego w kształcie zaokrąglonej rogatywki z właściwą bandą barwiarza bądź fuksa wokół otoku. Na górze dekla wyhaftowane są srebrną "bajerką" (białą u fuksów) dwa czteroramienne wzory, wierzchołki drugiego stylizowane są na pierwszą literę wyrazu Baltia – B, w całości kojarzą się z tradycyjną ośmiokierunkową różą wiatrówPliniusz Starszy pisze, że za czasów Homera rozróżniano tylko cztery kierunki wiatrów, co było liczbą zbyt małą. Następnie dodano kolejne osiem, co z kolei, pisze Pliniusz, było przesadą, wobec czego w powszechnym użyciu ostało się osiem wiatrów oznaczających osiem kierunków.. Najbardziej doświadczony fuks (giermek) Baltii tzw. fuksmajor, na znak przewodniczenia w izbie giermków, przyczepia do swojego dekla futro z lisiego ogona. Dekiel wraz z bandą (szarfą) nazywa się barwami korporacyjnymi, powinno się nosić je razem z wizytowym strojem, albowiem wyrażają one godność korporanta – Baltusa.
Litewka – tradycyjny mundur korporanta, w Baltii jest koloru wiśniowego, do tego ubiera się białe spodnie z lampasami, długie białe rękawice korporanckie (można też wysokie buty) oraz ciemny płaszcz z kotwicą metalową jako wiszącą ozdobą. Na mundurze występują liczne sznurowania, na kołnierzu płaszcza występuje cyrkiel K! Baltia. thumb|Orzeł z drzewca sztandaru K! Baltia, rys. Fil! Zygfryd Nowicki Herb korporacji i Sztandar – opis sztandaru strony głównej: adamaszkowy płat wymiarów 100x120 cm. w kolorze wiśniowym. Na nim pośrodku centralnie umieszczony herb Korporacji. Herb stanowi tarcza o specyficznym kształcie, trójpolowa w barwach: wiśniowej, białej i złotej, ułożonych ukośnie od góry strony lewej ku dołowi strony prawej. W górnym polu wiśniowym, umieszczony po prawej stronie znak dawnej floty polskiej króla Władysława IV tj. łódź z wystającym z niej ramieniem, dzierżącym w ręku zakrzywiony miecz. Znak wykonany srebrnym sztychem. W polu środkowym białym umieszczony w środku cyrkiel korporacji, wykonany złotym sztychem. W polu dolnym złotym, umieszczona po lewej stronie kotwica z częścią liny okrętowej. Znak wykonany srebrnym sztychem. Tarcza herbowa otoczona jest splotem srebrnych liści akantu u góry ponadto znajduje się srebrny szyszak rycerski z pióropuszem trzech piór w kolorach wiśniowym, białym, złotym. U dołu tarczy – srebrna wstęga lekko sfalowana na niej data założenia korporacji: 7.XII.1921. Nad herbem u góry w półkolu wyszywany złotym sztychem literami (wersalikami) pierwsza część dewizy korporacji: Salus Rei Publicae, pod herbem u dołu w półkolu druga część dewizy: Suprema Lex Esto. Cały płat z trzech stron – góra, lewa, dół – obszyty jest frędzlami żółtozłotymi. Opis sztandaru strony odwrotnej: adamaszkowy płat w kolorze bardzo jasnego ugru. Na nim wstęga wiśniowo-biała-złota, biegnąca z lewego narożnika w dół ku prawemu narożnikowi. Na wstędze w lewym narożniku u góry kolorowy wizerunek – Matki Boskiej Częstochowskiej – umieszczony na tarczy. W środku wstęgi centralnie wyszywany złotym sztychem cyrkiel korporacji. W trójkątnym prawym polu u góry, wyszyty złotym sztychem napis w dwóch rzędach – Uniwersytetu Poznańskiego. Głowicę drzewca sztandaru stanowi orzeł z rozpiętymi skrzydłami, zrywający się do lotu. Orzeł stoi na belce, na której froncie wytłoczony jest duży napis K! BALTIA, całość wykonana jest z metalu srebrnego. Sztandar uzupełniają dwie wstęgi, zawiązane dodatkowo na drzewcu sztandaru, między głowicą a płatem. Są to wstęgi skartelizowanych z K! Baltia korporacjami: K! Z.A.G. Wisła – Gdańsk, o barwach białej i amarantowej, oraz Korporacji Aquilonia – Warszawa, o barwach: wiśniowej, srebrnej, błękitnej.
Szlagier, rapier (lżejszy) – tradycyjna broń korporancka i przyrząd reprezentacyjny z koszem w barwach korporacji Baltia, począwszy od trzeciej, złotej barwy rycerskiej, najbliższej zastawy klingi.
Dewizka (szatynelka) – wisiorek przypinany do zegarka, kawałek bandy korporacyjnej z wygrawerowanym herbem na środku, na odwrocie dedykacją od ojca korporacyjnego.
Sygnet – pierścień z herbem i cyrklem korporacyjnym, ozdoba niegdyś używana również w celach identyfikacyjnych.
W archiwach zachowały się m.in.: Fizycznie: dewizki, wszelkiego rodzaju bandy, dekle, dokumenty, zdjęcia, nagrania z lat PRL, zwyczaje i książki (księgi pamiątkowe), Na fotografiach: Baltusi w litewkach, sygnet, sztandar, herb, dekiel, dewizki, W opisach: sztandar w statucie z 1938, opisy bandy, W pracach artystycznych: rysunki sztandaru K! Baltia (artysta plastyk, grafik Zygfryd Nowicki z K! Baltia), hymn wykonany na pianinie (pianista, muzykolog Grzegorz Kardaś z K! Baltia)
Ideologia