260px|right|thumb|Meblościanka Meblościanka – mebel Meblościanka składa się z kilku segmentów meblowych, ze względów oszczędnościowych posiadających wspólne elementy pionowe - ścianki boczne. Nazwa odnosi się do tego, że po zmontowaniu mebel stanowił „ścianę”.
Historia Twórcami pierwowzoru meblościanki była para amerykańskich projektantów Ray i Charles Eames. W latach 1949–1950 stworzyli utrzymaną w duchu modernistycznym serię mebli nazywanych ESU (Eames Storage Units, czyli jednostki magazynowania Eamesów). Jeden z najbardziej znanych modeli nosił symbol 421-C i to właśnie on był prawdopodobnie protoplastą polskich osiągnięć w tym zakresie. Był to mebel do samodzielnego składania, złożony ze stalowej ramy i płyt drewnopodobnych. W USA meblościanka ta nie znalazła dostatecznego zbytu i stosunkowo szybko wycofano ją z produkcji.
Meblościanka w Polsce W Polsce, w 1959 na Osiedlu Młodych w Warszawie zorganizowano wystawę wzorów przemysłowych Spółdzielni Artystów Ład, na której po raz pierwszy w kraju pokazano meblościankę. Po raz drugi pojawiła się w 1961 na Targach Wzornictwa Przemysłowego. Dopiero jednak w 1963, po kolejnej edycji tych targów, meble weszły do masowej produkcji. Szczególne uznanie zyskał model zaprojektowany przez Bogusławę i Czesława Kowalskich.
W Polsce, w odróżnieniu od krajów zachodnich, meblościanka stanowiła rozwiązanie problemu małego metrażu, a nie element designerski w pomieszczeniu. Klasycznie składała się z trzech pięter, z szufladami na dole, półkami pośrodku i dwudrzwiowymi szafkami u góry. Centralnie umieszczany był zwyczajowo telewizor. Istniały rzadsze odmiany, np. z biurkiem lub toaletkąPiotr Sarzyński, Wrzask w przestrzeni - dlaczego w Polsce jest tak brzydko, Biblioteka Polityki, Warszawa, 2012, ss.12-14, . Meblościankę stawia się przy jednej ze ścian w pokoju, zasłaniając tym samym całą ścianę. Czasem meblościanka służy do przedzielenia dużego pokoju na dwa aneksy.
Zobacz też półkotapczan
Przypisy
Kategoria:Meble