Leutkirch im Allgäu – miasto w zachodnich Niemczech, we wschodniej części kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Tybinga, w regionie Bodensee-Oberschwaben, w powiecie Ravensburg, siedziba wspólnoty administracyjnej Leutkirch im Allgäu.
Geografia Miasto leży w pobliżu Jeziora Bodeńskiego (ok. 40 km), w zachodniej części regionu Allgäu, na północnym końcu odnogi alpejskiej Adelegg.
Przez teren miasta przepływa rzeka Eschach. Rzeka wkracza na obszar Leutkirch w miejscowości Schmidsfelden, następnie przepływa przez wschodnie tereny (miejscowości Emerlanden, Winterstetten, Friesenhofen i Urlau) i wkracza do centrum miasta, tam kieruje się z południa na północ, po czym zmienia swój bieg na północny wschód i po pokonaniu miejscowości Mailand łączy się z Wurzacher Ach tworząc Aitrach, która po kilku kilometrach zasila rzeką Iller. Zachodnią część Leutkirch odwadniają dopływy Argen (Untere Argen) uchodzącej do Jeziora Bodeńskiego.
Leutkirch im Allgäu ma 174,95 km² powierzchni (5 miejsce w kraju związkowym) i zamieszkuje je ponad 22 tysiące osób (4 miejsce w powiecie), miasto leży ok. 120 km na południowy zachód od Monachium, 65 km na południe od Ulm i 120 km na północny wschód od Zurychu.
Podział administracyjny Obszar miasta składa się z centrum i byłych gmin (Diepoldshofen, Friesenhofen, Gebrazhofen, Herlazhofen, Hofs, Reichenhofen, Winterstetten i Wuchzenhofen) przyłączonych w ramach reformy administracyjnej w latach 70. XX wieku.
Włączone gminy są dzisiaj miejscowościami (dzielnicami) w znaczeniu badeńsko-wirtemberskiego prawa, to znaczy, że uprawnieni do głosowania w wyborach samorządowych wybierają radę miejscowości (dzielnicy) oraz wójta jako przewodniczącego. W każdej miejscowości działa quasi-ratusz dzielnicy, którego kierownikiem jest wójt.
Do wszystkich dzielnic należy również wiele wsi, siedlisk i wólek. Niektóre z nich nazwane są imieniem mieszkańców, którzy zajęli się zabudowaniem terenów, w takich przypadkach wsie te nie mają ustalonych granic.
Wsie w poszczególnych dzielnicach:
Leutkirch im Allgäu (centrum): Moosmühle, Riedlesmühle, Ziegelstadt, Nibelsiedlung, Siedlung Pfingstweide, Repsweihersiedlung Diepoldshofen: Bergkönig, Bodenhaus, Erlenstockhof, Hünlishofen, Oberburkhardshofen, Rast, Riedlings, Rimmeldingen, Staighaus, Stegrot, Übendorf, Unterburkhardshofen, Weißenbauren Friesenhofen: Bachschwemme, Badhaus, Bahnhof Friesenhofen, Boschen, Bottentann, Ellmeney, Friesenhofer Sägmühle, Halden, Hitzenlinde, Kaltbronnen, Oberhofen, Rimpach, Rinnebühl, Speckenloch, Unteres Moos, Wald Gebrazhofen: Engelboldshofen, Engerazhofen, Enzlesmühle, Feldershof, Fuchsberg, Grimmelshofen, Grünenberg, Hinterberg, Kolbshof, Liezenhofen, Merazhofen, Moosacker, Mühlhof, Nannenbach, Roßwinkel, Sackhof, Sackmühle, Schönenbühl, Spechtshof, Stampfe, Toberazhofen, Uttenhofen, Vogelhof, Weihersmühle, Winterazhofen, Wolferazhofen, Wolferazhofer Bad Herlazhofen: Bahnhof Gebrazhofen, Berg, Berger, Bettelhofen, Birnmann, Bufler Burris, Ellerazhofen, Ewigkeit, Gaile, Gerber, Grünenbach, Haselburg, Haslerhöfe, Heggelbach, Hinterberg, Hundhöfe, Kapf, Kauter, Kellers, Krug, Lanzenhofen, Missen, Mühle, Öschhöfe, Schuhmacher, Sonthofen, Spitzenrain, Stemmer, Tautenhofen, Tautenhofer Einöden, Unger, Urlau, Urlau-Oberösch, Urlau-Unterösch, Vesterhof, Viehweide, Weipoldshofen, Welschen, Willerazhofen, Willerazhofer Bad Zollhaus Hofs: Alexanderhof, Alpenblick, Ausnang, Bergs, Beyschlechts, Bimmlings, Bremerwies, Brühlhof, Bruggen, Dinghof, Dietmanns, Dietrichshof, Dornhof, Eisbäuerleshof, Ellmeney, Freihalden, Fuchsen, Gallenhöfle, Gegenbauerhof, Grund, Höll, Jockenbauernhof, Klotzbauernhof, Krattenmacherhof, Lochbühl, Martinshof, Muschhof, Quickenhof, Raggen, Reischach, Rotis, St. Leonhard, Sonnenhalde, Tobelhof, Vogelsang, Vorderreischach, Waldhörnle, Waldhof, Wiesental Reichenhofen: Auenhofen, Bernhard, Boschen, Brunnentobel, Greishof, Haid, Haider Einöden, Haldenhaus, Herbrazhofen, Hinterberg, Hinterstriemen, Mailand, Rostall, St. Wolfgang, Schloss Zeil, Sebastianssaul, Unterzeil, Vorderberg, Vorderstriemen Winterstetten: Emerlanden, Emerlander Mühle, Hinznang, Hitzenlinde, Isgazhofen, Jörger, Öschhof, Schmidsfelden, Unterhitzenlinde, Unterselach, Vogelberg, Weidach Wuchzenhofen: Adrazhofen, Allmishofen, Balterazhofen, Bauernhalden, Berghof, Bergschmid, Boschenmühle, Einsiedler, Furt, Geigers, Glockenreute, Grafenbrandhöfe, Grenzhof, Großenbauer, Gschwend, Haldenhof, Hammerschmiede, Hasenberg, Hinterer Spitalhof, Höll, Kesselbrunn, Kiechle, Lauben, Luttolsberg, Metzger, Neumühle, Nibelhöfe, Niederhofen, Nonnenbühl, Ölmühle, Ottmannshofen, Quellenhof, Schachen, Schadenhof, Schorniggelhäuser, Schorniggelhöfe, Spitalriedhöfe, Talhof, Tannhöfe, Vorderer Spitalhof, Waldbauer, Weiherhof, Weißweber, Wielazhofen
Reformy administracyjne Do miasta zostały włączone następujące gminy: 1 stycznia 1972: Hofs 1 czerwca 1972: Diepoldshofen, Friesenhofen, Gebrazhofen, Herlazhofen, Reichenhofen, Winterstetten i Wuchzenhofen.
Dzielnice Dzielnica Ludność Powierzchnia (km²)25px Leutkirch im Allgäu 11 507 17,4425px Diepoldshofen 568 13,5525px Friesenhofen 763 12,8725px Gebrazhofen 1 795 21,7825px Herlazhofen 2 510 40,2725px Hofs 903 16,0225px Reichenhofen 1 903 19,9825px Winterstetten 445 5,1125px Wuchzenhofen 1 993 27,926Razem 22 387174,95
Demografia Rok L. mieszkańców 1350 ~ 1 800 1500 ~ 2 000 1610 ~ 2 200 1790 1 750 1823 1 879 1855 2 277 1 grudnia 1871 2 819 1 grudnia 1880 2 891 1 grudnia 1900 3 383 1 grudnia 1910 4 010 16 czerwca 1925 4 283 16 czerwca 1933 4 510 Rok L. mieszkańców. 17 maja 1939 4 864 13 września 1950 6 079 6 czerwca 1961 7 247 27 maja 1970 9 899 31 grudnia 1972 20 038 31 grudnia 1975 19 974 31 grudnia 1980 19 900 27 maja 1987 20 309 31 grudnia 1990 20 722 31 grudnia 1995 21 585 31 grudnia 2000 22 029 31 grudnia 2005 22 415
Gminy sąsiednie Leutkirch im Allgäu graniczy łącznie z ośmioma gminami. Na wschodzie są to bawarskie gminy Lautrach, Legau (powiat Unterallgäu) i Altusried (powiat Oberallgäu), na południu już w Badenii-Wirtembergii, w tym samym powiecie Isny im Allgäu i Argenbühl, na zachodzie jest to gmina Kißlegg, a na północy Bad Wurzach i Aichstetten.
Historia thumb|150px|Leutkirch w 1643/1656 thumb|150px|Hrabstwo Zeil w 1725 Leutkirch im Allgäu Siedliska pochodzące z czasów prehistorycznych i starożytnych odnajdowane w regionie Allgäu są rzadko, wiele z nich upadło. W Leutkirch odkryto groby z czasów wielkiej wędrówki ludów. Najwidoczniej pozostali na przedpolu Dunaj-Iller-Ren-Limes, terenu należącego do zamku Isny (Alamanowie).
Zaludnienie pagórkowatego terenu Westallgäu w czasach panowania Merowingów jest potwierdzona w niewielkim stopniu, jednak wnioskuje się tak na podstawie źródeł historycznych za które przyjmuje się wczesne wzmianki, formy nazw miejscowości oraz patronów wsi i miejsc kultu. Rzekome pisemne znaleziska alamanowskie z Leutkirch pochodzą z VIII wieku, odnoszą się one do odnalezionych wzmianek o czasach wcześniejszych.
Miasto powstało przez zrośnięcie się dwóch wsi, Ufhofen i Mittelhofen, miejscowości leżały u podnóża kościoła ludowego pw. św. Marcina (Leutekirche). Miasto wzięło nazwę właśnie od tego kościoła, dzisiaj jest on umieszczony w herbie miasta. Pierwsza autentyczna wzmianka o kościele i sądzie Nibelgau pochodzą z dokumentów opactwa St. Gallen i są datowane na 766, było to po wyginięciu grafów Udalriching i Weitern, gdy tereny te przejęły właściciele Bregencji i grafowie Montfort. Tymczasem między Ufhofen i Mittelhofen powstał targ.
W 1293 dla Leutkirch przez Adolfa z Nassau zostały nadane prawa miasta Lindau (Bodensee), w wyniku czego Leutkirch stało się wolnym miastem Rzeszy.
Głównym rzemiosłem rozwiniętym w mieście było tkactwo (produkcja płótna), największy cech liczył do 200 członków, wyroby były przesyłane do Włoch i Hiszpanii. W 1488 Leutkirch zostało członkiem Ligi Szwabskiej i uzyskało miejsce oraz głos w parlamencie i lidze.
W 1546 miasto dołączyło do reformacji.
Wojna trzydziestoletnia była dla miasta bardzo ciężka. Wiele domów zostało zniszczonych, liczba mieszkańców spadła o 184 osoby. Także w czasie po 1648 miasto nie mogło się rozwinąć, cały czas rosło zadłużenie. Mimo złej sytuacji gospodarczej w 1740 wybudowano barokowy ratusz. Sztukaterie, wykonane przez Johannesa Schütza, zaliczane są do głównych zabytków miasta.
Leutkirch poprzez mediatyzację w 1803 stało się częścią Bawarii, następnie w 1810 przeszło do Królestwa Wirtembergii i zostało siedzibą Głównego Urzędu Leutkirch (Oberamt).
XIX wiek był ważny dla rozwoju gospodarki i komunikacji, w 1872 został otwarty odcinek kolejowy Kißlegg–Leutkirch, dwa lata później uruchomiono linię do Isny im Allgäu a w 1889 do Memmingen. W dzielnicy Schmidsfelden rozwinął się przemysł szklarski, jednak przetrwał on do 1900.
Wszystkie główne urzędy (oberamty) zostały zlikwidowane w 1938 i miasto zostało wcielone do powiatu Wangen. W ciągu reform administracyjnych w 1972 połączono sąsiednie gminy w miasto Leutkirch. Przez to liczba mieszkańców miasta przekroczyła 20 000, władze miejskie złożyły wniosek o podniesienie tytułu.
1 stycznia 1973 w ramach powiatowych reform administracyjnych miasto zostało wcielone do dzisiejszego powiatu Ravensburg.
Rząd krajowy Badenii-Wirtembergii pozytywnie rozpatrzył wniosek o nowy tytuł dla miasta, został on nadany z dniem 1 stycznia 1974.
Do 11 czerwca 1974 zmieniono nazwę miasta, odtąd oficjalna nazwa brzmi: Große Kreisstadt Leutkirch im Allgäu.
Dzielnice Leutkirch w większości powstało z połączenia gmin (przede wszystkim Tautenhofen, Herlazhofen, Wuchzenhofen i Reichenhofen), gdzie w późnym średniowieczu i we wczesnej erze nowożytnej przeważnie żyli wolni chłopi. Nie podlegali oni żadnemu hrabiemu prócz cesarza. Tak zwana swoboda na wrzosowisku Leutkirch posiadała własne sądownictwo, de facto wsie te przynajmniej w późnym średniowieczu miały specjalny status wsi rzeszy (Reichsdorf). Stan wolnych chłopów wiązał się z konkretną osobą, z biegiem czasu różnorako interpretowano jego dziedziczność, przez co stracił on wyraźnie na znaczeniu. Habsburgowie domagali się od wolnych chłopów, by zamieszkane przez nie wsie były częścią wójtostwa krajowego Szwabia Landvogtei (zarządzanego przez landwójta). Jednak w tych wsiach pozostało kilka przywilejów aż do mediatyzacji Niemiec.
Pierwsza wzmianka o Diepoldshofen pochodzi z 1152. W XIII w. miejscowość była w posiadaniu klasztorów Baindt, Isny i Rot. Do przejścia do Wirtembergii w 1810 okolicznymi ziemiami władało hrabstwo Zeil. Diepoldshofen należało do nadsołectwa Zeil (Oberschultheißerei) w Głównym Uzędzie Leutkirch (Oberamt). W 1820 została utworzono gmina Diepoldshofen, która należała do urzędu Waldburg-Zeil do 1849. Później znów powróciła do Oberamtu Leutkirch, po jego zlikwidowaniu gmina trafiła do powiatu Wangen.
Frieshofen pierwszy raz w dokumentach pojawia się w 1176. W XIV/XV wieku miejscowość była posiadłością klasztoru Kempten. Pod koniec XVIII w. wieś została zniszczona. W latach 1805/1807 powstało wiele nowych osiedli (Bachschwemme, Boschen, Bottentann, Speckenloch i inne), rok później obszar wszedł w skład Królestwa Wirtembergii i utworzono gminę Friesenhofen. Gmina należała najpierw do Głównego Urzędu Wangen (Oberamt), przeszła w 1842 do Głównego Urzędu Leutkirch i po jego zamknięciu trafiła do powiatu Wangen.