thumb|Rektascensja (ang. – right ascension) i deklinacja zaznaczone na sferze niebieskiej. thumb|Długoczasowe zdjęcie ilustrujące ruch dobowy nieba. Gwiazdy zdają się zataczać kręgi wokół bieguna niebieskiego (δ = 90°). Najdłuższe ślady zakreślają ciała znajdujące się na równiku niebieskim (δ = 0°). Dystans pokonywany w czasie ekspozycji na detektorze jest proporcjonalny do cosinusa deklinacji. Deklinacja (łac. declinatio – „odchylenie”, oznaczana symbolem δ) – jedna ze współrzędnych określających położenie ciała w obydwu układach równikowych: równonocnym i godzinnym. Definiujemy ją jako kąt pomiędzy kierunkiem poprowadzonym od obserwatora do obiektu a płaszczyzną równika niebieskiego. Obiekty położone na północnej półkuli nieba mają deklinację dodatnią (od 0° do 90°), a na południowej ujemną (od 0° do -90°).
Zjawisko precesji skutkuje powolną zmianą współrzędnych astronomicznych (w tym rektascensji). Dlatego też oprócz nich podaje się również epokę, dla której zostały one wyznaczone (np. J2000.0).
Warunki widoczności ciał niebieskich Dla obserwatora znajdującego się na północnej szerokości geograficznej ciała niebieskie o deklinacji
znajdują się cały czas nad horyzontem (również podczas dolnej kulminacji). Gwiazdy spełniające ten warunek nazywamy okołobiegunowymi (nigdy niezachodzącymi).
Obiekty, których deklinacja
nigdy nie pojawiają się nad horyzontem.
Te znajdujące się w paśmie
podczas jednej doby gwiazdowej zarówno wschodzą, jak i zachodzą.
Wysokość ciała niebieskiego nad horyzontem podczas górowania (w trakcie przechodzenia przez południk niebieski) wynosi dla (górowanie na północ od zenitu):
dla (górowanie na południe od zenitu):
W przypadku, gdy górowanie następuje w zenicie.
Zobacz też
rektascensja
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Astronawigacja: Układ równikowy, rektascensja, rzut biegunowy, kąty godzinne (czasowe). Navipedia.pl
Kategoria:Astronomia sferyczna Kategoria:Mechanika nieba