Marcel Cohen (ur. 6 lutego 1884 w Paryżu, zm. 5 listopada 1974 w Viroflay) – językoznawca francuski, profesor w paryskiej École des Langues Orientales. W kręgu jego zainteresowań były takie zagadnienia jak: socjolingwistyka, historia języka francuskiego, rozwój pism świata. Zasłynął jednak głównie studiami nad językami semickimi, w szczególności gyyzem i amharskim. Autor monumentalnej gramatyki języka amharskiego (patrz bibliografia). Jego nigdy nieopublikowana obszerna gramatyka języka gyyz znajduje się w zbiorach Instytutu Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego.
10 czerwca 1960 odebrał doctorat honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego.
Ważniejsze dzieła 1924 Système verbal sémitique et l'expression du temps 1931 Études d'éthiopien méridional 1936 Traité de langue amharique (Abyssinie) 1947 Essai comparatif sur le vocabulaire et la phonétique du chamito-sémitique 1956 Pour une sociologie du langage 1958 Grande invention de l'écriture et son évolution
Przypisy
Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Etiopiści Kategoria:Francuscy językoznawcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1974