Myszeidos pieśni X, Myszeida – poemat heroikomiczny Ignacego Krasickiego w dziesięciu księgach. Wydany w 1775 roku, pisany oktawą. Nawiązuje do legendy o królu Popielu pochodzącej z Kroniki polskiej Wincentego Kadłubka. Jest to utwór o wojnie kotów z wojskami szczurzo-mysimi pod dowództwem Gryzomira, z udziałem ludzi (Popiel i jego córka Duchna stoją po stronie kotów). Tak jak w Iliadzie i starożytnych poematach heroikomicznych (np. Batrachomyomachii), w poemacie występują przemówienia poszczególnych kotów i myszy przed pojedynkami, dokładne przeglądy wojsk, wojna polegająca na pojedynczych pojedynkach oraz uroczyste pogrzeby poległych. Styl poematu jest podniosły, uroczysty, jakby opowiadano o starożytnych herosach. Świat przedstawiony w postaci świata zwierząt ułatwia autorowi krytykę szlacheckiej obyczajowości, awanturnictwa, egoizmu i przekupstwa posłów. Wyśmiewa literacką manierę baroku i sentymentalizm. Celem pisarza było wykpienie tradycyjnej historiografii, która nie liczyła się z prawdą historyczną i chętnie posługiwała się baśnią, legendą czy zmyśleniem.
Ilustracje do Myszeidy stworzył Norblin.
Zobacz też Monachomachia Antymonachomachia
Linki zewnętrzne
Myszeidos pieśni X (1780) w serwisie Polona.pl Poezye Krasickiego. T. 1 (Paryż, 1830, Bajki i przypowieści ; Bajki nowe ; Myszeis ; Monachomachia, czyli Wojna mnichów ; Antimonachomachia) w serwisie Polona.pl
Kategoria:Fikcyjne wojny Kategoria:Polskie utwory poetyckie Kategoria:Twórczość Ignacego Krasickiego Kategoria:Utwory literackie napisane jedenastozgłoskowcem Kategoria:Utwory literackie napisane oktawą Kategoria:Utwory literackie z 1775 Kategoria:Utwory literackie o kotach Kategoria:Utwory literackie o myszach