Huni – władca starożytnego Egiptu z III dynastii.
Lata panowania: 2653-2629 p.n.e. (Kwiatkowski) do 2670 p.n.e. (Schneider) do 2625 p.n.e. (Grimal) 2600-2575 p.n.e. (Tiradritti, De Luca)
Żoną jego była Meresanch I. Huni jest wymieniony na liście królów z Sakkary i na Kanonie Turyńskim, przypisującym mu 24 lata panowania. Wspomniany jest również w starożytnym utworze literackim na tzw. papirusie Prisse, napisanym przez pisarza Kairesa. Nazywany jest tam królem Górnego Egiptu i poprzednikiem Snofru.
Według niektórych egiptologów (Vandier, Swelim) imię horusowe Huniego brzmiało Kahedżet, a niektórzy podejrzewają, że Huni i Chaba to ten sam władca (Grimal).
Z panowaniem tego władcy wiąże się powstanie aż siedmiu niewielkich piramidek, pozbawionych wewnętrznych komór, o wysokości do 10 m w 7 różnych miastach Górnego Egiptu aż do Asuanu. Przeznaczenie ich budzi liczne kontrowersje. Mogły być oznakami władzy, zastępującymi władcę w czasie jego nieobecności na danym terenie, lub cenotafami (Kaiser, Dreyer).
Pochowany prawdopodobnie w budowanej przez siebie i wykończonej już przez jego syna Snofru piramidzie w Meidum, choć niektórzy uważają, że miejscem jego pochówku jest zniszczona piramida w północnej Sakkarze.
Tytulatura
Przypisy
Bibliografia
Lipińska J., "W cieniu piramid", Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2003, s. 60–61, Schneider Th., "Leksykon faraonów", Wyd. Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2001, s. 145–146, 155, Tiradritti F., De Luca A., "Skarby egipskie", Muza SA, Warszawa, s. 24,
Kategoria:Faraonowie III dynastii