Jaskinia Nowoatońska (abch. Афон Ҿыцтәи аҳаҧы, Afon Czyctłi ahapy; gruz. ახალი ათონის მღვიმე, Achali Atonis Mghwime; ros. Новоaфонская пещера, Nowoafonskaja pieszczera) – jaskinia krasowa pod Górą Iwierską w mieście Nowy Aton w Abchazji.
Jaskinia jest jedną z największych na świecie, o objętości 1,5 miliona metrów sześciennych. Głębokość jaskini sięga 186 m. Znajdujące się wewnątrz Jezioro Anatolija ma 25 m głębokości. Temperatura powietrza wynosi 10–13 °C, wilgotność około 100%.
W jaskini działa podziemna kolejka.
W pobliżu jaskini znajduje się cerkiew św. Szymona Apostoła, któremu przypisuje się pobyt w kompleksach jaskiń.
Jaskinię odkrył w 1961 roku Giwi Szałwowicz Smyr, mianowany w 2001 r. dyrektorem kompleksu. Od 1975 r. jaskinia jest dostępna do zwiedzania.
Komory W skład kompleksu wchodzi 9 komór, z których 6 jest otwartych do zwiedzania, dwie do tego przygotowywane, a jedna zarezerwowana na badania naukowe. Nazwy komór: Apsny, Speleologów, największa – długość 260 m, wysokość 50 m, szerokość 75 m, Narta, Apsar, najwyższa – do 70 m, Anakopia, Iweria, Ajucha, im. Giwi Smyra, komora do badań naukowych – bez nazwy
Galeria
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Nowoatońska, Jaskinia Kategoria:Geografia Abchazji